ne191 - page 125

ทิ พวรรณ พ่อขันชาย โรงเรียนบ้านท่ าล้ง / 116
กันว่า “ขอบคุณค่ะ/ครับคุณครู ”ตามด้วยภาษาอังกฤษว่า “Thank you teacher” และภาษาบรู ว่า “มะ
งายกูรู ”
สําหรับเป้ าหมายพัฒนาผู ้ เรี ยนที่ต้องการเน้นเป็ นพิเศษในเด็กนั กเรียนช่วงชั้ นที่ 2 คือ
พัฒนาให้เด็ กนักเรี ยนสามารถอ่าน คิ ด วิเคราะห์ และเขี ยนได้ วิชาที่ เน้นมากที่ สุ ดคือภาษาไทย
รองลงมาคือคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และกิ จกรรมพัฒนาผู้เรี ยนตามลําดับ
แนวทางการสอนส่ วนใหญ่จะเริ่ มสอนที่ชั้ นป.5 ก่อนเนื่ องจากมีนักเรี ยนจํานวนมาก
ที่ สุ ด เมื่อสอนเสร็ จและมอบหมายงานให้ ทําแล้วจึ งจะสอนระดับชั้นป.6ซึ่ งมีจํานวนรองลงมา และ
ระดับชั้ นป.4 เป็ นลําดับสุ ดท้ายซึ่ งมีเพี ยงคนเดียวในห้ อง การสั่ งงานส่วนใหญ่ จะให้นักเรี ยนทํา
แบบฝึ กหัดในตํ าราเรี ยน ในการสอนวิ ชาคณิ ตศาสตร์ ครู ได้หยิ บยกอุ ปกรณ์ บนโต๊ ะครู มา
ประกอบการสอนเรื่ องมุม ให้เด็กเข้าใจและเห็นภาพชัดเจนขึ้ นครู สั่งงานและบอกว่าถ้าใครเสร็จที
หลังจะลงโทษด้วยการให้ทําท่า “แทงปลาไหล”ทําให้เด็กๆตั้งใจทํางานมากกว่าปกติ
ลักษณะการสอนส่วนใหญ่ครู จะสอนตามตําราเนื้ อหาในหนังสื อแบบเรี ยนเป็ นหลัก
และให้ เด็กทําแบบฝึ กหัดจากหนั งสือแบบเรี ยน เสร็ จแล้วส่ งครู ตรวจ เมื่ อครู ตรวจเสร็ จแล้วก็ จะ
ส่ งคืนนั กเรี ยนส่วนใหญ่จะไม่ ได้เฉลยหรื ออธิบายข้อผิดนอกจากเด็กจะเข้าไปถามหรื อสงสัยเอง
จากการสั งเกตการสอนครู จะไม่ค่อยฟั งเสี ยงต่างๆจากเด็กที่พูดแทรกขึ้นในขณะที่ ตัวเองกําลังสอน
หรื อทํางานอยู่ เช่น เด็ กตั้งคําถามด้วยความสงสัยอาจเป็ นเรื่องที่ อยู่ในหรื อนอกเนื้ อหาบทเรี ยน เด็กที่
พูดคุยกับครู ในเรื่ องต่างๆ เด็กที่เล่าเรื่ องของตัวเองหรื อเรื่ องที่ตัวเองรู ้มา เด็กที่ขออนุ ญาตครู ไปเข้า
ห้องนํ้ า เด็กที่ครู ทําโทษด้วยการให้ “แทงปลาไหล”หรื อ “ปั่ นจิ้ งหรีด ”ตามจํานวนที่ครู บอกแล้ว
แจ้งให้ครู ทราบว่าครบแล้ว เป็ นต้นการลงโทษของครู พบว่า เด็กๆส่วนใหญ่โดยเฉพาะเด็กผู ้ชาย
ชอบให้ลงโทษด้วยการ “แทงปลาไหล” เพราะว่าสนุ กและเหนื่ อยดี โดยครู จะทําโทษกรณี ที่เด็ กไม่
เชื่ อฟั ง คุยกันเสี ยงดังในห้องเรี ยนหรื อตอบคําถามผิด เป็ นต้น ลักษณะการพูดคุ ยระหว่ างครูกับ
นักเรียนค่อนข้างเป็ นกันเองปกติใช้นํ้ าเสียงที่ค่อนข้างดัง ไม่ค่ อยมีหางเสี ยงลากเสียงยาวไม่ห้วนไม่
กระโชกโฮกฮากไม่ ใช้คําพูดคําหยาบคาย ถ้าไม่พอใจจะพูดเสี ยงดังและห้วนภาษาที่ใช้ในห้องเรียน
ใช้ทั้ งภาษาไทยและภาษาอี สาน ใช้คําเรียกแทนตัวเองกับนักเรี ยนว่า “ครู” ใช้คําเรี ยกนักเรี ยนถ้าเป็ น
ผู ้ชายจะขึ้ นต้นด้วยคําว่า “นาย”ตามด้วยชื่ อเล่นถ้าเป็ นผู้หญิงจะเรี ยกชื่ อเล่นเฉยๆและแทนตัวเด็ก
นักเรียนทั้งผู้หญิงและผู ้ ชายว่า “เธอ”
หลั งจากการสอนเนื้ อหาบทเรี ยนแล้ ว ครู มั กจะมอบหมายงานให้ เด็กทํ า ช่ วงที่
มอบหมายงานพบว่าครู มักจะออกไปนอกห้องเรี ยนบ่อยๆโดยไปที่โต๊ะคอมพิวเตอร์ บ้าง เดินไปคุ ย
กับคนอื่นบ้าง ปล่อยให้เด็กทํางานตามที่ ครู สั่งและมอบหมายงานให้ทําในห้องเรี ยนไปเรื่ อยๆซึ่ ง