ne191 - page 126

117
เด็ กๆก็มีทั้ งนั่งทํางานพู ดคุย เล่ นหยอกล้อกันเสี ยงดังในห้องเรี ยน จนบางครั้ งครู ประจําชั้ นป.1-3
ต้องเข้ามาปราม
จากการเข้าไปสั งเกตการณ์ ในชั่ วโมงเรี ยนวิชาภาษาไทย จํานวน 10 ครั้ ง พบว่ า
ส่ วนมากครู จะให้นักเรี ยนเขียนตามคําบอกก่อนแล้วจึงเข้าสู่ เนื้ อหาบทเรี ยนขณะที่ครู ให้นักเรี ยน
เขี ยนตามคําบอกมีเด็ กนั กเรี ยนคุ ยกันมี บางคนปรึ กษากันหันหน้ามาถามกั นบ้าง บางคนก็ เปิ ดดู
หนังสื อซึ่ งครูก็ ไม่ ได้พูดหรื อสนใจ จากนั้ นครู ก็เฉลยบนกระดานให้ นักเรี ยนตรวจเอง ครู ไม่ ได้
ตรวจอีกรอบแต่จะถามนักเรียนโดยรวมๆว่าได้กี่คะแนน เด็กก็จะตอบพร้ อมกันฟังไม่ ค่อยได้ศัพท์
และครู ก็ มักจะไม่ได้พูดหรื ออธิ บายอะไรต่อหลังจากนั้ น
ครู มีวิธีการสอนโดยมักจะเลื อกสอนบทเรี ยนที่ มีเนื้ อหาเดียวกันทุกระดับพร้ อมกันทั้ง
ห้องก่ อนส่วนบทเรี ยนที่ มีเนื้ อหาต่างกันจะสอนที หลัง โดยจะสอนระดั บชั้ นป.5 ก่ อนเนื่องจากมี
จํานวนนักเรียนในชั้นมากที่ สุ ดจากนั้ นจึ งสอนป.6และป.4ตามลําดับ เมื่อสอนเสร็ จแต่ละระดับชั้ น
ก็ จะสั่งงานให้ทําแบบฝึ กหัดท้ายบทส่ งในชั่วโมงเรียนครู ตรวจและส่ งคื นให้นักเรี ยนแก้ไขจากนั้ น
ครู จะให้ การบ้านส่ วนใหญ่จะเน้นการเรียนการสอนเป็ นกลุ่ ม ให้เล่ นเกมแข่งขันและมี การทําโทษ
ตัวอย่างการสอนเรื่ องคําราชาศัพท์ ซึ่ งเป็ นเนื้ อหาที่เรี ยนเหมื อนกันทุกระดั บชั้นป.4-6จึงสอนพร้อม
กันและให้นักเรี ยนตอบคําถามใช้วิธีถาม-ตอบทั้งห้อง ในการทําแบบฝึ กหัดจะมี เอกสารประกอบ
เป็ นบางครั้ งหรื อให้ออกไปเขี ยนหน้าชั้ น เป็ นต้นซึ่ งเด็ กนักเรียนส่ วนใหญ่จะอยู่ชั้นป.5 –ป.6ก็ จะ
ตามบทเรี ยนได้ทันส่ วนเด็กนักเรี ยนชั้ นป.4ซึ่ งมีอยู่เพี ยงคนเดียวก็มักจะตามเพื่อนไม่ค่ อยทันและ
เรี ยนรู้ได้ช้าครู ก็ จะหันมาถามเป็ นบางครั้ งว่า “ตามทันมั้ย?” เด็กก็มักจะยิ้มแล้วพยักหน้าซึ่ งผู้ วิจัยเคย
ตรวจดู สมุดแล้วพบว่า เด็กไม่ค่อยได้เขียนหนังสื อและตามเพื่อนไม่ ทันแต่ครู ก็ไม่ ได้ขอดู สมุดจด
เด็กหรื อถามข้อมูลเชิงลึ กว่าเด็กมีความเข้าใจในบทเรี ยนจริ งๆหรื อไม่
บางครั้ งครูเขี ยนคําศัพท์บนกระดานให้ เด็กอ่านตาม 1 รอบแล้วก็ ให้เด็กออกไปอ่าน
หน้าชั้ นเรี ยนที ละคนมีการทําโทษเด็กที่ บอกเพื่ อนและส่ งเสียงดังด้วยการให้ ออกไป “แทงปลา
ไหล”หน้าชั้ นเรี ยน โดยให้ยืนเอามื อแตะพื้ นสลับกับจับเอว จํานวน 150 ครั้ ง ขณะที่ ครู กําลังเฉลย
คําตอบบนกระดานว่า “ใจ”มี คําราชาศัพท์ ว่า “พระหทัย”มีเด็ กถามแทรกว่า “พระทัย ได้มั้ ยคะครู
ขา” แต่ ครู ก็ไม่ ได้ตอบคําถามเด็กคนนั้ นแต่เฉลยคําต่ อไปเรื่อยๆ โดยที่เด็ กก็ยังไม่ได้คําตอบมี เด็ก
คนหนึ่ งในชั้ นเรียนพู ดว่า “หนู ผิด 3ข้อ” เด็กบางคนก็ พูดว่า “เย้ ๆๆ !หนูถูกๆ” เด็ กบางคนก็บอกว่า
“ครู ขาหนูผิ ด 2ข้อ” แต่ ครู ก็ยังคงเขียนเฉลยบนกระดานต่อไปไม่ได้ หันมาพูดอะไรกับเด็ก เมื่อครู
เขียนเฉลยเสร็ จจึงหันมาถามเด็กๆว่า “อ้าวถู กกี่ข้อ” เด็กนักเรี ยนก็ตอบคะแนนของตัวเองเสี ยงดัง
ฟั งไม่ค่อยได้ศัพท์ ครู ก็ยิ้ มไม่ได้พูดอะไรต่อ