๒๒
อารมณ์
สั
งคม จิ
ตใจและสติ
ปั
ญญา Purnell et al., (๒๐๐๗) เชื่
อว่
า เด็
กแต่
ละคนเดิ
นเข้
ามาในห้
องเรี
ยน
พร้
อมกั
บภู
มิ
หลั
งและประสบการณ์
เฉพาะของตั
วเอง ดั
งนั้
นการนิ
ยามเรื่
องพหุ
วั
ฒนธรรมไม่
ควรจากั
ดอยู่
แค่
ความแตกต่
างทางเชื้
อชาติ
สี
ผิ
วหรื
อชนชั้
นเท่
านั้
นแต่
ควรรวมความแตกต่
างทางโครงสร้
างครอบครั
ว
ชุ
มชนภู
มิ
ลาเนาศาสนาสถานะทางสั
งคมและเศรษฐกิ
จและลั
กษณะทางกายภาพเข้
าไปด้
วย
เพื่
อที่
จะทา
ให้
เด็
กทุ
กคนในห้
องเรี
ยนได้
เรี
ยนรู้
ความเหมื
อน และความแตกต่
างในหลายๆมุ
มมอง เพื่
อให้
เกิ
ดการ
ยอมรั
บในความแตกต่
าง และเห็
นคุ
ณค่
าในตั
วเอง การอ่
านหนั
งสื
อที่
มี
เรื่
องราวคล้
ายๆกั
บชี
วิ
ตของเด็
กใน
ห้
องเรี
ยนหรื
อการให้
เด็
กมี
ส่
วนร่
วมในการนาเสนอวั
ฒนธรรมของตนเอง เช่
นการนาสิ่
งของหรื
อเกมส์
ที่
บ้
านมาแสดงในห้
องเรี
ยน เป็
นการให้
ความสาคั
ญกั
บความเป็
นเอกลั
กษณ์
ของเด็
กในห้
องเรี
ยนและเพิ่
ม
คุ
ณค่
าของการอยู่
ร่
วมกั
นในสั
งคมที่
มี
ทั้
งความเหมื
อนและความแตกต่
าง
(
Purnell et al., ๒๐๐๗
)
การให้
โอกาสเด็
กแต่
งนิ
ทานเอง เป็
นอี
กวิ
ธี
หนึ่
งที่
นอกจากจะเป็
นการพั
ฒนาทั
กษะด้
านภาษา และด้
านการอ่
าน
การเขี
ยนแล้
ว เรื่
องที่
เด็
กเล่
าอาจจะสะท้
อนชี
วิ
ตของเด็
กเอง ทาให้
ครู
และเพื่
อนร่
วมชั้
นได้
เรี
ยนรู้
วั
ฒนธรรมที่
หลากหลายและได้
รู้
จั
กภู
มิ
หลั
งของเด็
กมากขึ้
นอี
กด้
วย (Amour,๒๐๐๓)
นอกจากการนาเรื่
องพหุ
วั
ฒนธรรมมาผสมผสานกั
บการอ่
านการเขี
ยนแล้
ว เรื่
องพหุ
วั
ฒนธรรมยั
ง
สามารถสอนเด็
กเล็
กโดยผ่
านทางกิ
จกรรมศิ
ลปะ การนาศิ
ลปะที่
สะท้
อนความเป็
นอยู่
และวั
ฒนธรรมของ
เด็
กในห้
องเรี
ยนมาแสดงเพื่
อเชื่
อมโยงกั
บเนื้
อหาในวิ
ชาอื่
นๆ จะช่
วยสร้
างบรรยากาศให้
เด็
กในห้
องเรี
ยน
รู้
สึ
กอบอุ่
นมี
คุ
ณค่
า และยอมรั
บซึ่
งกั
นและกั
นได้
ดี
(Muri, ๑๙๙๖; Purnell et al., ๒๐๐๗) กิ
จกรรมศิ
ลปะ
ที่
นามาเพื่
อเสริ
มสร้
างการตระหนั
กรู้
ทางวั
ฒนธรรมในห้
องเรี
ยน ควรจะเป็
นกิ
จกรรมที่
สอนนั
กเรี
ยน
มากกว่
าอาหารประเพณี
สิ่
งประดิ
ษฐ์
หรื
อการตกแต่
งห้
องในวั
นสาคั
ญต่
างๆ เพราะกิ
จกรรมเหล่
านี้
เป็
น
การให้
ความรู้
เด็
กแบบผิ
วเผิ
นเท่
านั้
น (Muri, ๑๙๙๖) กิ
จกรรมศิ
ลปะที่
ทาให้
เด็
กตระหนั
กรู้
ในวั
ฒนธรรมที่
แตกต่
างกั
น เช่
น การให้
เด็
กวาดรู
ปชุ
มชนของตนเอง จะกระตุ้
นให้
เด็
กมองสิ่
งแวดล้
อมรอบตั
วในอี
ก
มุ
มมองหนึ่
ง และเกิ
ดการสั
งเกตวิ
ถี
ชี
วิ
ตรอบตั
วมากขึ้
น เพื่
อที่
จะนาสิ่
งที่
เห็
นมาถ่
ายทอดเป็
นรู
ปภาพ เมื่
อ
ประกอบกั
บหนั
งสื
อภาพที่
แสดงภาพสถานที่
ต่
างๆพร้
อมคาอธิ
บาย เด็
กก็
จะเรี
ยนรู้
เรื่
องความเหมื
อนและ
ความแตกต่
างกั
นของคนในสั
งคม และพั
ฒนาเป็
นความชื่
นชมและยอมรั
บในความหลากหลายใน
วั
ฒนธรรมอย่
างเป็
นธรรมชาติ
(Reisberg,๒๐๐๘)
