ct155 - page 102

๗๗
(ผู้อานวยการโรงเรียน๓)
“เราก็ไม่ ต้องไปจัดอะไรให้เขา เพราะมั นเป็นไปตามธรรมชาติ เพราะตัวเด็กเองก็ไม่รู้ คุณครู
ก็ไม่รู้ว่ากลมกลืนกันเป็นยังไง เพราะว่าเขาอยู่ด้ วยกันตลอดตั้งแต่เช้าจรดเย็นอันนี้จะกลมกลืนไปใน
ตัวบางครั้งประธานนักเรียนก็เป็นคนมอญ”
(ผู้อานวยการ โรงเรียน๔)
“เท่าที่ ผ่ านมา ไม่ต้ องไปสร้ างความเข้าใจ เราก็ สอนเด็กอยู่แล้วว่าอยู่ ร่ วมกันต้ องทายังไง
กิจกรรมร่วมกันยังไง เค้าก็รั กสามัคคีกันไปเองตามธรรมชาติ นะ เด็กอิสลามเวลาทากิจกรรมเค้าก็ไป
เพียงแต่ไม่ ไหว้พระเท่ านั้นเอง เด็กอยู่ ด้ วยกันได้ คนไทยคนกะเหรี่ยงนับถือศาสนาพุทธเหมือนกั น
เพียงแต่วิธี การทาบุญเขาจะสวดแบบกะเหรี่ยง”
(ผู้อานวยการโรงเรียน๖)
“ด้านภาษาต้องยอมรับครับว่า เราเองก็ ไม่อยากให้เป็นภาระที่จะต้องให้คนของเรารู้ ภาษาเขา
แค่ภาษาอั งกฤษเป็นภาษาที่ สองเราก็ปวดหั วแย่ แล้ว วั ฒนธรรมทางภาษาเราปล่ อยให้ เป็ นตาม
ธรรมชาติของเขา วัฒนธรรมความเป็ นอยู่ การแต่งกาย เราก็ไม่ได้กี ดกันอะไรผมถึงบอกว่าการเรียนรู้
วัฒนธรรมขึ้นอยู่กับเจ้าของวัฒนธรรมนั้นๆ จะนาเสนอหรือประชาสัมพันธ์มากน้อยแค่ ไหน”
(ผู้อานวยการโรงเรี ยน๗)
๔.๒ หลักสูตรและกิจกรรมการเรียนการสอน
แนวทางการใช้หลักสู ตรและกิจกรรมการเรียนการสอน ในโรงเรียนตัวอย่ างจานวน ๑๒
โรงเรียนที่คณะวิจัยได้เข้าไปสัมภาษณ์ผู้บริหารโรงเรียนและครู มีดังนี้
๑) ทุกโรงเรียนยึดหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้ นฐานพุทธศักราช๒๕๔๔ เป็ นแนวทางการจัด
การศึกษา
จากการสัมภาษณ์ ผู้ บริหารและครู พบว่ า ทุ กโรงเรี ยนยึ ดหลั กสู ตรแกนกลาง ของ
กระทรวงศึกษาธิการ เป็ นแนวทางในการจัดการเรียนการสอน โดยครูจะยึดเนื้อหา และแนวทางการ
จัดกิจกรรมตามที่หลักสูตรได้ระบุไว้ และไม่คิ ดว่าเนื้อหาในหลักสูตรแกนกลางนี้ จะเป็นปัญหาหรือ
อุปสรรคในการเรียนรู้ของนักเรี ยนต่างเชื้อชาติ วัฒนธรรมครู ส่วนใหญ่เชื่ อว่านักเรียนทุ กคนไม่ว่าจะ
เชื้อชาติ วัฒนธรรมใดควรต้ องเรียนรู้เนื้อหาวิ ชาการที่ถู กกาหนด จากส่วนกลาง จะพบว่ามี ครูเพี ยง
ส่วนน้อยที่สอดแทรกเนื้อหาทางวัฒนธรรมพม่ า มอญกะเหรี่ยง เข้าไปในสาระการเรียนรู้ต่ างๆและ