ct155 - page 108

๘๓
วัฒนธรรมที่ตนนับถือขณะที่ พบว่ารั ฐธรรมนู ญแห่งราชอาณาจักรไทย พระราชบั ญญัติ การศึ กษา
แห่งชาติ พระราชบั ญญัติ การศึกษาภาคบังคับที่ประกาศใช้ต่อจากการรั บรองในอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิ
เด็กได้กล่าวถึงการเปิดโอกาสให้ เด็กต่างเชื้อชาติ วัฒนธรรมได้มีโอกาสเข้ ารับการศึกษาเท่าเทียมกับ
เด็กไทย ยังไม่ มี ความเป็นรูปธรรมชั ดเจน และในปี พ.ศ. ๒๕๔๘ กระทรวงศึกษาธิการจึงออก
ระเบียบว่ าด้วยหลักฐานในการรั บนั กเรียนเข้าเรี ยนในสถานศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๘ โดยระบุ ให้
สถานศึกษารั บเด็กที่ไม่ มีหลักฐานทางทะเบียนราษฏรหรือไม่มีสัญชาติไทยได้เข้าเรียนรวมทั้งจัดสรร
งบประมาณเงินอุดหนุนเป็นค่าใช้ จ่ายรายหัวให้ แก่สถานศึกษาอีกด้ วย จึงนับว่าระเบียบฉบั บนี้เป็น
จุดเริ่มต้นของการปฏิ บัติ ตามอนุสั ญญาว่ าด้วยสิ ทธิเด็กอย่ างเป็ นรู ปธรรมมากที่สุ ด ซึ่ งจากการ
สัมภาษณ์ผู้ บริหารและนักการศึกษาของสานั กงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต๓
ก็ยอมรับว่าก่อนหน้าปี พ.ศ.๒๕๔๘สานักงานเขตพื้ นที่การศึ กษา ไม่ได้ออกนโยบายที่ ชัดเจนต่อการ
รับเด็กต่างชาติเข้าเรียน โดยให้ เป็นสิทธิของสถานศึ กษาพิจารณาตามความเหมาะสม เมื่อมี ระเบียบ
ออกมารองรับอย่างชั ดเจน และรัฐบาลจัดสรรเงินอุดหนุนค่าใช้จ่ายรายหัวมาให้ส่งผลให้หน่วยงาน
ระดับนโยบายในพื้ นที่และสถานศึกษามีความมั่นใจในการรับเด็ กต่างเชื้อชาติเข้าเรียนมากขึ้น
๑.๒ นโยบายการจัดหลั กสูตรและการเรี ยนการสอนให้ สอดคล้องกับบริ บทของความ
หลากหลายเชื้อชาติวัฒนธรรมของผู้เรียนยังไม่มีความชัดเจน
จากการศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้องไม่พบหลักฐานใดๆที่ระบุ ถึ งแนวทางการจัดหลักสูตรและ
การเรียนการสอนที่เหมาะสมสอดคล้ องกับควาหลากหลายเชื้อชาติวัฒนธรรมของผู้ เรียนสอดคล้อง
กับผลการสัมภาษณ์ครูผู้สอนที่พบว่า ครูยังคงใช้หลักสู ตรแกนกลางของกระทรวงศึกษาธิการและครู
ส่วนใหญ่ยังคงเชื่อว่านักเรี ยนทุกคนไม่ว่าเชื้อชาติใดต้องเรียนรู้ เนื้อหาวิชาที่ ถูกกาหนดจากส่ วนกลาง
ครูบางส่ วนจะรู้สึกต่ อต้านถ้ าต้องสอดแทรกเนื้ อหาทางประวั ติศาสตร์ วั ฒนธรรมของ พม่า มอญ
กะเหรี่ยง เข้าไปในการเรี ยนการสอนวิ ชาต่างๆ สอดคล้ องกั บผลการประเมินบรรยากาศเกี่ยวกั บ
นโยบายการจัดการศึกษาให้เป็นไปตามหลักการหรือแนวทางของการศึ กษาพหุวัฒนธรรมตามการ
รับรู้ของครู ที่พบว่า ครูมากกว่าครึ่งหนึ่ง (ร้ อยละ๕๖.๙๐) ตอบว่านโยบายการจัดการศึกษาดังกล่ าว
อยู่ในระดับปานกลาง ค่ อนข้างต่า และระดับต่า อาจกล่าวได้ ว่าตลอดช่ วงเวลาที่ผ่านมาหน่ วยงาน
การศึกษาระดับนโยบายทั้งส่ วนกลางและส่วนภูมิภาคยังไม่มีนโยบายใดๆที่ระบุถึงแนวทางการจั ด