ct155 - page 104

๗๙
“ถ้
าเขารั
บเราได้
ก็
โอเคแต่
ถ้
าจะให้
เราไปทางเขาก็
ไม่
น่
าใช่
เพราะเราเป็
นส่
วนใหญ่
เขาต้
อง
ตามเรานะ”
(ครู
สอนชั้
นอนุ
บาลโรงเรี
ยน๗)
“วิ
ชาศิ
ลปะ บางครั้
งเราก็
จะสอดแทรกการราตง โดยเชิ
ญวิ
ทยากรชาวกะเหรี่
ยงมาสอน
นั
กเรี
ยนชั้
นป.๔–๖ทั้
งเด็
กกะเหรี่
ยง เด็
กมอญเด็
กไทยก็
ได้
เรี
ยนรู้
เหมื
อนกั
น เป็
นการแลกเปลี่
ยนกั
เด็
กไทยก็
ได้
เรี
ยนรู้
ของกะเหรี่
ยง เด็
กกะเหรี่
ยงก็
ได้
เรี
ยนรู้
ของไทย”
(ครู
สอนชั้
นป.๔ โรงเรี
ยน๑๑)
“ครู
เองก็
ไม่
มี
ความรู้
ประวั
ติ
ศาสตร์
วั
ฒนธรรม พม่
า มอญ ดี
พอ จึ
งไม่
ได้
สอน สอนแต่
ประวั
ติ
ศาสตร์
ไทยมี
อยู่
ช่
วงหนึ่
งเขากลั
วเรื่
องความมั่
นคงเลยไม่
ค่
อยได้
สอน”
(ครู
สอนวิ
ชาสั
งคมศึ
กษา โรงเรี
ยน๒)
๒)
กิ
จกรรมการเรี
ยนการสอน เน้
นความเสมอภาค
จากการสั
มภาษณ์
ครู
พบว่
า ครู
ส่
วนใหญ่
จะปฏิ
บั
ติ
ต่
อเด็
กในชั้
นเรี
ยนของตนอย่
างเสมอภาค
ไม่
มี
อคติ
และไม่
เลื
อกปฏิ
บั
ติ
เปิ
ดโอกาสให้
เด็
กทุ
กคนได้
ใช้
ศั
กยภาพของตนอย่
างเต็
มที่
ครู
ส่
วนใหญ่
จะเน้
นการปลู
กฝั
งความรั
กความสามั
คคี
ช่
วยเหลื
อกั
น ไม่
แบ่
งแยกเชื้
อชาติ
และภาษา ดั
งคาให้
สั
มภาษณ์
“ครู
จะถามนั
กเรี
ยนว่
านั
กเรี
ยนไปวั
ดทาบุ
ญเหมื
อนกั
นไหม ไปทาบุ
ญวั
ดเดี
ยวกั
นไหมถึ
งแม้
เราจะพู
ดคนละภาษา แต่
เราต้
องรั
กกั
น เราเป็
นเพื่
อนกั
นนะ”
(ครู
สอนชั้
นป.๓ โรงเรี
ยน๔)
“เราอยากให้
สอนเหมื
อนกั
นหมดเลย เราไม่
อยากให้
แบ่
งว่
านี้
คนไทยคนกะเหรี่
ยง คนมอญ
คื
ออยากให้
ทากิ
จกรรมร่
วมกั
นหมดเลย เน้
นที่
ความเสมอภาคมากกว่
า เราต้
องทาให้
เขาเท่
าๆกั
น”
(ครู
สอนชั้
นป.๑ โรงเรี
ยน๕)
“ก็
จะให้
ความรั
กเขาทุ
กอย่
างบางครั
งมี
ทุ
นการศึ
กษา อยากให้
เด็
กต่
างชาติ
ก่
อนด้
วยซ้
า เพราะ
บางที
สภาพเศรษฐกิ
จของเขาด้
วยแต่
เราก็
ดู
ความเดื
อดร้
อนของเด็
กไทยด้
วย”
(ครู
สอนชั้
นป.๑ โรงเรี
ยน๑)
1...,94,95,96,97,98,99,100,101,102,103 105,106,107,108,109,110,111,112,113,114,...201
Powered by FlippingBook