ct154 - page 119

111
แต่ สาหรับพิธี กรรมบุญส่ งทุ่ง ของบ้านคลองพลู ธรรม พันธุศิริ สด กล่าวว่ า “บุญส่ งทุ่งที่
บ้านคลองพลู เป็ นพิธีกรรมชองดั้ งเดิม ที่ประพฤติปฏิบัติสื บต่อกันมาตามความเชื่อเรื่องยมทู ต”(ธรรม
พันธุศิ ริสด. 2550: สัมภาษณ์) ซึ ่งพบว่า ในปี พ.ศ. 2549 มีคณะถ่ ายทาสารคดีเข้ามาเก็บข้อมูลพิธี กรรม
บุ ญส่งทุ่ งที่บ้ านคลองพลูนี้ เพื่อทาไปแพร่ เผยเป็นส่ วนหนึ่ งของนิ ตยสารด้วย มีผู้ เข้าร่ วมพิธี กรรม
ประมาณ 30-40คน ตั้งแต่ เด็ก วัยรุ่น และผู้ ใหญ่ และผู้ที่เข้าร่วมพิ ธีกรรมก็ ไม่ได้ มีเฉพาะคนชองเพียง
อย่ างเดียว แต่คนไทย คนจีนก็เข้ าร่ วมพิธีกรรมด้วย เพราะเชื่ อว่าเป็นพิธี กรรมที่แสดงถึงความเคารพ
บรรพบุรุษที่ล่วงลั บไปแล้ว
แม้ว่าในปี พ.ศ. 2550 จนถึงปัจจุบัน ไม่ พบว่ามีการประกอบพิธีกรรมบุ ญส่งทุ่งที่บ้าน
คลองพลู ทุกปี ซึ่ง คนชองบ้านคลองพลู กล่ าวว่า “การไม่ทาบุญส่งทุ่งนี้ เพราะคนไม่ สามัคคีกัน เลยตก
ลงกั นไม่ได้ว่ าจะจัดงานหรื อเปล่า แยกกันเป็ นพวกใครพวกมัน อีกพวกหนึ่งจัด อีกพวกหนึ่ งก็ไม่มาร่วม
งาน แต่ปีนี้มีการจั ดกันที่แถวหั วทุ่ง ผมก็ ไปร่วมงานมา” (สุวรรณ ไทรสูง. 2550: สัมภาษณ์) และผู้นา
บ้านคลองพลู กล่ าวว่า “ปีนี้มี คนตายเยอะ อาจเป็นเพราะปี นี้ไม่ได้ จัดพิธี บุญส่งทุ่ง ยมทูตท่ านก็เลยมา
เอาชี วิตไปหลายคน และอี กอย่างเรื่องยมทูตนั้น เด็กๆ มั นไม่รู้ จักกั นแล้ว”(เฉิน ผั นผาย.2550:สัมภาษณ์)
อย่ างไรก็ตาม แม้ ว่ าพิ ธี กรรมบุญส่ งทุ่ งของบ้ านคลองพลู จะถูกลดความสาคั ญลง
เนื่องจากเงื่ อนไขการขาดความร่ วมมือกั นของคนในชุมชนบ้ านคลองพลู ทาให้ไม่ สามารถจัดพิธีกรรมได้
แต่ก็ นับได้ว่ า พิธี กรรมบุ ญส่งทุ่งเป็นพิ ธีกรรมที่ สาคัญที่แสดงถึงความเคารพผี บรรพบุรุษของผู้ คนที่
หลากหลายมี ความเชื่อร่วมกัน ซึ่ งเป็นการปรั บเปลี่ยนความหมายพิ ธีกรรมจากความเชื่ อเรื่อง การส่ ง
ยมทู ตกลับมาสู่ยมโลกและขอความคุ้มครองจากยมทู ตชุดใหม่ที่เข้ามาดู แลท้องถิ่น มาสู่ความหมายที่ว่ า
การทาบุ ญส่งทุ่ง เพื่ อต้องการอุทิศส่วนกุศลให้แก่ บรรพบุรุ ษที่ล่วงลั บไปแล้ว ตามความเชื่อทางพุ ทธ
ศาสนา เพื่อรวมคนท้องถิ่นทั้งชอง จี น และไทยที่นับถือศาสนาพุทธทั้งหมดเข้ าไว้ด้วยกัน
3.1.2 การแต่งงานชอง : การปรับลดทอนขั้นตอนพิ ธีกรรมชอง
การแต่งงานชอง จะจั ดขึ้นเฉพาะผู้หญิ งเท่านั้น เนื่องจากส่ วนใหญ่ผู้ ชายจะต้องไปทามา
หากิ นที่ท้องถิ่ นอื่น ส่วนผู้ หญิงจะต้องอยู่ ภายในท้องถิ่น เมื่อผู้ ชายจากท้องถิ่ นอื่นจะเข้ามาเป็นส่ วนหนึ่ง
ของครอบครัว ก็ต้องประพฤติ ตามจารีตประเพณีของท้องถิ่นนั้นๆ ดังนั้นหน้าที่การเตรียมงานแต่งงานก็
เป็ นส่วนของฝ่ายหญิงเท่านั้ น ซึ่งลั กษณะบ้านคลองพลู ส่วนใหญ่เป็ นการเข้ามาแต่งงานของผู้ชายจาก
ท้องถิ่นอื่นกับผู้ หญิงในท้องถิ่ น และจะตั้งถิ่นฐานอยู่ภายในบ้านคลองพลู พบว่าช่วงหลั ง ปี พ.ศ.2500
ผู้ชายจากภายนอกท้องถิ่น ทั้งคนชอง จีนและไทย เข้ ามาทางานเป็นแรงงานรับจ้างกันอย่ างแพร่หลาย
ทั้งรับจ้างตัดไม้ และรับจ้างทาไร่มั นสาปะหลัง รับจ้างทาสวนผลไม้ ต่อมาผู้ชายที่ เป็ นแรงงานจากต่าง
ถิ่ นเหล่ านี้ก็ แต่งงานกั บผู้ หญิงท้องถิ่น จะเห็ นว่า ฝ่ายผู้ หญิงจะเป็ นผู้ ที่ต้ องปกป้ องผืนแผ่นดิ นและ