ct154 - page 113

105
ศั กดิ์ศรี ความเป็นชอง นอกจากนี้ การมีเพลงชองเป็นของตนเอง ถือได้ว่ าเป็นเครื่ องมืออย่างหนึ่ งในการ
รวมสร้ างอัตลักษณ์ ทางชาติพั นธุ์ อย่างน้ อยก็เป็ นการเคลื่อนไหวของกลุ่มชาติ พันธุ์ ที่ต้ องการร้ องหา
ตาแหน่งแห่งที่ทางชาติพั นธุ์ในฐานะกลุ่มชาติพันธุ์ หนึ่งๆ มิใช่ เพียงกล่าวว่าคนชองคื อ กลุ่มชาติพันธุ์ ย่อย
ในสายมอญ-เขมร หรื อกลุ่มคนเล็กๆ เท่านั้น แต่ควรอย่ างยิ่งที่ จะกล่าวว่า กลุ่มชาติพันธุ์ชอง เป็ นส่วนหนึ่ง
ของกลุ่มคนที่มี อยู่ อย่างหลากหลายในประเทศไทย ดังการปรากฏเสียงเพลงทางชาติพั นธุ์ ชอง ที่มี การ
บรรเลงขึ้ น เพื่อขับกล่อมความบันเทิงในกลุ่มคนท้องถิ่น
2.2 การประดิษฐ์อักษรภาษาชองเพื่อสืบทอดสานึกทางวัฒนธรรมชอง
ภาษาเป็นอั ตลั กษณ์ที่สาคัญของความเป็นชาติ เพราะภาษาจะสัมพันธ์ กับวิ ถีชีวิ ตจริงแทบทุก
เวลานาที ฉะนั้น ผู้คนจึงยึดติดภาษาอย่างแน่นแฟ้นเสี ยยิ่งกว่ าสัญลั กษณ์อื่นในทานองเดียวกันภาษา
ชอง ก็ เป็นที่สิ่งที่แบกรับความหมายของคาว่า “ชอง” แต่อั ตลักษณ์ชองนั้น อาจไม่ เข้มข้ นเมื่อภาษาชอง
ไร้เงาของอั กษรชอง เนื่องจากความเชื่อของท้ องถิ่นที่ว่า คนชองมีแต่ภาษาพู ดแต่ไม่มีภาษาเขียน ดังนั้น
จึงมีความคิดในการประดิษฐ์ อักษรชองของคนบ้านคลองพลู
การประดิษฐ์อักษรชอง เกิดขึ้ นจากการประดิ ษฐ์ของผู้นาบ้ านคลองพลู เริ่มเกิ ดขึ้นตั้ งแต่ปี
พ.ศ.2536 หลังจากมี การจั ดงานฟื้นฟูประเพณีชองขึ้ น ผลปรากฏว่า ทั้งหน่ วยงานราชการ นักการเมือง
และคนท้ องถิ่นให้ความสนใจเป็นจานวนมาก ซึ่งกระตุ้ นให้ผู้นาบ้านคลองพลู ค้นหาวิธี การที่จะอนุรักษ์
และฟื้ นฟูความเป็ นชองขึ้ นมา เนื่องจากสถานการณ์ขณะนั้ น คนท้องถิ่นมิได้ ใช้ ภาษาชองสื่อสารใน
ชีวิ ตประจาวันแล้ว และวัฒนธรรมชองอื่ นๆ ก็ถูกลดความสาคัญลง ดังนั้นสถานการณ์ที่มองเห็นอย่างผิ ว
เผิ น คือ คนชองไม่แตกต่างจากคนไทยทั่ วไป ทาให้เขาคิดว่าหากคนชองมีสัญลั กษณ์บางอย่างเกิดขึ้ นมา
ก็อาจทาให้ความเป็ นชองเป็นที่สนใจแก่คนภายนอกมากยิ่ งขึ้น ขณะเดียวกัน ภายใต้สถานการณ์ เมื่อมี
การแสดงและแพร่ เผยวัฒนธรรมชองตามท้ องที่ต่ างๆ มักจะถู กตั้งคาถามจากคนภายนอกเสมอว่ า
“ภาษาชองไม่มี ภาษาเขียนหรือ?” (เฉิน ผันผาย. 2549: สัมภาษณ์)
ดั งนั้นจึงเป็ นแรงผลักดันให้ ผู้นาบ้านคลองพลูคิ ดประดิษฐ์อักษรภาษาชอง เป็ นสัญลักษณ์ทาง
ชาติพันธุ์ ชองที่เกิดขึ้ นใหม่ ความมุ่ งมั่นในการประดิ ษฐ์อั กษรชองอย่ างจริงจัง เริ่มต้นเมื่อปี พ.ศ.2538
โดยเริ่ มอักษรชองขึ้ นมาด้วยตนเอง ลาดับแรกเริ่มประดิ ษฐ์ตั วเลขชอง ตั้งแต่ 1 - 10 เป็นการดั ดแปลง
จากตั วเลขไทยให้แตกต่างออกไป ต่อมามีการประดิษฐ์อั กษรชองตัวอื่นๆ เรื่อยมา ด้วยวิธีการสร้างอั กษร
ชองจากจิ นตนาการกับและประสบการณ์การเรียนรู้ ของตนเอง จากการนาเอาภาษาไทย ภาษาธรรม
ภาษาอังกฤษ มาผสมผสานรวมกันเป็นอั กษรชองแต่ละตัว และเทียบเคียงกั บพยัญชนะภาษาไทย ซึ่ ง
ความเพียรพยายามคิดประดิษฐ์ อักษรชองเริ่ มเข้มข้ นยิ่งขึ้นเมื่ อปี พ.ศ. 2541 ขณะเดี ยวกันก็ได้ มีโอกาส
เข้ าไปสอนภาษาชองที่สถาบันการศึกษาด้านภาษาศาสตร์