bk129 - page 93

85
1. ระยะการมีส่ วนร่ วม เป็ นระยะที่ ผู ้ เรี ยนลงมือปฏิบัติ กิจกรรมหรื อคิดค้นแสวงหา
สิ่ งที่ต้องการเรี ยนรู้นั้ นด้วยตนเองผลจากการเรียนรู ้จะเกิดจากตัวผู ้ เรี ยนโดยตรงการมีส่ วนร่ วมของ
ผู ้ เรี ยนในการทํากิจกรรมจะเป็ นการมี ส่ วนร่วมในทุกๆด้านคือ
1.1 การมีส่ วนร่ วมทางด้านร่ างกายได้แก่ การที่ผู ้ เรี ยนลงมือกระทํากิจกรรม
การเรี ยนรู้ ด้วยตนเอง รวมทั้ งการมีส่ วนร่ วมในการแสดงความคิ ดเห็นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็ น
หรื อการค้นคว้าสื บสวนสิ่งที่ ต้องการเรี ยนรู้ด้วยตนเองซึ่ งจะต้องอาศัยการแสดงออกทางกาย วาจา
ในการสื่ อความหมายกับผู้อื่น เพื่อก่ อให้เกิดการเรี ยนรู ้ร่วมกัน
1.2 การมีส่ วนร่วมทางด้านจิตใจคือความรู้ สึ กและอารมณ์ต่ างๆ เกี่ยวกับ
สิ่ งที่ กระทํานั้ นความรู้สึ กที่เกิดขึ้นนี้ จะนํ าไปสู่การรั บรู้ แนวคิดและการเรี ยนรู้ทางด้านเนื้ อหาเป็ น
อย่างดี และช่วยให้ผู ้ เรี ยนสามารถจดจําเนื้ อหาได้นานอีกด้วย
1.3 การมีส่ วนร่ วมทางด้านปั ญญาหรื อสมอง คือการที่ ผู ้ เรี ยนเกิ ดการเห็น
จริ งหรือประจักษ์แจ้งมี การค้นพบสิ่ งที่ ต้องการเรี ยนรู ้ และการสร้างแนวความคิดจากสิ่ งที่ ได้รับรู ้
นั้ นซึ่ งจะเป็ นแนวทางในการพัฒนาความคิ ดและเหตุผลในการพิจารณาไตร่ ตรองในการทํางาน
การตัดสินใจการวิเคราะห์ และสรุปสิ่ งที่ได้เรี ยนรู้นั้ นด้วยตนเอง
1.4 การมีส่ วนร่ วมในทางสังคมคื อการมี ความสัมพันธ์กับผู้อื่นจะทําให้
เกิดปฏิสัมพันธ์ มีการแลกเปลี่ ยนประสบการณ์ ความรู้สึ กนึ กคิดค่านิ ยมความเชื่อฯลฯซึ่ งจะช่ วย
ให้การเรี ยนรู้เป็ นไปอย่างกว้างขวางและเกิดผลดีอีกด้วย
2. ระยะวิเคราะห์ เป็ นระยะที่ผู ้เรี ยนจะร่วมกันวิ เคราะห์ประสบการณ์เรี ยนรู้ทันที
หลังจากที่ลงมือกระทํากิจกรรมจะช่ วยให้ผู ้ เรี ยนมีความรู้ กว้างขวางสามารถประเมินความสัมพันธ์
ระหว่างสมาชิ กในกลุ่มวิธีการเรี ยนผลการเรียนรู ้ ตลอดจนช่วยให้ผู ้ เรี ยนรู ้จักตนเองดียิ่งขึ้ น
3. ระยะสรุ ปและประยุกต์หลักการ เป็ นระยะที่ ผู ้ เรี ยนจะรวบรวมแนวคิดที่ค้นพบ
แนวความคิดที่ได้จากการแลกเปลี่ยนความคิ ดเห็นกับผู ้ อื่ น แล้วสรุ ปเป็ นหลั กการของตนเองซึ่ ง
ผู ้ เรี ยนสามารถนําหลักการของตนเองนั้ นไปประยุ กต์ใช้ในอนาคตหรื อประยุ กต์ให้เข้ากับตนเองได้
การประยุกต์นั้นจะกระทําได้ 2ลักษณะคือ
3.1 การประยุ กต์ เพื่อปรั บปรุ งบุ คลิกภาพ หรื อการพั ฒนาตนเองให้
เหมาะสมยิ่งขึ้ นรวมทั้ งการปรับตัวให้เข้ากับบุคคลอื่ นตลอดจนเสริมสร้างความสัมพันธ์กับผู ้ อื่น
3.2 การประยุกต์เพื่อใช้ในการแก้ปัญหาต่างๆ ในอนาคตและเพื่อใช้ในการ
ปรั บปรุ งแก้ไขให้ดีขึ้ นกว่าเดิ มตลอดจนช่วยให้การคิดค้นและประดิษฐ์สิ่ งใหม่ ๆขึ้น
4. ระยะประเมินผลโดยผู ้ เรี ยนจะเป็ นผู้ ประเมินผลการเรี ยนรู้ ของตนเองและของ
กลุ่มจากการอภิปรายให้ ข้อเสนอแนะและติชมร่ วมกับสมาชิกคนอื่ นๆ ในกลุ่ม