bk129 - page 97

89
รั งสรรค์ ประเสริ ฐศรี (2544) ได้ให้ความหมายว่าภาวะผู้นําคือพฤติกรรมส่วนตัว
ของบุคคลหนึ่ งที่ จะชักนํากิจกรรมของกลุ่ มให้บรรลุเป้ าหมายร่วมกันหรื อเป็ นความสัมพันธ์ที่ มี
อิทธิ พลระหว่างผู้ตามและผู้นําเพื่อทําให้เกิดการเปลี่ ยนแปลง เพื่ อบรรลุเป้ าหมายร่ วมกันคือเป็ น
ความสามารถที่จะสร้างความเชื่อมั่นและให้การสนับสนุนบุ คคลเพื่อให้บรรลุเป้ าหมายองค์การ
สุ เทพพงศ์ศรี วัฒน์ (2545) ได้ให้ความหมายภาวะผู้ นําคือกระบวนการที่ ผู ้ นําช่วย
สร้ างความชัดเจนแก่ผู ้ใต้บังคับบัญชาให้รับรู ้ ว่าอะไรคือความสําคัญหรื อช่วยให้ผู ้ใต้บังคับบัญชา
มองเห็นทิ ศทางและจุดมุ่งหมายร่ วมกันอย่างชัดเจนภายใต้ภาวการณ์ที่เปลี่ ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
วาสนา สุ ขประเสริ ฐ (2547) ภาวะผู้นํา คือมารยาทหรื อพฤติกรรม ของการใช้
อิทธิ พลต่อผู้อื่นให้ปฏิบัติ งานด้วยความเต็มใจ เพื่อดําเนิ นกิจกรรมให้สําเร็ จโดยการใช้กระบวนการ
ติดต่อสื่ อสารซึ่ งกันและกัน
Bass (1985) ได้ให้ความหมายภาวะผู้นําว่ า เป็ นจุ ดศูนย์รวมของกระบวนการกลุ่ม
เป็ นบุคลิกลักษณะและผลอันเกิ ดจากบุคลิกลักษณะผู้นําทําให้ ผู ้ ตามยอมปฏิบัติตาม โดยใช้ การจูง
ใจมากกว่าการบังคับ เป็ นเรื่ องที่เกี่ยวข้องกับอํานาจผู้ นําจะใช้อํานาจในการกําหนดพฤติกรรมของ
สมาชิ ก เป็ นเครื่ องมือในการบรรลุ จุดมุ่ งหมาย เป็ นผลลัพธ์ของการมีปฏิ สัมพันธ์ เป็ นการแสดง
บทบาทที่แตกต่างกันและเป็ นการริ เริ่ มโครงการและคงไว้ซึ่ งโครงสร้างของความคาดหวังและการ
มีปฏิสัมพันธ์
สรุ ปได้ว่าภาวะผู้ นําหมายถึงกระบวนการของบุคคลโดยใช้ศิลปะหรื ออํานาจให้
บุคคลอื่ นยอมทําตามปฏิ บัติ ตาม เพื่อให้บรรลุ เป้ าหมายที่ วางไว้ การที่ บุคคลสามารถใช้อิทธิ พล
ของบุคคลที่ ครองตําแหน่ ง เพื่ อจู งใจ โน้มน้าวให้บุ คคลหรื อกลุ่มปฏิ บัติ ตามความคิดเห็น ความ
ต้องการของตนด้วยความเต็มใจ ยินดี ที่จะให้ความร่ วมมือประสานงานเพื่อจะนําไปสู่ การบรรลุ
วัตถุประสงค์ของกลุ่ มตามที่กําหนดไว้ร่วมกัน
2. หลักธรรมของผู้ นําในพระพุทธศาสนา
สิ่ งสําคัญที่ผู ้นําจะต้องมีคื อการนําเอาหลักธรรมคําสั่งสอนของพระพุทธศาสนามา
ประยุกต์ใช้นั้ นก็เพื่ อการเป็ นผู ้ นําที่ดี และคําสั่งสอนที่สําคัญๆของพระพุทธองค์ที่ แสดงให้เห็นถึง
ลักษณะของผู ้ นําที่ดี หรื อวิ ถี ทางของการที่จะเป็ นผู ้นําที่ ดี เพื่ อใช้สําหรับเป็ นแนวทางที่จะนําไป
ปฏิบัติ ซึ่ งมีหลักธรรมหรื อคุณธรรมในทางพระพุทธศาสนาที่สามารถนํามาประยุกต์ใช้สําหรับผู้ นํา
ซึ่ งหลักธรรมของผู ้ นําตามความหมายของนักวิชาการและผู ้ ทรงคุณวุฒิ มีดังต่ อไปนี้
พระพรหมคุณาภรณ์ (2550) ได้กล่าวถึงความหมายของผู ้นําไว้ว่า ผู ้ นํา คือบุ คคลที่ จะ
มาประสานช่วยให้คนทั้งหลายรวมกันโดยที่ว่าจะเป็ นการอยู่รวมกันก็ตามหรื อทําการร่ วมกันก็ตาม
ให้พากันไปด้วยดี สู่ จุดหมายที่ ดีงามภาวะผู ้นํา คือคุณสมบั ติ เช่ นสติ ปัญญา ความดี งามความรู้