bk129 - page 98

90
ความสามารถของบุคคลที่ ชักนําให้คนทั้ งหลายมาประสานกัน และพากันไปสู่ จุดหมายที่ ดีงาม
ความเป็ นผู ้นํา หมายถึง คุ ณสมบัติของผู ้นํามีหลายอย่างหลายด้าน แยกไปตามสิ่ งที่ ผู ้นําจะต้อง
เกี่ยวข้อง คือผู ้ นําจะต้องมี ความสามารถในการที่ จะไปเกี่ ยวข้องหรื อปฏิ บัติ ต่ อสิ่ งเหล่านั้ นทุกๆ
อย่างให้ถูกต้องและได้ผลดี องค์ประกอบเหล่านั้นคื อ
1. ตัวผู ้นํา จะต้องมี คุ ณสมบัติ ภายในของตนเอง เป็ นจุ ดเริ่ มและเป็ นแกนกลางไว้
อาจจะใช้คําว่า “ผู ้ ร่ วมไปด้วย”
2. จุ ดหมาย พร้ อมคุ ณสมบัติที่ สั มพันธ์ กับจุ ดหมาย เช่ น จะต้องมี ความชัดเจน
เข้าใจถ่ องแท้และแน่ วแน่ในจุดหมาย เป็ นต้น
3. หลักการและวิธี การพร้อมคุณสมบัติ ที่สั มพันธ์กับหลักการและวิธีการที่ จะทํา
ให้สําเร็ จผลบรรลุจุดหมาย
4. สิ่ งที่จะทําพร้ อมคุณสมบัติ ที่สัมพันธ์ กับสิ่งที่ จะทํา
5. สถานการณ์ พร้ อมคุณสมบัติ ที่สัมพันธ์กับสภาพแวดล้อมหรื อสิ่งที่ จะประสบ
ซึ่ งอยู่ภายนอกว่าทําอย่างไรจะผ่านไปได้ด้วยดี ในท่ามกลางสั งคมสิ่ งแวดล้อมหรื อสิ่ งที่ประสบ
เช่นปัญหา เป็ นต้น
ทั้งหมดนี้ คื อองค์ประกอบต่างๆที่เกี่ยวข้องสําหรับผู้นําที่ จะต้องพัฒนาตนเองให้มี
คุณสมบัติ ที่จะทําให้เป็ นผู้ พร้อมที่ จะปฏิบัติ ต่อสิ่ งเหล่านั้นได้อย่างถูกต้องบังเกิ ดผลดี ผู ้นําประสาน
คนภายในดุลยภาพแห่ งธรรมซึ่ งหลักธรรมสําคัญคือพรหมวิหารธรรมเป็ นหลักธรรมสําหรับทุ ก
คนที่จะอยู่ร่ วมกับผู้อื่นในสังคม ในฐานะเป็ น “พรหม”คือ เป็ นผู ้ มีศักยภาพในการที่จะสร้ างสรรค์
และธํารงรั กษาสังคมไว้ โดยเฉพาะสําหรับผู ้ นํานั้ นแน่ นอนว่าจะต้องเป็ นแบบอย่างที่จะต้องมีพรหม
วิหาร 4ประการ เพราะพรหมวิหารนั้ นเป็ นธรรมประจําใจของคนที่มีจิตใจ ยิ่งใหญ่เป็ นผู ้ ประเสริ ฐ
อันแสดงถึ งความเป็ นบุคคลที่ มีการศึ กษาได้พัฒนาแล้ว ซึ่ งมีหลักธรรมสําหรับผู้นําดังนี้
1. พรหมวิหารธรรม
พรหมวิ หารธรรม คื อ ธรรมเครื่ องอยู่ อย่างประเสริ ฐ ธรรมประจําใจอั น
ประเสริ ฐหลักความประพฤติที่ ต้องมีไว้เป็ นหลักใจและกํากับความประพฤติมี 4ประการคือ
1.1 เมตตา ความรักใคร่ ปรารถนาดี อยากให้เขามีความสุ ขมีจิตอันแผ่ไมตรี
และคิดทําประโยชน์แก่มนุษย์สัตว์ทั่วหน้า
1.2กรุ ณา ความสงสาร คิดช่ วยให้ พ้นทุกข์ ใฝ่ ใจในอันจะปลดเปลื้ องบําบัด
ความทุ กข์ยากเดื อดร้อนของปวงสัตว์