bk129 - page 26

18
ทุ กช่วงชีวิตและอยู ่ร่ วมกับผู ้อื่นได้ อย่างมี ความสุ ขตลอดจนมีส่ วนร่ วมในการพัฒนาสั งคมและ
ประเทศชาติโดยรวม
สุ มาลี สังข์ศรี (2544) ได้ให้ความหมาย การศึกษาตลอดชีวิตไว้ว่า เป็ นภาพรวมของ
การศึกษาทุ กประเภทที่เกิ ดขึ้ นตลอดชี วิตของมนุษย์ ตั้ งแต่เกิ ดจนตาย เป็ นการศึ กษาเพื่อมุ่งพัฒนา
บุคคลให้ ปรับตัวเข้ากับความเปลี่ยนแปลงในทุกช่วงชี วิตของบุ คคลและพัฒนาต่อเนื่ องไปให้เต็ ม
ศักยภาพของแต่ละบุ คคลการศึกษาตลอดชี วิตครอบคลุมการศึกษาทุกรู ปแบบทุกวัยทั้ งการศึกษา
ในระบบโรงเรี ยนการศึกษานอกระบบโรงเรียนและการศึกษาแบบไม่เป็ นทางการจากทุกแหล่ง
ความรู้ในชุ มชนและสังคมและเกิดขึ้ นได้ทุกที่ โดยไม่จํากัดเวลาและสถานที่ การศึกษาตลอดชีวิต
เป็ นการศึกษาที่สัมพันธ์ กับชี วิตและผสมผสานกลมกลืนกับการดําเนิ นชีวิต
สุ นทรสุนันท์ชัย (2548) กล่าวว่า การศึ กษาตลอดชีวิต เป็ นการศึกษาทั้ งหมดของชี วิต
ตั้ งแต่เกิ ดจนตาย มุ่งพัฒนามนุ ษย์ให้ปรับตัวเข้ากับความเปลี่ยนแปลงในโลกปั จจุบันและพัฒนา
ต่ อเนื่ องไปให้เต็ มศักยภาพของบุคคลแต่ละคน เป็ นการศึกษาที่ เกิดจากแรงจู งใจที่จะเรี ยนรู้ ด้วย
ตนเองจากแหล่งการเรียนรู ้ทั้ งในระบบนอกระบบและไม่เป็ นทางการ
อาชัญญา รัตนอุบล (2550) ได้ให้ความหมายการศึ กษาตลอดชี วิตว่ าเป็ นกระบวนการ
ศึกษาที่มีกระบวนการเรี ยนรู้อย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่เกิดจนตายโดยมีมูลเหตุมาจากการเปลี่ ยนแปลง
อย่างรวดเร็วของโลกในปั จจุ บันการศึกษาประเภทใดประเภทหนึ่ งเพี ยงอย่างเดี ยวหรื อประเภทเดียว
จึงอาจจะไม่เพี ยงพอต่อการปรับตั วให้ทันกั บการเปลี่ยนแปลงดังกล่ าว การศึกษาตลอดชี วิตจึงมี
ลักษณะที่เป็ นการบูรณาการการผสมผสานระหว่างกิ จกรรมต่างๆ ในสังคม ไม่ว่าจะเป็ นกิจกรรม
การศึ กษาในระบบโรงเรี ยนกิ จกรรมการศึ กษานอกระบบโรงเรี ยน และกิจกรรมการศึกษาแบบ
ธรรมดาวิสัย เพื่ อพัฒนาคุ ณภาพของชีวิตให้ดียิ่งขึ้ น
อุ ดม เชยกีวงศ์ (2551) ได้ให้ความหมายของการศึ กษาตลอดชี วิตไว้เป็ น 2ลักษณะ
กล่าวคือการศึ กษาตลอดชีวิตโดยลักษณะทั่วไป เป็ นแนวความคิดและแนวทางในการส่ งเสริ มให้
มนุ ษย์ได้ มีการพัฒนาคุ ณภาพชีวิตอย่างต่อเนื่ องอันจะส่ งผลให้สั งคมที่มนุษย์นั้ นเป็ นสมาชิ ก เป็ น
สังคมแห่ งการเรี ยนรู้ ส่ วนลักษณะที่ 2 เป็ นความหมายเชิงปฏิบัติ การ กล่าวคือ เป็ นกระบวนการ
ขยายขอบเขตการจัดการศึกษาในระบบ เป็ นการเสริ มสร้างบทบาทการศึกษาให้เป็ นเครื่ องมื อสําคัญ
ในการพัฒนามนุษย์ เป็ นการปรั บปรุงรู ปแบบการศึกษาให้สอดคล้องกับปั ญหาและความต้องการ
ของมนุษย์ เป็ นการส่ งเสริ มให้ ภาครัฐ เอกชนและประชาชนมีส่ วนร่ วมในการจัดการศึกษา และเป็ น
การปรับจุดมุ่งหมายของการศึกษาให้มีความครอบคลุมกว้างขวางมากยิ่งขึ้ น
UNESCO (1970) ได้ระบุ ว่า การศึ กษาตลอดชีวิต เป็ นกระบวนการจัดการศึ กษาใน
ภาพรวม เป็ นการจัดการศึกษาที่ จะสนองความต้องการทางการศึกษาของแต่ละบุ คคลและของกลุ่ ม