bk128 - page 73

63
แนวคิดโปรแกรมของวิธีนี้ ไม ไดใชบอยนักคอนข างจะเปนวิธี ที่เป นทางการเล็กนอย และไม เปน
ทางการบอยครั้งการว าจางใชกระบวนการโครงสรางอยางมาก
3.4 ให ความแนใจวาคุ ณสามารถปองกั นวาทําไมการใชโครงสรางการประเมิ นความ
ต องการมีการรั บรอง และเลือกหรือพั ฒนารู ปแบบของการดําเนิ นการนี้ การประเมินอยู ใน
สถานการณที่เหมาะสม
3.5 การพิจารณาประเด็นเนื้อหาวาอาจจะเกิดผลต อแนวคิดที่กอใหเกิดโปรแกรม
3.6 เขาใจวาการวางแผนสําคัญที่สุดในฐานะผูวางแผนโปรแกรมไมสามารถใชแนวคิด
โปรแกรมทั้งหมดมาระบุ ดั งนั้นผูวางแผนจะใชแนวคิดประเภทและลําดับความต องการอยางเปน
ประจํา
4. การจัดประเภทและการจัดลําดับความสํ าคัญของแนวคิดเกี่ยวกับโปรแกรม (Sorting
andprioritizingprogram ideas)
4.1 กําหนดวาโปรแกรมการศึ กษาใหมีทางเลือกมากกวาหนึ่งในการนํามาใชหรือการ
นํามาซึ่งความคิดที่ตอบสนองไดดีที่ สุด
4.2 การพัฒนากระบวนการจัดลําดับความคิดทั้งหลายสําหรับโปรแกรมการศึกษาแลว
นํ ามาวางแผน วิเคราะห สวนต าง ๆที่เกี่ ยวข องในกระบวนการตาง ๆที่ได มานํามาสร างเกณฑ
สําหรับการตัดสิ นใจเลือกแตละแนวคิด
4.3 การนําความรูความสามารถเกี่ยวกั บการผสมผสานทางเลือกและการสรางสรรค
เครือข ายจากภาคประชาชนที่ตั้ งใจฟงและแสดงออกเมื่ อประเด็นที่เป นทางเลือกโดยการเขาไป
แทรกแซงขององคกรนั้ นๆไดรับความตองการ
5. การพัฒนาวัตถุประสงคของโปรแกรม (Developingprogramobjectives)
5.1 การเขียนวั ตถุประสงคโปรแกรมเป นผลมาจากผูมีสวนร วมที่ตั้ งใจจะเรี ยนและ
ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงจากการเรียนรู ที่ไดรับการจัดการอยางดีในดานการจัดโปรแกรม
5.2 มี ผลลัพธของโปรแกรมที่แนนอนทั้งที่ วัดไดและวั ดไมไดให มีความเหมาะสมกัน
โดยนํามาสรุปและหาทางแกไขปรับปรุงวัตถุประสงคในแตละที่
5.3 ตรวจสอบโปรแกรมดวยการดูวาวั ตถุประสงคโครงการถูกเขี ยนไดชัดเจน เพียงพอ
และเปนที่เขาใจของบุ คคลที่เกี่ยวของ เช นผูมีสวนรวมในโปรแกรมหรือผู สนับสนุนองคกร
5.4 นําวั ตถุประสงคของโปรแกรมมาใช อยางสม่ําเสมอในโปรแกรมที่จัดนั้นๆหาจุด
ที่ตรวจสอบได เทาที่จะหาได เชนทําการถายโอนการเรียนรูหรือแผนการประเมิ นผลที่สอดคล อง
กับวัตถุประสงคหรือไม
6. การออกแบบแผนการสอน (Designing instructional plans)