bk128 - page 78

68
2. ระดับจิตสํานึ กกึ่งเปลี่ยนแปลง (Semi-Intransitivity) ในระดับนี้จิตสํานึกไมเต็ มที่ รับ
คานิยมผิ ดๆ ใชอารมณและรุนแรง
3. จิตสํานึกในระดับที่ 3คื อการเปลี่ยนแปลงที่ไรเดียงสา (NaiveTransitiveness) กลาวคือ
ประชาชนซึ่งเคยสงบเงี ยบ เกิ ดตระหนักรู มี การประทวงวิ พากษวิจารณ ถูกปลุ กระดมใหเป น
เครื่องมือของกลุมผลประโยชน ขาดการวิเคราะห สังเคราะห ขอดีคื อประชาชนเริ่มตระหนั กรูวา
ตัวเองมี สวน ในการกําหนดชะตาชีวิต
4. จิตสํานึกในระดั บสูงสุ ดคื อ ขั้นวิ พากษวิจารณ (Critical Consciousness) มีการ
ไตรตรองมีการคิดสนทนา (Dialogue) มีความเชื่อมั่นมีการผสมผสานระหวางการกระทําและการ
ใครครวญเขาดวยกัน คือมโนธรรมสํานึก (Conscientization) หรืออาจกลาวไดวามโนธรรมสํานึก
ของFriereอันเป นจิตสํานึกขั้นที่สามารถวิ พากษวิจารณ อีกนัยหนึ่งก็ คือ (Critical Thinking)
Tyler (1986) ได กํ าหนดหลักการพัฒนารู ปแบบการจัดกิ จกรรมการศึ กษานอกระบบ
โรงเรียนไว 4ขั้ นตอนคือ
1. การกําหนดวัตถุประสงคทางการศึ กษา (Choose Education Ojectives) การกําหนด
วัตถุประสงคนี้ พิ จารณาจากความตองการและความสนใจของผูเรี ยนสภาพชีวิตของผูเรียนในดาน
ต าง ๆ ไมวาจะเป นด านสังคม การเมือง หรื อเศรษฐกิจ และจากแนวคิ ดทฤษฎี หลั กการ หรื อ
ขอเท็จจริงดานเนื้อหา
2. การเลือกประสบการณการเรียนรู (Select Learning Experience) Tylerมีความเห็ นวา
หลักในการเลือกประสบการณการเรียนรู นั้นควรจะทํ าใหผูเรียนมีโอกาศฝกฝนและนําไปใชจริงได
เกิดความพึงพอใจทํ าใหมีปฏิกิ ริยาโตตอบทําใหบรรลุ วัตถุประสงค ที่ตั้ งไวได และทําใหเกิ ดผล
อยางตอเนื่อง
3. การจัดประสบการณการเรียนรู (Organize Learning Outcomes) Tyler เห็นวาการจัด
ประสบการณการเรี ยนรู จะตองมีความตอเนื่อง เปนขั้นตอนและสามารถบูรณาการได โดยจัดทั้งใน
รูปแบบของการใหข อมูลความรู แนวคิดคานิยมและทั กษะได
4. การประเมินผลการเรียนรู (EvaluateLearningOutcomes) Tyler จะใหความสําคัญของ
การเปลี่ยนแปลงพฤติ กรรม โดยประเมินจากการกํ าหนดเปนวัตถุ ประสงคเชิงพฤติ กรรม ระบุ
สถานการณที่ ทําใหผู เรียนสามารถแสดงพฤติ กรรมนั้นไดเลือกออกแบบวิธีสํ าหรับรวบรวมขอมูล
หลักฐานการกําหนดตั วอยางการรวบรวมขอมูลการสรุปและจัดกระทําขอมูล
ผูวิจัยไดทํ าการศึกษาแนวคิดในการพัฒนาโปรแกรมศึ กษานอกระบบโรงเรียนของ Friere
(1970), Knowles (1980), Boyle (1981), Tyler (1986), Boone (1992), และCaffarella
(2002)รายละเอียดดังนี้