bk128 - page 57

47
3. การมีสวนรวมในกระบวนการจัดทําโปรแกรมของกลุมบุคคลเป าหมาย (Involvement
of Potential Clientele) ผูจัดทําหรือผูกํ าหนดโปรแกรมการศึกษานอกระบบตองตัดสินใจใน
รายละเอียดเกี่ยวกับการมีสวนร วม เชน ใครบางมี สวนรวมควรมีสวนรวมอย างไรมากนอยแค ไหน
นํามาใชในการวิเคราะหลึ กซึ้งเทาใด ใหน้ํ าหนักความสํ าคัญแคไหน การตัดสินใจดังกลาวมีผลตอ
การเลือกกิจกรรมตางๆ ในกระบวนการมีสวนร วมรูปแบบของโปรแกรมและวัตถุประสงคของการ
มีสวนรวมของบุคคลเปาหมายเปนปจจัยที่สําคัญตองพิจารณาประกอบดวย
4. ระดับความรูปญญา สถานะภาพสังคมของกลุมบุ คคลที่จะมีส วนรวม (Levels of
Intelectual and Social Development of Potential Clientele) กิจกรรมในโปรแกรมการศึกษานอก
ระบบเปนกิจกรรมที่ มีเปาหมายใหประชาชนเกิดการเรี ยนรู กระบวนการเรียนรู ควรเนนที่ผูเรียนใน
สภาพชีวิตจริงและผูเรียนเปนผูกระทําเพื่อใหเกิดการเรี ยนรูและรับผิดชอบในการเรียนรูของตนเอง
ดังนั้นนักการศึกษานอกระบบตองให ความสําคัญในประเด็ นความแตกตางระหวางบุ คคลดังนั้นผู
จัดโปรแกรมจึงควรให ความสําคั ญกับความแตกตางระหว างบุคคลของกลุ มคนที่ จะเขามามี สวน
รวมในกระบวนการจัดทําโปรแกรมความแตกตางระหว างบุคคลอาจเปนทั้งปจจัยในเชิงบวก และ
ป จจัยเชิงลบได ทั้ งสิ้ นผูจัดทํ าโปรแกรมจึงต องพิจารณาอยางถี่ถ วนในการตัดสิ นใจเลือกอยาง
เหมาะสมที่สุด
5. แหลงขอมูลเพื่อการพิจารณากําหนดวัตถุประสงค (Sources to Investigate andAnalyze
in Determining Program Objectives) ผูจัดโปรแกรมควรพยายามใชประโยชนให มากที่สุด จาก
แหลงขอมู ลที่ หลากหลายจํานวนแหลงข อมูลมากและหลากหลายเท าไรยิ่ งชวยให การกําหนด
วัตถุประสงค ไดตรงกับสภาพป ญหาและความตองการ มีความเปนไปไดสูงมากเทานั้นแหล งขอมูล
ที่นิ ยมคือผูเรี ยนหรือประชาชนที่รวมโปรแกรมนั่นเองชุมชนสภาพเศรษฐกิจและสิ่งแวดลอมของ
ผูเรี ยนและความรูที่ เกี่ยวของกับสภาพปญหาผู จัดโปรแกรมควรพยายามใช ประโยชนใหมากที่ สุด
จากแหลงขอมูลที่หลากหลาย ยิ่งจํานวนแหลงขอมูลมากและหลากหลายเทาไร ก็ ยิ่งชวยให การ
กําหนดวั ตถุ ประสงคได ตรงกั บสภาพปญหาและความต องการมี ความเป นไปไดสูงมากเทานั้ น
แหลงขอมู ลที่นิ ยมคือผู ต องมีการเปลี่ยนทิ ศทางตามไปดวย ตามที่กลาวมาแล วที่วาโปรแกรมเชิง
พั ฒนามั กเริ่มสภาพการณ ที่ คลุ มเครื อ ดั งนั้นในการศึ กษาแหล งข อมูลเบื้องต น อาจกํ าหนด
วัตถุประสงค ไวระดับหนึ่ ง แตเมื่ อการการศึกษาแหลงขอมูลและการดําเนินงานของกลุมเปาหมาย
คืบหนาไประดับความตองการอาจพัฒนาลึกซึ้ งมากเพิ่มขึ้นอาจทําใหต องเปลี่ยนแปลงแหลงขอมูล
ในภายหลัง
6. ขอจํากั ดในดานบุคคลและสถาบัน (Recognition of Institution and Individual
Constrains) การวางโปรแกรมการศึกษาผูใหญควรตระหนั กในข อจํากั ดทั้ งดานบุคคลและด าน