bk128 - page 54

44
3. วัตถุประสงคในการพัฒนาโปรแกรม
Boone (1992) ไดกลาวถึงวัตถุประสงคในการพัฒนาโปรแกรมดังนี้ เพื่อเปลี่ยนแปลง
พฤติกรรมทางการศึกษาของผูเรียน เพื่อส งเสริมการปฏิบัติงานของนั กการศึกษานอกระบบโรงเรียน
ในการเปนผูนําทางการศึกษาและการพั ฒนาชุมชนใหมีคุณภาพชีวิตที่ดี เพื่อประสานงานกับคนใน
ชุ มชนเพื่อรวมมือในการวิ เคราะหและกํ าหนดความตองการ และป ญหาในการพัฒนาโปรแกรม
เพื่อให โอกาสองคกรทางการศึกษานอกระบบโรงเรียนไดแสดงบทบาทในการใช การศึกษานอก
ระบบโรงเรียนเปนเครื่องมื อ ในการพัฒนาปจจัยในชุมชนใหมีประสิทธิภาพสงผลต อคุณภาพชีวิต
ของประชาชน
Caffarella (1994) ได กลาววา ผลที่คาดหวังจากการพัฒนาโปรแกรมทางการศึ กษา
นอกระบบโรงเรียน คื อ การเปลี่ ยนแปลงในปจเจกบุ คคล การเปลี่ ยนแปลงในองค กร การ
เปลี่ยนแปลงในชุมชน
4. กระบวนการพัฒนาโปรแกรมมีแนวคิ ดดังนี้
4.1 การมีสวนรวมมี 2 แนวคิ ดแนวคิดที่ 1คื อวิทยากรและผูช วยวิจัยประจํากลุมหรือ
ผูพั ฒนาการวิจัยควรเปนผูพั ฒนาโปรแกรมสวนผูเรี ยน จะเรียนรูเพื่อใหได ประโยชนจากการรวม
กิจกรรมของการวิจัยที่ วางแผน อีกแนวคิด คิดว าผูเรี ยนควรมีสวนร วมอยางจริงจังในการพัฒนา
โปรแกรมบนความเชื่อที่วาผูเรียนมิไดเรียนแตเนื้ อหาแตเรียนรู กระบวนแกปญหาดวย เพื่อสามารถ
นําไปใชในชีวิตจริง
4.2 ความต องการและความสนใจ แบงออกเป นความตองการของผูเรี ยน เพื่อพั ฒนา
ประโยชนของตนเองความตองการของนักการศึ กษานอกระบบโรงเรียนมุงใหผูเรี ยนเรียนรู เนื้อหา
เชิงวิชาการที่ เปนผลดีตอผูเรี ยนและชุมชนแต อาจไมสอดคลองกับความตองการของผูเรี ยนความ
ตองการของสถาบั นเพื่อปฏิบัติ ตามนโยบายและกําหนดเวลาที่ไม ตรงกับความตองการของผูเรียน
ผูพั ฒนาโปรแกรมต องเผชิญกับความต องการที่ แตกตาง ตองตั ดสินใจเลือกเพื่อตอบสนองความ
ตองการใดตองการหนึ่ง
4.3 ความสมดุลของโปรแกรม (Balance Program) ผู พัฒนาโปรแกรมตองคํานึ งถึง
ความสมดุลของการออกแบบโปรแกรมที่ สามารถตอบสนองกับความต องการของกลุมเป าหมาย
มิใช ตอบสนองเพียงบางคน เพื่อใหโปรแกรมมี ประสิทธิภาพ
4.4 การประเมินแนวคิดแรกคิดวานาจะเปนบุคคลภายนอกประเมิ นแนวคิดที่สองคิด
วาบุคคลที่มีสวนรวมกับการพัฒนาโปรแกรมตั้งแตต น เปนผูรายละเอียดสมควรเปนผูประเมิน