st124 - page 57

48
บรรพบุรุษร่ วมกันมีความเป็ นเครื อญาติ ทําให้ชาวเลยังคงรักษาอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ของตนเอง
ไว้ได้แม้จะไม่เข้มข้นเหมือนในอดี ตการใช้ระเบียบวิ ธีการวิจัยเชิงคุ ณภาพและเก็บข้อมูลภาคสนาม
ด้วยการเข้าไปอยู่ในชุมชนจนสามารถสร้างความคุ ้ นเคยใกล้ชิ ดกับชาวบ้านและมีการตรวจสอบ
ข้อมูลแบบสามเส้าทําให้ สามารถได้ข้อมู ลที่เที่ยงตรงมากขึ้ นชุมชนชาวเลบ้านสั งกาอู้ที่กล่าวถึง
เป็ นส่วนหนึ่ งของชุมชนเกาะลันตาซึ่ งเป็ นกรณี ศึกษาในครั้ งนี้ และการศึกษาถึงการเปลี่ยนแปลงใน
ยุคการท่องเที่ ยวก็เป็ นส่ วนหนึ่ งของวัตถุประสงค์ของการศึกษาแต่ผู ้วิจัยสนใจศึกษาเพิ่ มเติมถึ ง
การเปลี่ ยนหลังภัยพิบัติ “สึ นามิ ” ในเดือนธันวาคม2547ด้วย
งานวิจัยเกี่ยวกับชาวเลอีกเรื่ องเป็ นผลงานวิจัยของศุภโชคแซ่ตั๋น (2545 :91-97)ได้คําตอบว่ า
ผู ้ปกครองของนักเรี ยนชาวเลโรงเรี ยนชุ มชนบ้านศาลาด่ าน อําเภอเกาะลันตา ต้องการเรี ยนรู้
ภาษาอังกฤษและวิชาพื้ นฐานต้องการหลักสู ตรที่ อนุรั กษ์ประเพณี และวัฒนธรรมดั้ งเดิ มต้องการ
การให้บริ การนั กเรี ยนที่ขาดแคลนอย่างทั่ วถึ ง และมีกิ จกรรมส่ งเสริ มจริ ยธรรมของนั กเรี ยน
ต้องการให้ครู สนใจนักเรี ยนอย่างทั่วถึงเห็ นความสามารถเฉพาะตัวของเด็กและปฏิ บัติ ต่ อลูกๆ
ชาวเลเท่ าเทียมกับเด็กอื่ นๆต้องการเข้ าโรงเรี ยนที่อยู ่ใกล้บ้านเพราะมี ปั ญหาค่าครองชีพ และ
ต้องการรับทราบความเคลื่ อนไหวของโรงเรียนผ่านทางนักเรี ยนแต่ไม่ ต้องการเข้ามามีส่ วนร่ วม
ด้วยตนเอง งานชิ้ นนี้ จะเกิ ดประโยชน์อย่ างแท้จริ งเมื่อผู ้วิจัยซึ่ งเป็ นผู ้บริ หารโรงเรี ยนเองได้ นํา
ผลการวิจั ยไปพัฒนาโรงเรี ยนอย่ างเป็ นรู ปธรรม อย่างไรก็ตามสามารถนํ ามาเป็ นมุมมองเพื่ อ
เปรี ยบเที ยบกับชาวเลกลุ่มที่ทําการศึกษาได้เช่นกัน
ส่ วนผลงานวิจัยเกี่ ยวกับชาวเลของอาภรณ์ อุ กฤษณ์ (2544-2546 : 1-31) อีกเรื่ องหนึ่ งเป็ น
การวิจัยเพื่อเขียนคําโครงการแผนที่ ภูมินิ ทัศน์ภาคใต้ ทําให้ ทราบถึ งแหล่งที่ อยู่อาศัย และจํานวน
ประชากรของชาวเลในประเทศไทยในช่วงที่ ทําการศึกษา ได้ แก่ กลุ่มมอแกนเกาะประมาณ
473คนกลุ่มมอแกนบกประมาณ 3,194คนและกลุ่มอูรักลาโว้ยประมาณ 5,062คนจํานวนอาจจะ
คลาดเคลื่ อนบ้างเนื่ องจากบางกลุ่มยังคงโยกย้ายตามฤดู กาลและบางแหล่งอาศัยรวมกันทั้ ง 3กลุ่ม
นอกจากนั้ นยั งพบว่ าชาวเลแต่ ละกลุ่ ม มี ฐานเศรษฐกิ จที่ แตกต่ างกันตามภาวะแวดล้ อมทาง
ธรรมชาติ และสั งคม และยังก้าวไปไม่ ไกลถึงธุรกิ จระดับเมื อง ส่ วนด้านทุนทางวัฒนธรรมแม้
ชาวเลยังคงต้ องการคงไว้ซึ่ งวัฒนธรรมและประเพณี ดั้ งเดิม แต่ การเปลี่ ยนแปลงด้ านสั งคม
เศรษฐกิจและการเข้ามาของธุ รกิจท่องเที่ยวรวมถึงการขาดผู ้ นําในการประกอบพิธีกรรมจะส่ งผล
ให้ประเพณี ดั้ งเดิ มต้องเปลี่ ยนไปด้วย งานวิ จัยนี้ ทําให้ เห็ นถึ งความเหมือนความแตกต่ างและ
ภาพรวมของชาวเลในประเทศไทยทุกกลุ่ม
งานวิจัยเชิ งคุณภาพด้านมานุ ษยวิทยาของแกรนบอม (Granbom. 2004 : 92-98)นักศึกษาจาก
มหาวิทยาลัยลุนด์ (TheUniversityofLund)ประเทศสวี เดนที่เข้าศึกษาภาคสนามเกี่ยวกับการเผชิ ญ