st124 - page 66

57
หรื อชาวเล (Orang Laut) ซึ่ งเป็ นประชาชนส่ วนหนึ่ งของภู มิภาคนี้ เข้ามาสวามิ ภักดิ์ กลายเป็ น
กองกําลังในเรื อและเป็ นแรงงานหาของทะเลเป็ นสินค้าช่วยเสริ มความแข็งแกร่ งให้เมืองท่ ามะละกา
มากขึ้ นความสัมพันธ์ในระบบอุ ปถัมภ์ระหว่างผู ้ นําชาวมลายูและชาวเลเป็ นแกนสําคัญของสังคม
มะละกา (สุพัฒน์ ธัญญวิบูลย์. 2539 : 92-97)ประเด็นที่น่ าสนใจเกี่ยวกับการเหมารวมว่าชาวเลคือ
โจรสลัดนั้ นโฮเก็ น (Hogen.1972 :207-208)ผู้เชี่ยวชาญภาษาชาวเลในเมื องไทยคั ดค้านว่าไม่น่ าจะ
เป็ นไปได้โดยอ้างลักษณะนิสัยของชาวเลในปัจจุ บันว่าขัดแย้งกับพฤติ กรรมของโจรสลัดที่กล่าวถึ ง
ในประวัติ ศาสตร์ มะละกาซึ่ งหากเป็ นโจรสลัดจริ งก็คงถูกบังคับให้เป็ น
โดยสรุ ปจากความสนใจในเหตุ การณ์ สามจังหวัดภาคใต้ ดังกล่ าวข้างต้น ตัวอย่ าง
ผลงานวิจัยที่ยกมาทั้ งฝั่ งอันดามันและพื้นที่ อื่นๆผู ้ วิจัยให้ ความสําคัญกับการศึ กษาปฏิสัมพันธ์
ระหว่างชาวไทยมุ สลิมกับชาวไทยพุ ทธมากที่ สุ ดมีเรื่ องหนึ่ งที่ ศึกษาทั้ งชาวไทยมุสลิมชาวไทย
พุทธและชาวจีนและอีกเรื่ องหนึ่ งศึกษาชาวไทยมุ สลิมกับชาวจีนและแม้เป็ นที่เข้าใจกันว่าปั ญหา
สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ส่ วนใหญ่เกิดจากความขัดแย้งระหว่างกลุ่ มชาติพันธุ ์ แต่ ผลการวิจัยด้าน
การปฏิสัมพันธ์ของผู ้ คนต่างกลุ่มชาติ พันธุ์ระหว่ างชาวบ้านด้วยกันเองในระดับชุ มชนเกื อบทุกเรื่ อง
พบว่ามี ปฏิ สัมพันธ์ในเชิ งบวกมากกว่าเชิ งลบ แม้ความเชื่ อและหลักการทางศาสนาแตกต่างกัน
แต่ ไม่แตกแยกต่ างยอมรั บในความแตกต่าง มี การปรั บตั ว การรอมชอม มีความร่ วมมื อกัน
ทั้ งทางด้านเศรษฐกิ จ สั งคมและวัฒนธรรมสื บเนื่ องกั นมา จนกระทั้ งมี การผสมผสานและ
การผสมกลมกลืนกันทางวัฒนธรรม
อย่างไรก็ตามมีงานวิจัยที่ยกตัวอย่างมา 4 เรื่ องที่บ่ งบอกถึงการปฏิสัมพันธ์ในเชิงลบและ
ส่ วนใหญ่เกิ ดจากความขัดแย้งที่ เกิดจากเจ้าหน้าที่ของรัฐอย่างชัดเจนดังที่ นําเสนอข้างต้น ได้แก่
ผลงานวิจัยของโคนิช (Cornish. Retrieved June 30 2008, fromhttp://www.Amazon.com) ซึ่ งเป็ น
ประเด็นความขัดแย้งระหว่ างชาวไทยมุสลิ มกับข้าราชการชาวไทยพุทธที่ มี ปัจจัยจากความไม่ เข้าใจ
ทางด้านภาษา การแสวงหาผลประโยชน์ และความจงใจเอารัดเอาเปรี ยบของข้าราชการไทยที่ มีต่ อ
ชาวบ้านและงานวิจัยของนันทิยา พิมลศิ ริผล (2543 : 169-173)ซึ่ งกล่าวถึงความขัดแย้งระหว่างชุมชน
ชาวจี นกับชุมชนชาวมุ สลิมในจังหวัดปั ตตานี ที่เป็ นผลสื บเนื่องมาจากการปลูกฝังให้สมาชิกในแต่ละกลุ่ม
ชาติ พันธุ์ ติดยึ ดกับตํานานหรื อประวัติศาสตร์ท้องถิ่นที่สื บทอดมาตั้ งแต่อดี ตและที่สําคัญคือความ
ผิดพลาดของภาครัฐในการเข้าไปดําเนิ นนโยบายบริ หารจัดการชุมชนโดยไม่คํานึงถึงความเปราะบาง
ของประวัติ ศาสตร์ท้องถิ่ นหรื อแม้ กระทั่งปั ญหาความขัดแย้งที่ เคยพบเห็ นในกลุ่ มชาวเลมอแกนที่
อาศัยบนเกาะสุ ริ นทร์จากงานวิ จัยของนฤมลหิ ญชี ระนันทน์ (Narumon Hinshiranan. 1996 :188-193)
ส่ วนหนึ่ งก็เกิ ดจากการถูกกระทําจากเจ้าหน้าที่อุ ทยานของรัฐส่ วนงานวิจัยของแกรนบอม (Granbom :
2004 : 92-98) เกี่ยวกับการเผชิ ญกับปัญหาวิ กฤติของกลุ่มชาวเลอูรั กลาโว้ยบนเกาะลันตาที่เกิดจาก