st124 - page 52

43
เหมื อนการแสดงมหรสพพื้ นบ้านในช่วงศตวรรษที่ 20 เนื้ อหาของรองแง็งกล่าวถึ งธรรมชาติ ศาสนา
และอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ ์ บทร้ องจะเป็ นการเกี้ ยวผู้หญิงโดยการใช้ปฏิภาณในการแต่งกลอนสด
โต้ตอบกันระหว่างผู ้ หญิ งผู้ ชายอุ ปมากับสิ่งแวดล้อมรอบตัวทํานองของเพลงรองแง็ งเปลี่ยนไปใช้
ทํานองเพลงที่ใช้ในพิธีกรรมพื้นบ้าน เช่ น เพลงกล่อมเด็ก เพลงเกี่ ยวข้าวและการแสดงรองแง็งตันหยง
ปัจจุบันมีทั้ งรูปแบบที่เป็ นธุรกิ จโดยปรับเปลี่ ยนไปคล้ายรําวงของภาคกลางและรู ปแบบของการ
ฟื้ นฟูรู ปแบบดั้งเดิ มที่สู ญหายไปทั้ ง 2รู ปแบบมีการแสดงในวงแคบการขับบทกลอนเกี้ ยวพาราสี
โต้ตอบกันหายไปและนางรําไม่ค่อยขับเพลง
นอกจากนั้ นยังมีผลงานวิจัยเกี่ยวกับชาวมุสลิม3 เรื่ องได้แก่ วิทยานิพนธ์ของสุ จิตรา แซ่เหล้า
(2535 : 130-148) เกี่ยวกับเหตุผลในการตัดสิ นใจของผู้ ปกครองของเด็กไทยมุสลิมที่จะส่ งหรื อไม่ส่ ง
บุ ตรหลานเข้าเรี ยนโรงเรี ยนมัธยมของโรงเรี ยนคลองยางประชานุ สรณ์ ตําบลเกาะลันตาน้ อย
อําเภอเกาะลันตาว่ ามีเหตุผลแตกต่างกันตามความเคร่ งครัดในศาสนาและฐานะทางเศรษฐกิจแต่มี
ความต้องการให้โรงเรี ยนมัธยมศึ กษาให้บริ การในด้านต่าง ๆ ไม่ แตกต่างกัน งานวิจัยชิ้ นนี้ เป็ น
เรื่ องเดียวที่ ศึ กษากลุ่มชาติพั นธุ์มุสลิ มบนเกาะลันตา แต่ไม่ ได้เน้นศึกษาด้ านการปฏิ สั มพันธ์
ระหว่างกลุ่ มมุสลิมกับกลุ่มชาติ พันธุ์อื่ นๆ
งานวิจัยเกี่ ยวกับมุสลิ มอีกเรื่ อง เป็ นการศึกษาแนวทางการใช้ที่ดิ นเพื่อการท่องเที่ยวของ
ชุ มชนมุสลิมเกาะลันตา ของสุ ขุมาลย์ วิริ โยธิน. (2551 : 130-138) พบว่ าชาวมุสลิ มบนเกาะลันตา
ไม่ได้ปฏิ เสธการท่องเที่ยว เนื่องจากทําให้เกิดการสร้างงานสร้ างรายได้ แต่ ขณะเดียวกันก็ต้องการ
รั กษาวัฒนธรรมดั้ งเดิมไว้ จึงต้องการแบ่งเขตการใช้ที่ดิ นเป็ น 3 เขตโดยใช้จิตสํานึกรั บผิดชอบ
ร่วมกันของคนในชุ มชนและนักท่องเที่ ยว เขตหวงห้ามคือเขตที่ห้ามนักท่องเที่ ยวต่างศาสนาเข้าไป
โดยเด็ดขาดได้แก่ ตัวอาคารมัสยิดสําหรับประกอบพิ ธีกรรมของชาวมุสลิม เขตเสรี สําหรั บนักท่ องเที่ยว
คื อบริ เวณชายหาดเป็ นที่ พักผ่อนของนักท่ องเที่ ยว และสถานบันเทิ งและเขตชุ มชน คือเขตที่
นักท่องเที่ ยวและชาวบ้านใช้พื ้นที่ ร่ วมกันนั กท่องเที่ ยวที่ เข้ามาควรให้ความเคารพในวัฒนธรรมของ
ชุ มชนมุสลิม เขตชุ มชนแบ่งเป็ นฝั่งตะวันตกและฝั่ งตะวันออก เขตชุมชนฝั่งตะวันออกคือเขตที่
ต้องการปกป้ องวัฒนธรรมและวิถีชี วิตแบบดั้ งเดิมไว้มากกว่าที่จะให้มีการเปลี่ยนแปลงที่ขัดแย้งกับ
ศาสนา จึงต้องการให้การท่องเที่ยวในเขตนี้ เป็ นการท่องเที่ยวเชิ งอนุรั กษ์ เขตชุ มชนตะวันออกที่
กล่าวถึ งในงานวิ จัยนี้ บางหมู่บ้านเป็ นเขตพื้ นที่ ที่เป็ นกรณี ศึ กษาในครั้ งนี้ ด้วยจึงสามารถนํามา
ประกอบการศึกษาได้
ผลงานวิจัยทางมานุ ษยวิทยาของวรรณี วิบูลย์สวัสดิ์ แอนเดอร์ สัน (Wanni W. 2010 :163-168)
เป็ นงานวิจัยเกี่ยวกับพลวัตและการเปลี่ ยนแปลงของชุมชนชาวไทยมุสลิ มชายฝั่งทะเลอันดามันที่ ให้
ความสําคัญกับเรื่ องเล่ าของชาวไทยมุสลิมกรณี ศึ กษา ชาวไทยมุสลิมบ้านเกาะนิภา (ชื่ อสมมุติ )