st124 - page 56

47
อุปสรรคในการสื่ อสารปั ญหาที่เกิดจากนั กเรียนพูดภาษาถิ่ นซึ่ งเกิ ดความเคยชินกับภาษาที่ตนเอง
ถนัดและขาดการฝึ กฝนจึ งไม่สามารถใช้ภาษากลางได้ถู กต้อง ครู บางคนแก้ปั ญหาด้วยการห้ าม
นักเรี ยนไม่ให้ พูดภาษาถิ่ นในเวลาเรี ยนหรื อพูดกับครู แต่ไม่ประสบความสําเร็จมี บางโรงเรี ยนเท่านั้ น
ที่มีการจัดกิ จกรรมเสริ มหลักสู ตรบางโรงเรี ยนขาดงบประมาณในการจัดซื้ อสื่อในการเรี ยนการสอน
การวัดประเมิ นผลในโรงเรียนซึ่ งเด็ กนักเรียนชาวเลเรี ยนรวมกับเด็กกลุ่มอื่ นในท้องถิ่นส่ วนใหญ่
นักเรี ยนชาวเลจะมี ผลสัมฤทธิ์ ตํ่ ากว่าเด็กกลุ่มอื่ นบางคนไม่มี อุปกรณ์ การเรี ยนด้านสุ ขภาพเป็ น
โรคผิวหนังและขาดสารอาหารผู ้ ปกครองส่ วนใหญ่ ไม่สนับสนุ นให้มาเรี ยนหนังสือเพราะไม่เห็ น
ความสําคัญและทําให้ขาดแรงงานมี การแก้ปั ญหาด้วยการจัดโครงการไปเยี่ยมบ้านผลการศึกษา
เป็ นไปตามสภาพปัญหาทั่วไปในการจัดการเรี ยนการสอนสําหรับเด็กชาวเลซึ่ งเคยมีการศึกษาไว้
บ้างแล้วแม้จะไม่ได้สํารวจทุกกลุ่ มเพราะการเดินทางลําบากควรมีการวิ จัยเพื่อสร้างหลักสูตรการ
อบรมครู สอนภาษาไทยสําหรั บชาวเลทุกกลุ่มและหลักสู ตรดังกล่าวจะควรมุ่ งเน้นการแก้ปั ญหาที่
ปรากฏในผลงานวิจัยดังกล่าวด้วย
งานวิจัยของสุ รั สวดี กองสุ วรรณ์ (2539 : 142-156) เกี่ยวกับปั จจัยที่สั มพันธ์เชื่ อมโยงกับ
แบบแผนพฤติ กรรมการอบรมเลี้ ยงดู เด็กของผู ้ ปกครองชาวเลภายใต้บริ บทแวดล้อมของชาวเล
พบว่าผู้ที่ มีบทบาทในการอบรมเลี้ ยงดู เด็ กชาวเลมากที่สุ ด คื อผู ้ เป็ นแม่ และการอบรมเลี้ ยงดู
ส่ วนใหญ่ เน้นการส่งเสริ มพัฒนาการด้านร่างกายมากกว่าด้านอื่นๆมี การนําสื่ อพื้นบ้านมาใช้เพื่ อ
พัฒนาด้านจิตใจและอารมณ์ ส่ งเสริ มให้เด็กมี ปฏิสัมพันธ์กับบุ คคลอื่นฝึ กให้มีนํ้ าใจรู ้จักแบ่งปั น
มีความสามัคคี เรี ยนรู้ด้านภาษาธรรมชาติ และสิ่ งแวดล้อมและมีความคิดสร้างสรรค์ภายใต้บริ บท
ของชาวเลปั จจัยทางภูมิ ศาสตร์ ครอบครั ว เครื อญาติ เศรษฐกิ จสังคมการศึ กษา ความเชื่ อและ
วัฒนธรรมประเพณี มีผลต่อการอบรมเลี้ยงดู เด็กของผู ้ ปกครองชาวเล งานวิจัยชิ้ นนี้ มีข้อค้นพบว่ า
ชาวเลมี การส่งเสริ มให้เด็ กมีปฏิสัมพันธ์กับบุคคลอื่ นด้านวิธีการศึกษาบรรยายถึ งการจัดเตรี ยมงาน
อย่างเป็ นขั้ นตอนมีการสร้างเครื่ องมื อ เพื่อเก็บข้ อมูลด้วยวิ ธีการทางด้านมานุ ษยวิทยา ได้เข้าไป
อาศัยอยู่ในชุมชนฝึ กพูดภาษาชาวเลมีการตรวจสอบน่ าเชื่อถือแต่ในขั้นตอนการเลื อกกรณี ศึกษา
มีข้อกําหนดข้อหนึ่ งที่ผู ้ วิจัยระบุว่า จะต้องเลื อกชุมชนที่ไม่ มีผู ้ ทําการวิ จัยทางมานุ ษยวิ ทยามาก่อน
ซึ่ งในความจริ งชุมชนชาวเลบ้านสังกาอู ้ มีผู ้ ศึกษาทางด้านมานุษยวิทยามาก่อนแล้ว
ผลงานวิจัยเชิงคุณภาพของ เยาวลักษณ์ ศรี สุกใส (2545 : 108-122) พบว่าการขยายตัวของ
เศรษฐกิ จเชิงพาณิชย์ การขยายของอํานาจรั ฐและธุรกิจท่ องเที่ยวอันเป็ นผลมาจากการพัฒนาการ
ไปสู่ ความทันสมัย ทําให้ระบบเศรษฐกิจแบบยังชีพภายในสังคมชาวเลอู รั กลาโว้ยบ้านสั งกาอู้
อําเภอเกาะลันตาเปลี่ยนไปเป็ นระบบผลิตเพื่ อการค้ามากขึ้ นส่ งผลให้แบบแผนชีวิตทางสังคม
เศรษฐกิจและวัฒนธรรมเปลี่ยนแปลงไปแต่ด้วยพื้ นฐานความเป็ นกลุ่ มชาติพันธุ ์ที่ยังมีสํ านึกใน