st124 - page 226

211
อบรมเกี่ยวกับการปฏิบัติตัวตามแนวทางของมุสลิมที่ดีและขอ“มะอับฮฺ”หรื อขอ“อาหล่าย”ในสิ่ งที่
เคยทําผิดพลาดล่วงละเมิ ดต่อกันทั้งที่ เจตนาและไม่เจตนา ใครที่โกรธเคืองกันก็คืนดีกันบางครั้ งก็
รั บประทานอาหารร่วมกันในมัสยิดหลังจากนั้ นจะออกเยี่ยมกุโบรหรื อหลุมฝั งศพและญาติพี่น้อง
เพื่อนบ้าน เพื่อเสริ มสร้ างความสัมพันธ์ ถามทุ กข์สุ ขกันแต่ละบ้านจะเตรี ยมขนมข้าวปลาอาหาร
ไว้เลี้ ยงแขก (วิทยา โบบทอง.สัมภาษณ์ : 11ตุลาคม2553)
การบริจาคซะกาต เป็ นการแสดงความศรัทธา และแสดงความเคารพภักดีต่ อ
อัลเลาะฮฺ ของชาวมุ สลิ มด้วยการช่วยเหลื อสังคม โดยผู ้ ที่ สามารถเลี้ ยงตัวได้จะบริ จาคให้กับคน
ยากจนในเดื อนรอมะฏอน เรี ยกว่ า ซะกาตฟิ ตเราะฮฺ ซึ่ งจ่ ายเป็ นข้าวสารอาหารหลักที่คนในท้ องถิ่น
กิ นกันเป็ นประจํา และซะกาตมาล จ่ายเป็ นทรั พย์สิ นที่สะสมไว้หลังจากใช้จ่ายในรอบปี แล้ว ใน
อัตราที่แตกต่ างกันตามที่ กําหนดไว้ ผู ้ที่ มี สิ ทธิ์ ได้รั บซะกาต ได้แก่ คนที่ศรั ทธาในอิสลาม
คนยากจนมีหนี้ สิ นคนเดิ นทางจากต่างถิ่ นและการทําบุญเพื่ออัลเลาะฮฺ ทรัพย์สิ นที่บริ จาค ได้ แก่
เงิ นทอง พืชผล สินค้าและสั ตว์เลี้ยงโดยเริ่ มบริจาคตั้ งแต่วันสิ้ นสุดเดือนรอมะฏอนนอกจากนั้ นยังมี
การจ่ายซะกาต เพื่อเลี้ ยงดูตนเองและผู้ที่อยู่ในอุปการะของตน เช่นพ่อแม่และลูกที่ไม่ สามารถหา
เลี้ ยงชีพด้วยตัวเองได้ และซะกาตที่ไม่บังคับ (บรรจง บิ นกาซัน. 2546 : 41) ข้อกําหนดการจ่ ายซะ
กาตดังกล่าวนอกจากเป็ นการแบ่งปั นอาหารทรัพย์สิ น เงินทอง ฯลฯ ให้ ทั่วถึ งแล้ว ยังแสดงถึง
ความมีนํ้าใจไมตรี ต่อเพื่ อนมนุษย์ที่มีศรัทธาร่ วมกันและลดช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนยากจน
การประกอบพิธีฮัจญ์ หรือไปฮัจญี หรือไปมะกา (แมกกะฮฺ ) เป็ นหน้าที่สํ าหรับ
ชาวมุสลิ มทุกชาติ ทุกเผ่าพันธุ ์ทั่วโลกที่ มีความพร้อมด้านร่ างกายทรัพย์สิ นและสามารถเดินทาง
ได้ด้วยความปลอดภัย ต้องเดิ นทางไปปฏิบัติ ศาสนกิจ เพื่ อแสดงความเคารพภักดี ต่ออัลเลาะฮฺ ที่
นครแมกกะฮฺ (บรรจง บินกาซัน. 2546 : 43) อีกทั้งยังเป็ นการรวมพี่น้องชาวมุสลิ มให้มารู ้ จักกัน
ภายใต้พระเจ้าองค์เดี ยวกันอันแสดงถึงความเสมอภาคความเป็ นอันหนึ่งอันเดียวกันและความเป็ น
พี่ น้องกันของมนุ ษย์ ในวันที่ 1-13ของเดือนซุลฮิ จญะฮฺหรื อเดื อนสุ ดท้ายของปฏิทิ นอิสลาม ก่ อน
ไปจะมีการสั่งเสี ยญาติพี่น้องที่ มาส่งหากมีเรื่ องโกรธเคืองหรือเคยทําผิดพลาดล่วงละเมิดต่อกันทั้ ง
ที่ เจตนาและไม่เจตนาก็ จะขอมะอับฮฺ หรื อขอ“อาหล่าย”กันเพื่ อให้อภั ยแก่กันผู ้ ที่ เดินทางจะได้ด้วย
จิตใจที่บริ สุ ทธิ์ (วิเชี ยร โบบทอง.สัมภาษณ์ :11ตุลาคม2553) เช่ นเดี ยวกับชาวพุทธขอขมาลาโทษ
หรื อขออโหสิกรรมต่ อญาติพี่ น้องครู บาอาจารย์ และคนที่เคยทําผิดต่อกันก่อนบวชพระ
ในอดีตขณะที่ ชาวจีนและชาวไทยนิ ยมส่ งลูกหลานไปเรี ยนหนังสือในกรุ งเทพ
หรื อปี นังชาวมุสลิมเกาะลันตาใฝ่ ฝั นที่จะได้เดิ นทางไปแสวงบุญที่แมกกะฮฺ อย่างน้อยหนึ่ งครั้ ง
ในชีวิตก่อนที่ จะเดินทางบางครอบครัวจะจัดงานเลี้ ยง ผู้ที่ไปร่ วมงานจะบริ จาคเงินทําบุญ เมื่ อเดินทางกลับ
มีการเลี้ ยงต้อนรับอย่างสมเกี ยรติในฐานะ “โต๊ะหญี” (ดาโต๊ะหะยี)