st124 - page 217

202
ติดต่ อสัมพันธ์และทํางานกับชาวจีนจะได้รั บเสื้ อผ้าตอบแทนเป็ นสินนํ้ าใจบ้างซื้อจากร้ านค้าในตลาด
ศรี รายาบ้างหากต้ องเข้ามาในตลาดศรี รายาหรื อออกนอกชุมชนผู้ หญิงนิยมสวมเสื้ อและนุ่งผ้าปาเต๊ะ
แบบชาวจี นและชาวไทย ชอบสี สด ๆ แต่ ไม่ให้ ความสําคัญกับคุณภาพของเนื้ อผ้าและความ
กลมกลืนของสี ผู ้ชายยังคงนิยมนุ่ งกางเกงจีนหรื อกางเกงเลผ้าขาวม้าคาดเอว สวมเสื้ อบ้างบางโอกาสแต่
ไม่นิยมติดกระดุ มเสื้อ
อัตลักษณ์ ด้ านอาหารการกิน อาหารหลักของชาวเลคืออาหารทะเลประเภทกุ้งกั้ งหอย
ปู ปลา เพรียงทะเลและปลาหมึ กฯลฯไม่มีข้อห้ามใดๆ ในเรื่ องอาหารการกินและปรุ งอาหารด้วย
วิธีง่ายๆ เมื่อได้อาหารทะเลมาก็จะต้มย่างหรื อเผาหอยบางชนิดจะกินสดๆก็ ได้ ปรุ งให้สุ กก็ได้
เช่นหอยตี เตบ (นางรมเล็ก) ต่อมารู ้จักกิ นข้าวและปรุ งอาหารประเภทแกงผัดและทอดแต่จะไม่มี
การแบ่งมื้ออาหารหิ วเมื่อไหร่ ก็กิ นเมื่อนั้ น เหล้าขาวเป็ นสิ่ งจําเป็ นในชี วิตประจําวัน ในงานฉลอง
และพิธีกรรมทางความเชื่อหลังจากปฏิสัมพันธ์กับชาวจีน
อัตลักษณ์ ด้านยานพาหนะและที่พักอาศัย ในกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆ เรื อเป็ นยานพาหนะสําหรับ
เดิ นทางและเครื่ องมื อทํามาหากิ น บ้านเรื อน เป็ นที่ พักอาศั ย และเป็ นศู นย์รวมกลุ่มเครื อญาติ
แต่ สําหรับวิถี ชีวิตชาวเลในอดี ต เรือเป็ นทั้ งยานพาหนะสําหรับเดิ นทาง เป็ นเครื่องมื อทํามาหากิน
เป็ นบ้ านพักเรื อนนอน และเป็ นศู นย์รวมเครื อญาติ เนื่ องจากขบวนเรื อของกลุ่ มเดี ยวกัน
จะเคลื่อนย้ายไปพร้อมๆกันไปไหนไปด้วยกันจะแวะขึ้ นฝั่ งในช่วงฤดูฝนหรื อมี พายุคลื่นลมแรง
หรื อต้องการนํ้ าจืดเท่านั้ น เรื อจึงเปรี ยบเสมือนเรื อนตายด้วย
เรื อแบบดั้งเดิ มของชาวเลมี 2แบบแบบแรก เป็ นเรื อไม้ระกํา จากบั นทึกของบรู เนอร์
(สแตนตัน. 2550 : 314-316) เมื่อประมาณปี พ.ศ.2490-2493 (72-69ปี ที่ แล้ว) ได้เล่าถึงเรื อของชาวเล
เกาะลันตาว่า“เห็นเรื อหน้าตาแปลกๆที่ทําด้วยไม้คอร์ ก (ไม้ระกํา :ผู ้ วิจัย)ลํายาวๆลําหนึ่ งมาจอดเกย
ตรงหน้าหาด เรื อลํานั้ นหนักเพี ยบเสียจนกระทั่งมองออกไปแล้วดูเหมือนพวกยิปซีนํ้ าและหัวหน้า
ของเขากําลังนั่งอยู่ในทะเลอย่างไรอย่างนั้น” เรื อไม้ระกําดังกล่าวใช้ไม้ตีนเป็ ดซึ่ งเป็ นไม้เนื้ออ่ อนทํา
กระดูกงู และใช้ไม้ระกําตากแห้งทํากราบเรื อทั้ งสองข้างแล่นด้วยใบหรื อกรรเชี ยงส่วนเรื ออี กแบบ
เป็ นเรื อขุดด้วยไม้ตี นเป็ ดทั้ งต้นขนาดเล็กใช้กรรเชียงเช่ นกั นต่อมาเปลี่ยนไปใช้เรื อปูเลา (ปลาฮู
ปูเลา) 1 หรื อเรือเหลา ทําด้วยไม้กระดานและแจวคู่ ปั จจุบันเรื อขุดเลิกใช้ไปแล้ว ส่ วนเรื อไม้ระกําซึ่ ง
เป็ นอัตลักษณ์ ดั้ งเดิ มของชาวเลยังคงพบเห็ นเฉพาะเรื อลาจัง (ปลาจั๊ก) เรื อจําลองที่ใช้ในพิธีลอยเรื อ
เท่านั้ นแต่รู ปลักษณ์ ของเรื อต่ างกัน เรื อที่ใช้ในชี วิตประจําวันปั จจุบันเปลี่ยนมาใช้เรื อปูเลาซึ่ ง
เปลี่ยนรู ปแบบเป็ นเรื อหัวโทงและใช้เครื่ องเรื อหางยาวแทนกรรเชี ยงและแจวคู่
1 ภาษาชาวเลและภาษามาเลย์ ปราฮู หมายถึง เรื อ ปูเลา หมายถึ งเกาะ