st124 - page 220

205
ขนบธรรมเนี ยมประเพณี ดั้ งเดิ มของชาวเลจะสัมพันธ์กับวิ ญญาณบรรพบุรุ ษที่ปรากฏใน
ตํานานความเชื่ อดังกล่าว และเชื่ อว่าวิญญาณบรรพบุ รุ ษเหล่ านั้ นสามารถให้ คุ ณให้ โทษแก่
ลูกหลานในเรื่ องการทํามาหากินและความปลอดภัยในชี วิตได้ จึงประกอบพิธีกรรมเซ่ นไหว้ ในโอกาส
ต่ างๆ เพื่อเอาอกเอาใจ เช่นประเพณี ลอยเรื อประเพณี แก้บนและประเพณีเกี่ยวกับชี วิตทุกช่ วงวัย
เป็ นต้นหลังจากปฏิ สัมพันธ์กับเพื่อนบ้านต่างกลุ่มมีการหยิบยืมประเพณี ไปปรับใช้จนกลายเป็ น
ประเพณี ในกลุ่ มของตน เช่นประเพณี แต่งเปรว รั บแบบอย่างจากประเพณี เช็ งเม้งของชาวจีน
สําหรั บประเพณี การรักษาพยาบาลแบบพื้ นบ้านปั จจุบันยังคงมี อยู่ แต่หากไม่ หายโต๊ะหมอจะ
แนะนําให้ไปรักษาต่อที่ โรงพยาบาลของรัฐ
ชาวเลดั้ งเดิ มใช้ภาษาอูรั กลาโว้ย เป็ นภาษาพูดไม่มีภาษาเขี ยนปัจจุบันใช้ภาษาไทยถิ่นใต้ใน
การติดต่อสื่ อสารกับเพื่อนบ้านต่ างกลุ่ มชาติพันธ์ และหยิบยืมภาษาเพื่อนบ้านไปใช้เรี ยกสิ่ งแปลก
ใหม่ที่ไม่ เคยมีในวัฒนธรรมดั้ งเดิม
ด้วยวิถี ชีวิตที่อยู่ กับทะเลพร้ อมที่จะเปี ยกนํ้ าตลอดเวลาและอากาศร้ อนชื้ นผู้ หญิ งชาวเล
นิ ยมนุ่ งผ้าปาเต๊ ะกระโจมอก ผู ้ชายนุ่ งกางเกงจีน ผ้าขาวม้าคาดเอว หรื อนุ่ งผ้าขาวม้ าผื นเดี ยว
แม้ปัจจุบันยังเป็ นชุดลําลองสําหรั บกลุ่มชาวเลผู้ สู งอายุ จากการที่ไม่มีการสร้างสรรค์เครื่ องแต่ งกาย
ที่เป็ นอัตลักษณ์ของตนเองชาวเลรุ่ นใหม่จะแต่งกายแบบชาวเมืองทั่วไป
ปั จจุ บัน ชาวเลเรี ยนรู ้ วิธี การแกงเผ็ ด ต้มยํา การผั ดผักฯลฯ จากเพื่ อนบ้านกลุ่ ม
นอกเหนื อจากนําอาหารทะเลมาย่างต้มและเผา
วิถี ชี วิตดั้ งเดิ มของชาวเลอาศัยเรื อเป็ นทั้ งยานพาหนะและที่พั กอาศัย เรื อของชาวเลมี
2รู ปแบบคือเรื อที่ทําด้วยไม้ระกําและเรื อที่ขุ ดด้วยไม้ทั้ งต้นขับเคลื่ อนด้วยกรรเชี ยงคู่ ปั จจุบัน
เปลี่ยนมาใช้เรื อที่ทําจากไม้กระดานและขับเคลื่อนด้วยเครื่ องยนต์หางยาว
การร้องรํ าทําเพลงที่ เรี ยกว่ า“รํามะนา” เป็ นการแสดงพื้ นบ้านที่ ชาวเลนําติ ดตัวเข้ามายัง
เกาะลันตา ไม่ สามารถระบุได้ว่าเป็ นอัตลักษณ์ ดั้งเดิ มหรื อรับมาจากกลุ่มชนใด ต่อมาเมื่อมีปฏิสัมพันธ์
กับเพื่อนบ้านต่างกลุ่มบนเกาะลันตาได้รั บเอาการแสดงพื้ นบ้านประเภทโนรากาบงมะโย่ง กาหยง
และรองแง็งของชาวมุสลิ มและรําวงของชาวไทยภาคกลางเข้าไปละเล่นเพื่อความบันเทิงปั จจุ บัน
ยังคงอนุ รักษ์การรํ ารองแง็ง และแม้รําวงจะหมดความนิยมในสั งคมไทยทั่วไปแล้วแต่ ยังได้รับ
ความนิยมและพบเห็นในงานพิ ธีลอยเรื อและงานแต่งงานของชาวเล