st124 - page 230

215
ห่ อผ้าขาว 7ชั้ น ศพผู้ชายห่ อผ้าขาว 3ชั้ น แต่ ละชั้ นโรยด้วยกํามะถันพับชายผ้าด้านซ้ายทับขวา
ทุกชั้นห่ อด้วยเสื่ ออีกชั้ น โต๊ะอิ หม่ามทําพิธีสวดผู ้ มาร่ วมงานช่ วยกันบริจาคเงิน ข้าวสารนํ้ าตาล
ที่ใช้ในงานหลังจากนั้ นทําพิ ธีละหมาดญะนาซะฮฺ หรื อละหมาดคนตายศพผู ้ ชายโต๊ะอิ หม่ามยื น
ตรงศี รษะศพ ศพผู ้หญิ งจะยืนข้างตัวศพ การเตรี ยมหลุมฝั งศพ ขุดดิ นลึ กประมาณ 1.5 เมตร
กว้างยาวประมาณ 1 เมตร เจาะผนังดินด้านทิศตะวันออกให้ เป็ นโพรงตามแนวทิศเหนื อและใต้
กว้างยาวกว่าขนาดผู ้ ตายเล็กน้อยก่อนฝังศพเปิ ดหน้าศพยกศพวางตามความยาวของโพรงที่ขุดไว้
ผลักให้ตะแคงขวาหันหน้าไปทางตะวันตกวางแผ่นกระดานปิ ดปากโพรง เขี่ยดิ นกลบหลุมยืนขอดู
อาฮฺ ปากหลุมเป็ นอันเสร็ จพิธี ลู กหลานไปอ่านอัลกุรอ่ านที่ กรุ โบร หรื อสุ สาน3-7คืนหลังจากนั้ นจะ
ทําบุญช่ วง40วัน,100วัน,วันอี ดิ ้ลอัฎฮา (ราหยาญี)และวันอีดิ ้ลฟิ ตรี (ราหยาออกบวช) จะไปเยี่ยม
สุ สานด้วย (วิทยา โบบทอง.สั มภาษณ์ : 11ตุลาคม2553)
ปั จจุ บันประเพณี การเกิ ด การโกนผมไฟพิ ธี เปิ ดปากเด็ ก และพิ ธี ขึ้ นเปล
ในกลุ่ มมุสลิ มเกาะลันตายังคงปฏิบัติอยู่ แต่ส่ วนใหญ่ นิยมไปทําคลอดที่ โรงพยาบาลและกลับมา
ทําพิธี ที่บ้าน เช่ นเดียวกับพิธีเข้าสุหนั ต ยังคงมี ประเพณี นี้ อยู่แต่ ใช้เครื่องมื อแพทย์ หรื อบางรายไป
ให้แพทย์ ที่โรงพยาบาลขลิ บให้ ส่ วนประเพณี แต่ งงาน ยังคงนิ ยมเลื อกคู่แต่ งงานที่เป็ นมุสลิม
ด้วยกันหรื อหากแต่งกับคนต่างศาสนาอี กฝ่ ายจะต้องเปลี่ ยนศาสนามาเป็ นอิ สลามจึ งจะเป็ นที่
ยอมรั บและแม้ว่าชาวมุ สลิ มรุ่นใหม่จะจัดงานเลี้ ยงแต่ งงานและออกบัตรเชิญเช่นเดี ยวกับชาวไทย
พุทธและ ชาวจีนแต่จะต้องมีพิธีนิ กะฮฺควบคู่กันไปด้วย
หลักการปฏิบัติในชี วิตประจํ าวัน ในศาสนาอิสลามยังมีหลักปฏิ บัติ ในชีวิตประจําวัน
เช่นการทักทายการขอบคุณการขอโทษ การแต่งกายและอาหารการกินฯลฯ
การทักทายและคํากล่าวในชี วิตประจํ าวัน เมื่ อพบกันมุสลิ มจะแสดงออกถึงความเป็ น
มิตรและสร้ างความคุ้นเคยในฐานะที่เป็ นพี่น้องมุสลิมด้วยการกล่าวคําว่า “อัสสลามุ อะลัยกุม”
(ขอสันติจงมีแด่ท่ าน)ผู้ถูกทักทายจะตอบรั บด้วยคําว่า “วะอะลัยกุมมุสลาม” (ความสันติจงมี แด่ท่าน
เช่นกัน) และก่ อนจะทําอะไรในสิ่ งที่ ดีจะต้องกล่าวคําว่า “บิ สมิลลา” (ด้วยพระนามของอัลเลาะฮฺ )
เมื่ อทํากิ จนั้ นเสร็ จสิ้ นจะกล่ าวคําว่า “อัลฮัมดุ ลิ ลลาฮฺ” (บรรดาการสรรเสริ ญเป็ นของอัลเลาะฮฺ )
(บรรจง บินกาซัน. 2546 : 45-48)หรื อแม้กระทั่งการจามหรือสํานึกผิดหรื อต้องการขอบคุ ณใคร
ก็จะมี คํากล่าวและคํากล่าวตอบทั้งสิ้ น
อัตลักษณ์ ด้ านภาษา ชาวมุสลิมส่ วนใหญ่เป็ นกลุ่มมลายู-สยามอพยพมาจากเมื องสตูลและ
ไทรบุรี ซึ่ งพูดภาษาไทยปนศัพท์ภาษามลายู ในช่ วงแรกมีการเรี ยนการสอนภาษามลายูในสุ เหร่ า
และมีการพูดภาษามลายู สําเนียงแบบชาวมลายู-สยามระยะหลังพูดภาษามลายูผสมภาษาไทยสําเนียง
เพี้ ยนๆซึ่ งชาวบ้านเรี ยกว่า “พูดแปรแหรด” ในช่ วง80ปี หลังใช้ภาษาไทยในการติดต่อสื่ อสารบน