st124 - page 219

204
ผู ้ ใหญ่ จะอุ ้มเด็กเล็กๆ เข้าไปรํ าด้วยเพราะเชื่อว่าจะได้บุ ญแต่เด็กชาวเลรุ่ นใหม่ไม่ค่ อยสนใจพิธี กรรม
ชอบรํ าวงมากกว่า
รองแง็ง เป็ นวัฒนธรรมที่ รั บมาจากชาวมุ สลิ มและด้วยมี ลักษณะการร้ องรําทําเพลง
คล้ายคลึงกับการเล่นรํามะนาจึ งสามารถนํามาพัฒนาจนกระทั้ งผสมกลมกลืนกับวิถีชี วิตและมีคณะ
รองแง็งที่เป็ นอัตลักษณ์ ของชาวเลเอง บทเพลงรองแง็งของชาวเลจะขับเป็ นภาษามลายูกลาง เรี ยกว่ า
“ขับแขก”ศิลปิ นชาวเลบ้านสังกะอู ้ ที่มีชื่อเสี ยงในการขับเพลงรองแง็งคื อบุญเติม ทะเลลึ ก (สุวรรณกุล)
ต่ อมาย้ายไปอยู่เกาะหลี เป๊ ะแต่ งงานกับคนไทย ส่วนนางรํ าชื่ อแลอ๊ ะ ทะเลลึ ก (หาญกล้า)ต่ อมา
แต่งงานกับชาวมุสลิม รองแง็งของชาวเกาะลันตาเคยได้รับความนิ ยมมากก่อนที่ รําวงแพร่ กระจายเข้า
ไปบนเกาะลันตา
รําวง ศิ ลปะการแสดงพื้นบ้านของภาคกลางที่ชาวเลรับเข้าไปใช้ในการร้องรําทําเพลง
เพื่อความบันเทิงในงานพิธีลอยเรื อควบคู่กับการเล่ นรํามะนาในช่วงที่ ประกอบพิธีกรรมปั จจุบันยังคง
ธํารงอยู่ทั้ ง2อย่างแต่เด็ กวัยรุ่ นนิยมรําวงมากกว่าการรําวงจะมีดนตรี และนางรําผู ้ หญิ งที่เปิ ดโอกาสให้ผู ้ชาย
ขึ้นไปโค้งเป็ นคู ่รําเช่นเดียวกับการรํ ารองแง็งแต่ บทเพลงรําวงเป็ นภาษาไทย
นอกจากนั้ น จากคําบอกเล่ า พบว่าในกลุ่ มชาวเลนิ ยมเล่ นโนรากาบง มะโย่งและ
กาหยงหรื อสีลัตซึ่ งเป็ นการแสดงพื้นบ้านของชาวมุสลิมด้วย
ปั จจุ บั นโครงการฟื้ นฟู วิ ถี ชี วิ ตดั้ งเดิ มของชาวเกาะลั นตาหลั งภั ยพิ บั ติ สึ นามิ
ได้ให้ความสําคัญกับการอนุรั กษ์การแสดงพื้ นบ้านของชาวเลด้วยการสร้างบ้านรองแง็งเพื่ อให้เป็ น
ศู นย์การเรี ยนรู ้ และเป็ นพื้ นที่ สํ าหรั บสื บทอดศิลปะการแสดงพื้ นบ้านให้ กับศิ ลปิ นรุ่ นใหม่
และจัดหาเครื่ องดนตรี ให้ แต่ยังขาดผู้ นําในการบริ หารจัดการ จึงไม่ประสบความสําเร็ จเท่าที่ควร
แต่มีคณะรองแง็งที่สามารถรั บงานแสดงทั้งในและนอกชุมชน
จากข้อมูลที่นําเสนอมาข้างต้นแสดงถึ งโครงสร้างอัตลั กษณ์ทางชาติพันธุ์แบบดั้ งเดิมของ
ชาวเลในด้านต่ างๆตลอดจนการปรับเปลี่ยนและการธํ ารงอัตลักษณ์อย่างเป็ นพลวัติ ดังเช่น
อัตลั กษณ์ด้านตํานานความเชื่อในวิถี ชีวิตดั้ งเดิมของชาวเลเป็ นเรื่ องราวเกี่ยวกับวิญญาณ
บรรพบุรุษที่ สิ งสถิตในแหล่งธรรมชาติและตัวสัตว์นานาๆชนิดซึ่ งสะท้อนให้เห็ นถึงโลกทรรศน์
เกี่ยวกับความเชื่ อในสิ่งเหนื อธรรมชาติและสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ ที่ อยู่ใกล้ตัวต่อมาเมื่ อมี
ปฏิสั มพันธ์กับกลุ่ มชาติ พันธุ ์อื่นจึ งปรากฏตํานานความเชื่ อที่ได้ รับอิทธิ พลจากต่างกลุ่มชาติ พันธุ์
มาปะปนตํานานเหล่านี้ ยังมี การจดจําและเล่าสู่ กันฟั งในกลุ่มชาวเลผู ้ สู งอายุ และวัยกลางคนแต่เด็ก
ชาวเลรุ่ นใหม่ไม่ ค่อยให้ ความสําคัญ หลังจากเหตุ การณ์ ภัยพิบัติ สึ นามิ สมาชิกในชุ มชนสังกะอู ้
เกือบครึ่ งเปลี่ยนมานับถื อศาสนาใหม่ ตามคําชักชวนของบุ คคลภายนอกที่ เข้าไปให้ความช่วยเหลือ
ส่ งผลให้อัตลักษณ์ของชาวเลที่ธํารงอยู่เริ่มคลอนแคลน