st124 - page 222

207
อ่าวปูหย้าบนเกาะกลวงผู ้ที่เข้าร่ วมพิธี มี ทั้ งชาวจี นมุสลิมและชาวเลที่หากินทางทะเลวันไหนทําพิธี
ห้ามออกจับปลาในเล 3วัน” (มะหวี ทะเลลึ ก. สัมภาษณ์ : 26มิถุนายน 2549) ปั จจุ บันเลิกปฏิบัติ
ไปแล้วหรื อความเชื่อเกี่ ยวกับตํานานโต๊ะบุหรงซึ่ งยังพบเห็นในกลุ่ มชาวเลก็เคยปฏิบัติกันในกลุ่ม
ชาวมุสลิ มเกาะลันตาและบริ เวณใกล้เคียง แต่ปั จจุบันก็เลิกไปแล้วเช่นกันสั นนิ ษฐานว่าสาเหตุที่
ไม่มีใครนับถื อหรื อเลิ กปฏิบัติตามประเพณี เหล่านี้ อาจจะสืบเนื่ องจากข้อห้ามทางศาสนาอิสลามที่
เข้มงวดขึ้ นหรื อความเจริ ญเข้ามาทําให้ความเชื่ อดั้ งเดิ มหมดบทบาทหน้าที่ ไป อย่างไรก็ ตาม
ตํานานนี้ บ่ งบอกว่าความเชื่ อใดก็ตามที่ไม่ ตอบสนองความต้องการของผู้ คนในชุมชนนั้ นๆความ
เชื่อนั้ นก็จะสูญหายไปในที่สุ ด
นอกจากตํานานที่กล่ าวมาแล้ว ในกลุ่ มชาวมุ สลิมจะมี เรื่องเล่ าเกี่ ยวกับการแสดง
พื้นบ้านและบุคคลที่มีบทบาทในอดีต เช่น
ตํานานรองแง็งคู่ แรก เล่ากันในกลุ่มชาวมุสลิ มและชาวเล (มะหวี ทะเลลึก. สัมภาษณ์
: 26มิถุ นายน 2549) บนเกาะลันตาว่ามีครอบครั วรองแง็งคู่หนึ่ ง ผัวถู กโจรจับตัวไปเรี ยกค่าไถ่
เมียสื บหาจนไปพบว่าอยู่ในหมู่ บ้านโจร จึ งออกอุ บายว่ าเป็ นนักแสดงหลงทางมาจะขั บเพลง
รองแง็งให้ฟั ง และขอคนตีรํามะนา โจรให้ผัวตนออกมาตี นางขับเพลงและรํารองแง็ งกล่อมพวก
โจรจนเมามายหลับหมด จึงชวนกันหนี ออกมาได้ ตํานานนี้ ไม่ แน่ใจว่าเข้ามาพร้ อมกับผู้ ที่ เข้ามา
สอนรองแง็งให้กับชาวเกาะลันตาหรื อสร้ างขึ้ นใหม่ เพื่อให้ สอดคล้องสัมพันธ์กับการแสดงรองแง็ ง
ที่ได้รั บความนิยมมากในยุคสมัยหนึ่ ง
ตํานานลิเกป่ า มีตํานานเกี่ ยวกับที่มาของท่ ารํ าและบทขับของลิ เกป่ าสํานวนหนึ่ ง
เล่าว่ ามีนักเดินเรื อแวะขึ้ นพักบนเกาะร้างแห่ งหนึ่ งแถบทะเลอันดามันตกกลางคืนแอบเห็ นพวก
ผีชิ นก่อกองไฟร้ องรําเล่นลิเกอยู่ในป่ า ครั้ นกลับมาจึ งจดจํามาเล่ นกันบ้างอีกสํานวนหนึ่ ง เล่าสื บ
ต่อกันว่า โต๊ะหลงยาผู ้ที่ถ่ายทอดวิชาการแสดงลิ เกป่ าให้กับชาวเกาะลันตาฝั นว่าได้ลู กสาวคนหนึ่ ง
เป็ นนางรํ า เชื่ อว่า เป็ นทวดครู หมอที่ ชื่ อครู ดํา ครู ขาวซึ่ งเป็ นผีชิ นที่มาเข้าทรงให้สื บทอดการ
แสดงลิ เกป่ าต่ อไป โต๊ ะหลงหยาจําท่ ารําของนางรํ าได้ แต่เนื้ อหาของบทขับจําได้บ้าง มาแต่ง
เพิ่มเติมภายหลังบ้าง (กมล สั ตย์จิตร. ผู ้ สัมภาษณ์ : 18กันยายน2550)ตํานานนี้ ก็เช่ นกันโต๊ะหลงยา
อาจจะเป็ นผู้ ถ่ ายทอดด้วยตัวเอง เพื่อสร้ างพลังศรั ทธาให้กับลูกศิษย์ที่สื บทอดการแสดงลิเกป่ าจากตน
หรื อลูกศิ ษย์แต่ งตํานานขึ้ นเพื่อสร้างศรัทธาให้กับครู ผู ้ ถ่ายทอดวิชาลิเกป่ า
เรื่ องเล่าเกี่ ยวกับ ขุนหล้ าหวัน ผู ้ บุกเบิ กทุ่งส้านและโต๊ ะหยีเพ็ง ที่มาของชื่ อทุ่งหยีเพ็ง
ซึ่ งเดิมเรี ยกกันว่า ทุ่ งส้าน เพราะมี ต้นส้านมาก เล่ ากันว่ า ครอบครัวแรกที่มาอยู่ บริ เวณนี้ คือ
ขุนหล้าหวันเป็ นชาวมาเลเซี ย เดินทางจากภู เก็ตมาเกาะลันตาพร้อมลูกสาวคนหนึ่ งเห็นว่ าทุ่งส้าน
น่ าอยู่จึงบุ กเบิกตั้งถิ่นฐานเป็ นคนแรกขุ นหล้าหวันมี วิชาทางไสยศาสตร์ เคยไปปล้นฝิ่ นคนจี น