st124 - page 232

217
เครื่ องประดับด้ วยทอง และจะต้องปกปิ ดช่ วงระหว่างสะดื อถึงเข่ า ชุดแต่ งกายผู้หญิ ง จะเปิ ดได้
เฉพาะใบหน้าและฝ่ ามือผู้ หญิงใส่ นํ้ าหอมได้เฉพาะอยู่ในบ้านกับสามี ห้ามมุสลิ มชายหญิงแต่งกาย
ด้วยเสื้ อผ้าที่ มีรู ปสัตว์ ชุ ดสําหรั บละหมาดต้องสะอาดเรี ยบร้ อย ผู้ ชายอนุ ญาตให้ ใส่ นํ้ าหอมไป
ละหมาดได้ ขณะละหมาดต้องไม่ให้ไรผมปกหน้ าผาก เพราะขณะก้มกราบต้องให้ หน้าผากสัมผัสพื้น
อัตลักษณ์ ด้านอาหาร อาหารการกินของชาวมุสลิ มจะต้องปฏิบัติ ตามหลักการทางศาสนา
ที่บัญญัติ ไว้ในคัมภีร์ อัลกุรอาน เช่นห้ามกิ นเนื้ อสุ กรห้ามดื่มสุ ราของมึนเมาห้ามกินเนื้ อสัตว์ที่
ไม่ได้ผ่ านพิธี กรรมทางอิสลามหรื อ “แหนะ” และสัตว์ที่ตายด้วยอาการต่ างๆที่กําหนดไว้ ห้ามใช้
ภาชนะสําหรับบริ โภคหรื อหุ งต้มร่วมกับผู้ที่นับถือศาสนาอื่ นห้ามกินเลื อดสัตว์ทุกชนิ ดนอกจาก
อยู่ในสภาวะที่จําเป็ นจริ งๆสัตว์ที่นิยมใช้เป็ นอาหารได้แก่สัตว์ จําพวกไก่ วัวและแพะโดยเฉพาะ
แพะเป็ นสัตว์ที่เชื อดเพื่อแสดงความใกล้ชิ ดต่อพระเจ้าในพิธีกรรมตามตํานานความเชื่อทางศาสนา
เพื่ อให้แพะเป็ นยานพาหนะในวันสิ ้ นโลกชาวมุสลิมบนเกาะลั นตานิยมปลูกผักเป็ นอาหารด้ วย
อาหารที่ เป็ นที่ รู้ จัก ได้แก่ แกงแพะ แกงเนื้ อวั ว แกงมัสมั่น ต้มซุ ปเครื่ องในวัว ข้าวหมกไก่
ข้าวหมกแพะข้าวยํานํ้ าพริ กผักลวกและอาหารทะเลฯลฯ ในอดีตชาวมุสลิมเกาะลันตาไม่เคร่ งครั ด
เรื่ องอาหารการกิ นมากนักกินอาหารตามบ้านชาวจีนได้ ยกเว้นประเภทหมูอย่างเดียวแต่ปัจจุบันเมื่อ
ชาวมุสลิมเคร่ งครัดในหลักศาสนามากขึ้ นจึงหลี กเลี่ยงการกินอาหารที่ไม่มั่นใจชาวจีนที่ จัดงานเลี้ ยง
จึงต้องแยกไปตั้งครัวอีกที่หนึ่ ง เพื่อให้แม่ ครัวมุสลิมปรุ งอาหารเลี้ ยงชาวมุสลิมที่เชิญมาร่ วมงานเลี้ยง
อัตลักษณ์ ด้ านยานพาหนะและที่พักอาศัย เรื อเป็ นยานพาหนะและเครื่ องมือทํามาหากิ นของ
ชาวมุสลิมในอดีตมี หลายรูปแบบรู ปแบบหนึ่ ง เรี ยกว่ า“เรื อเหลา” (ปราฮู ปูเลา)หรื อ เรื อเกาะตัวเรื อ
ทําจากไม้กระดานขนาด1114หรื อ17ตัวกงใช้แจวคู่ หั วเรือสั้ นสูงกว่าท้ายเรื อเล็กน้อย ชาวมุสลิ ม
เกาะลันตามี ความเชี่ยวชาญในการต่ อเรื อเช่นเดี ยวกั บชาวมุสลิมฝั่ งอันดามันอี กหลายแห่ ง เช่ น
บนเกาะนิ ภาในอําเภอเมืองกระบี่ (WanniW. 2010 : 42) นอกจากต่ อเรื อใช้เองแล้วชาวมุ สลิมที่มี
ฝี มือช่ างจะยังต่ อเรื อเหลาขายด้วย เจ้าของเรื อจะใช้เป็ นยานพาหนะเดินทางตามหมู่เกาะ และ
ดัดแปลงเรื อนี้ เป็ นหลายรู ปแบบตามแต่การใช้งาน เช่น เรือตัดไม้ ใช้เป็ นพาหนะเดิ นทางไปตัดไม้
โกงกางบรรทุกไปขายให้เจ้าของเตาถ่าน เรื อขนาดเล็กประเภท เรื อแจวและเรื อกรรเชียงใช้สําหรับ
เป็ นยานพาหนะในการเดินทางระยะทางไม่ ไกลนักหรื อออกไปตกปู ตกปลา แหล่งที่ต่อเรื อประเภทนี้
ขายได้แก่ ชุ มชนมุสลิ มบ้านพระแอะคลองนิน และเกาะจําอําเภอเกาะลั นตา คลองรั้ วแหลมหิ น
และหาดยาว ใกล้เกาะลันตา เรื ออีกรู ปแบบหนึ่ งเป็ นเรื อขุดขนาดเล็กเรี ยกว่า “เรื อปะโหลง” ใช้นั่ง
กรรเชี ยงบรรทุกคนได้ 3-4คนใช้ในคลองบ่ อแหนแต้เหล็ง เกาะปอหรื อวางบนเรื อหัวโทงสําหรับ
ออกไปวางอวนปลาจารเม็ด (บาหวายดํา) ออกเรื อไปเกาะกลวงหลังเกาะหั วเกาะหม้อหรือนอก