แนวทางการสืบสานวัฒนธรรมตาลที่เมืองเพชรที่เอื้อต่อวิธีชีวิตของชุมชนบ้านลาด - page 48

๓๖
ทําหนาที่ตามความถนัดเพิ่มมากขึ้ น มีความสอดคล องกลมกลืนกันในระดับที่ สูงขึ้น และมีการรวมพลัง
ในระดั บที่สู งขึ้นด วย ทั้งนี้ เพราะ “ชี วิ ตทั้งปวง คื อ การตอสูเพื่อใหได มาซึ่งพลังงานอิ สระ” นั่นเอง
ดั งนั้น ระบบเทคโนโลยีจึงเปนตัวกําหนดรูปแบบของระบบสังคม
๑.๒ ระบบสังคมวิทยา (Sociological System) เปนความสัมพันธระหว างบุคคลซึ่งแสดง
ออกมาในรูปของพฤติ กรรมแบบแผนตาง ๆ ไม วาจะเปนในเรื่องของสวนรวมหรือส วนบุคคล รวมถึง
ลั กษณะทางสังคมตาง ๆ เชน ระบบเครือญาติ เศรษฐกิจ จริยธรรม การเมือง การทหาร การศาสนา
อาชี พและนันทนาการ เปนตน ระบบสังคมวิทยาเปนสวนประกอบของวั ฒนธรรมที่มีความสํ าคัญ
รองลงมาจากระบบเทคโนโลยี เปนความพยายามของมนุษยที่จะจัดการใชประโยชน จากเครื่องมือ
เครื่องใชตาง ๆ เพื่ อการดํารงชีพนั่นคือ ระบบเทคโนโลยีเปนตัวแปรอิสระและระบบสังคมวิทยาเปนตัว
แปรตามนั่นเอง
๑.๓ ระบบอุดมการณ (Ideological System) เปนความรูสึกนึกคิ ดตาง ๆ ความเชื่อ ความรู
ซึ่ งแสดงออกมาในภาษาพูด และการใชสัญลักษณในรูปแบบอื่น ๆ เชนนิยายลึกลั บมหัศจรรย วรรณคดี
ปรั ชญา วิทยาศาสตร ความรู พื้นฐานตาง ๆ เปนตน
๒. ความสัมพันธ ของระบบวัฒนธรรม
ระบบยอยของวัฒนธรรม คือ ระบบเทคโนโลยี ระบบสังคมวิทยา และระบบอุดมการณ ที่
กล าวมาแลวจะมีความเกี่ยวของสั มพันธกั นกลาวคือถาแบงระบบทั้งสามนี้ออกเปนระดับตามลําดับต่ํา
สู งแลว ระบบเทคโนโลยีอยู ในระดับต่ําสุด ระบบอุดมการณจะอยูเบื้ องบนหรือสูงสุด ส วนระบบสังคม
วิ ทยาจะอยูระหวางกลาง ระบบสังคมวิทยาจะชวยใหการทํ าหนาที่ของระบบเทคโนโลยี เป นไปด วยดี
ระบบอุ ดมการณนั้น เป นการแสดงออกของพลังงานดานเทคโนโลยีและสะทอนสภาวะทางสั งคมในแต
ละยุคแต ละสมัย ระบบเทคโนโลยีจึงมีความสํ าคัญสูงสุ ด เปนตัวกําหนดรู ปแบบของระบบสังคมวิทยา
ถาระบบเทคโนโลยี เปลี่ยนแปลงไป ระบบสังคมวิทยาและระบบอุดมการณก็จะเปลี่ ยนแปลงไปดวย
๓. ระดั บความกาวหน าของวัฒนธรรม
วั ฒนธรรมเปนเครื่องมือในการดํารงชีพของมนุ ษย เปนกลไกที่ ชวยตอบสนองความตองการ
ในดานการครองชีพ การปองกันรักษาตนเอง การวางขอกํ าหนดทางสังคม การปรับตัวให เขากับสภาวะ
ของจักรวาล และการนันทนาการ หนาที่ของวั ฒนธรรมโดยสวนรวมจึงขึ้ นอยูกั บพลังงานที่หามาไดกั บ
วิ ธีการใชประโยชน จากพลังงานเหลานั้นโดยตัวของมันเอง พลังงานไมมีความสํ าคัญแต อย างใด จะตอง
หาทางนํ ามาใชประโยชน รวมทั้งการควบคุม การกําหนดทิศทางได ดวยวิธี การทางเทคโนโลยีนั่นเอง
ประสิ ทธิภาพของเครื่องมือเครื่องใชที่มี อยูในสังคมตาง ๆ แตกตางกันออกไปด วย การเปลี่ยนแปลงทาง
วั ฒนธรรมจะมากหรือนอยขึ้นอยูกั บปริมาณของพลังงานที่ สมาชิกแต ละคนนํามาใช ในสังคม (Energy)
กั บประสิทธิภาพของเทคโนโลยีหรือเครื่ องมือที่นําพลังงานมาใชในระยะเวลาหนึ่ งป (Technology) ซึ่ง
อาจเขียนเปนสูตรได ดังนี้