แนวทางการสืบสานวัฒนธรรมตาลที่เมืองเพชรที่เอื้อต่อวิธีชีวิตของชุมชนบ้านลาด - page 47

๓๕
๑. ทฤษฎีความล าหลังทางวั ฒนธรรมเชื่ อวาวัฒนธรรมเป นปจจั ยสํ าคัญที่ทําใหเกิ ดการ
เปลี่ ยนแปลงทางสังคม ในการจัดทํ าแผนโครงการดําเนินงานพัฒนาชุ มชนจึงต องใหความสํ าคัญกั บ
วั ฒนธรรมชุมชน กลาวคื อ ต องสอดคลองกับวั ฒนธรรมของชุมชนและเปนที่ยอมรั บของประชาชน
ชุมชน การพั ฒนาชุมชนจึงจะประสบความสําเร็จ
๒. ทฤษฎีความลาหลั งทางวัฒนธรรม เชื่ อวาวัฒนธรรมทางวัตถุ เปลี่ยนแปลงได งายและเร็ว
กวาวัฒนธรรมที่ ไม ใชวัตถุ ทําใหเกิดการปรั บตั วไมเท าเทียมกันและเกิดปญหาขึ้ นในสังคม นั บว าเปน
ประโยชน ตอการพัฒนาชุ มชนมาก เพราะในการดําเนินงานพั ฒนาชุมชนก็มี ทั้งการพัฒนาทางวั ตถุและที่
ไม ใชวัตถุเช นเดียวกัน การพัฒนาทั้ งสองสวนนี้ตองดําเนินการไปพร อม ๆ กันและสมดุลกั นเพื่อไมใหเกิด
ความล าหลังทางวัฒนธรรมขึ้น
๓. ทําให ทราบวาการเปลี่ ยนแปลงคนทําได ยาก การเปลี่ยนแปลงทางวัตถุทํ าไดงายการ
พั ฒนาชุมชน คือ การพัฒนาคนและกลุมคนจึ งเปนงานที่ยุงยาก ตองอาศัยความรวมมื อจากบุคคล กลุม
องค กร หลายฝาย ตองใชเวลา แตถาพัฒนาคนไดสํ าเร็จแลวการพัฒนาวั ตถุ จะไมเปนเรื่องที่ ยุงยากแต
ประการใด ดั งนั้น การพัฒนาชุมชนจึ งตองมีเปาหมายที่ การพั ฒนาคนใหมี คุ ณภาพ คุณธรรมก อน แลว
ความสุ ขก็จะตามมา
๔. ทําใหทราบถึ งสาเหตุของปญหาและความขัดแยงที่เกิดขึ้ นในชุมชนวา ส วนหนึ่งเนื่ องจาก
ความล าหลังทางวัฒนธรรม จึงสามารถเตรียมการปองกันไมใหเกิดป ญหาขึ้นได ทํ าใหการพั ฒนาชุมชน
ดํ าเนินไปอยางมีประสิทธิภาพ
ทฤษฎี ความกาวหนาทางวัฒนธรรม
ทฤษฎี ความกาวหนาทางวัฒนธรรม (Cultural Progress Theory) เปนทฤษฎี ที่กลาวถึงการ
เปลี่ ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมอี กแนวทางหนึ่ง เจาของทฤษฎี คื อ เลสลี เอ. ไวท (Leslie A.
White) นักมานุ ษยวิทยายุคปจจุบันชาวอเมริ กัน มีสาระสําคัญ ดังนี้
๑.ระบบของวัฒนธรรม
วัฒนธรรมประกอบดวยระบบยอยที่ สําคัญ๓ ระบบ คือ
๑.๑ ระบบเทคโนโลยี (Technological System) หมายถึง เครื่ องเครื่องใชต าง ๆ และ
เทคนิ ควิธี ในการใชเครื่องมือเครื่องใชเหลานั้น เปนระบบที่สําคัญมากที่สุ ด เพราะมีความจําเปนเบื้องต น
สํ าหรับการดํารงชีวิตของมนุ ษย มีส วนประกอบที่สําคั ญ คือ พลังงาน ซึ่งเปนตัวขับเคลื่อนเปลี่ ยนแปลง
สิ่ งตาง ๆ ในส วนเล็กๆของจักรวาลอันเปนอาณาบริ เวณที่สิ่ งมีชี วิตต าง ๆ ใชดํ ารงชีพอยู นั้น สสารต าง ๆ
ถูกนํามาจัดระเบียบเพิ่มมากขึ้น ขณะเดียวกันพลังงานตาง ๆ ก็ถูกนํามาใชประโยชน เพิ่มมากขึ้ นเรื่อย ๆ
ทั้งนี้ เพราะวา “ชี วิต คือ กระบวนการสรางเสริม” สิ่งมีชีวิตตางก็ มุ งแสวงหาพลังงานอิ สระจากระบบ
ของสิ่ งไม มี ชีวิ ต เพื่อเอามาใช สํ าหรับบํ ารุงร างกาย เพื่ อความอยู รอดของตน ดั งนั้น กระบวนการ
วิ วัฒนาการทางชีวภาพ จึงมุ งไปสูการจัดองคการที่ใหญขึ้น มีความแตกตางทางโครงสรางมากขึ้น มีการ