บทเรียนการดำเนินงานสภาวัฒนธรรม - page 46

๒๕
๒) เปนศูนยกลางในการแลกเปลี่ยนความรู ประสบการณ และแนวคิดในการ
ดําเนินงานวั ฒนธรรม โดยเชื่อมโยงกันเปนเครือขายวั ฒนธรรม
๓) ระดมทรัพยากร บุคลากร และสรรพกําลั งตางๆ จากหน วยงานและองคกรตางๆ
เพื่อการดําเนินงานวั ฒนธรรม
๔) สงเสริม สนับสนุนและรวมจัดกิจกรรมขององคกรภาคีและเครือข ายวัฒนธรรม
เพื่อการอนุ รักษ ฟนฟู พัฒนา สรางสรรค แลกเปลี่ยน สืบทอด และเฝาระวังทางวัฒนธรรม
๕) เผยแพรประชาสัมพันธกิ จกรรม และผลการดําเนินงานวั ฒนธรรมขององคกร
ภาคีและเครือข ายวัฒนธรรม
๖) ดําเนินการอื่ นใดตามที่คณะกรรมการวัฒนธรรมแหงชาติ กระทรวงวัฒนธรรม
จังหวัด หรือหนวยงานอื่นๆ ขอความรวมมือทางวัฒนธรรม
๕. วัตถุประสงคการตั้งสภาวัฒนธรรม
สํานักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห งชาติไดกําหนดวัตถุประสงคของการจัดตั้งสภา
วัฒนธรรมไว ดังนี้
๕.๑ กอใหเกิ ดการรวมตัวจัดตั้งองคกรชุมชนของประชาชนในทองถิ่นทั้งในระดับหมูบาน
ตําบล อําเภอ และจังหวัด เพื่อดําเนินกิจการทางวัฒนธรรมใหนําไปสูการแ กไขปญหาและพัฒนา
ทองถิ่นของตนเอง
๕.๒ เกิดการรวมพลังระหวางองคกร ชุมชน ในทองถิ่นตางๆ เขาดวยกันในลักษณะของ
เครือขายทางวัฒนธรรมที่มีการติ ดตอสื่อสาร พบปะ แลกเปลี่ ยนขาวสารขอมู ล ตลอดจนแลกเปลี่ยน
ทรัพยากรตางๆ ซึ่งกันและกัน ระหวางเครือขายอย างกวางขวาง
๕.๔ เกิดการระดมสรรพกําลังในระดั บจังหวัด อําเภอ ตําบลเพื่อขับเคลื่ อนผลักดันการ
ดําเนินงานวั ฒนธรรมในจังหวัดใหสามารถดําเนินงานวั ฒนธรรมของทองถิ่นไดอยางตอเนื่องและยั่งยืน
สืบไป
๕.๕ เกิดการระดมสรรพกําลังในระดั บจังหวัด อําเภอ ตําบลเพื่อขับเคลื่ อนผลักดันการ
ดําเนินงานวั ฒนธรรมในจังหวัดใหสามารถดําเนินงานวั ฒนธรรมของทองถิ่นไดอยางตอเนื่องและยั่งยืน
สืบไป
๕.๖ เกิดวัฒนธรรมประชาธิปไตยในระดั บทองถิ่นและระดับชาติ ใหชุมชนทองถิ่น
เขมแข็ งและจะนําไปสูความมั ่นคงของประเทศชาติในที่ สุด
๕.๗ เกิดหนวยงานดานวัฒนธรรมของประชาชนในทองถิ่นที่เชื่อมประสานกับหน วยงาน
ภาครัฐไดอยางใกลชิดและมีประสิทธิภาพ
๖. การวิเคราะหสภาวัฒนธรรมโดยทฤษฎีทางสังคมวิทยา
ในการวิจัยครั้ งนี้ ผู วิจัยไดศึกษาแนวคิ ดและการดําเนินงานวั ฒนธรรมของสภาวัฒนธรรม
มาศึกษาโดยใชทฤษฎีทางสังคมวิทยา พบวา สภา วัฒนธรรมเป นระบบการกระทําการชนิดหนึ่ง (an
operating system) ที่ประกอบดวย เครือขายภาคีสมาชิกซึ่งเปนระบบยอย (subsystem) ที่ปฏิบัติ
หนาที่ ตามบทบาทภารกิจหนาที่ ความรั บผิดชอบ ความถนั ดและความสนใจของแตละภาคีสมาชิก
แตในขณะเดี ยวกันก็เกิดความสั มพันธระหวางเครื อขายภาคีสมาชิกเหลานั้น เกิดเปนสภาวั ฒนธรรมซึ่ง
เปนโครงสราง ที่ภาคีสมาชิกมีภารกิจหน าที่ตางๆ รวมกันและประสานกั นเพื่อใหบรรลุ เปาหมายของ