บทเรียนการดำเนินงานสภาวัฒนธรรม - page 48

๒๗
หาทรัพยากรเพื่อมาดําเนินการใหบรรลุตามหน าที่ที่กําหนดไว โดยจะตองไมขัดกับมูลเหตุ จูงใจ ความ
ประสงคและความสามารถของเครือขายภาคีสมาชิก อยางรุนแรงเพื่อใหเครือขายภาคี สมาชิกไดทํา
หนาที่อย างสม่ําเสมอเพื่อผลของการบรรลุวั ตถุประสงคของสภาวัฒนธรรม
๒. ปญหาการปรั บตัวตามสถานการณ (adaptation) สภาวั ฒนธรรมและเครือขาย
ภาคีสมาชิกตองปรับตัวใหเขาหาซึ่งกันและกัน ทั้งยังตองปรับตัวใหสอดคลองกับบริบทตางๆ ดวย เพื่อ
ชวยใหการดําเนินงานต างๆ บรรลุวั ตถุประสงค
๓. ปญหาการผสานสวนต างๆ ใหกลมกลืน (integration) เปนความสามารถของ
สภาวัฒนธรรมในอันที่จะสรางความเขาใจกันได ระหวางเครือขายภาคีสมาชิกที่แตกตางกัน ให
สามารถผนวกผสานการดําเนินงานเสริมกั นไดอยางมีประสิทธิ ภาพ อันจะทําใหการดําเนินงาน
วัฒนธรรมของทองถิ่นบรรลุเปาหมายเต็มที่
๔. ปญหาการสะสมและสรางสรรคพลั งงาน (latency) ปญหาในสวนนี้มี ๒ ประการ
คือ การสะสมสร างสรรค (pattern maintenance) ซึ่ งหมายถึงการจัดใหเครือขายภาคีสมาชิกมี
คุณลักษณะที่เหมาะสม (appropriate) เปนตนวา แรงจูงใจ (motives) ความต องการ (needs)
ความสามารถในการกระทําหนาที่บทบาท (role-playing skills) และการแกไขความตึงเครียด
(tension management) ซึ่ งหมายถึงการแก ไขความตึงเครียดและความขัดแยงระหวางสมาชิกและ
เครือขายภาคีสมาชิก อันจะเป นสาเหตุใหสภาวั ฒนธรรมไมสามารถดํารงอยูและปฏิ บัติ หนาที่ได ใน
การนี้รวมถึงการเสริมสราง การฟนฟู การบํารุงรักษาพลังตาง ๆ และการขจัดความขั ดแยงอันเกิดจาก
การทําหน าที่ของเครือขายภาคีสมาชิกเพื่อใหสภาวั ฒนธรรมดํารงอยูและดําเนินการใหบรรลุ
วัตถุ ประสงคและหน าที่ที่กําหนดไวได
โดยศึกษาสภาพการณ และบทเรียนการดําเนินงานวั ฒนธรรมของสภ าวัฒนธรรมวา
สามารถใชกระบวนการตางๆ ที่ ทําใหเกิดระบบสังคมตามที่ พาร สันส ไดเสนอไว ดังนี้คื อ
๑. ระบบการติดต อ (communication) ซึ่งเปนระบบทํ าใหเครือขายภาคีสมาชิก
ของสภาวัฒนธรรมใชในการสื่อความหมายและเข าใจรวมกัน
๒. ระบบการรักษาขอบเขตของสังคม (system integration) หมายถึง
ความสามารถในการคงสถานะและสมดุลของสภาวัฒนธรรม ซึ่งขึ้นอยูกับการยอมรับในธรรมนูญและ
ขอตกลงตางๆ ของเครือขายภาคีสมาชิกของสภาวั ฒนธรรม
๓. การบูรณาการระหวางระบบ (system integration) เปนการบูรณาการระหวาง
ระบบวัฒนธรรมและบุคลิกภาพของเครื อขายภาคี สมาชิกเข ากับวัฒนธรรมและบุคลิกภาพของสภา
วัฒนธรรม
๔. การควบคุมทางสังคม (social control) ซึ่งเปนเครื่องมื อในการรักษาดุลยภาพ
ของสภาวัฒนธรรม โดยการกระตุนและควบคุ มใหเครือขายภาคี สมาชิกยอมรับและปฏิบัติตาม
ธรรมนูญและขอตกลงตาง ๆ และดําเนินงานวั ฒนธรรมรวมกัน
๕. การขัดเกลาทางสั งคม (socialization) เปนการดําเนินการที่จะอบรม ขัดเกลา
ใหการศึกษา สรางกระบวนการเรียนรูใหแกเครือขายภาคีสมาชิกใหเกิ ดการเรียนรูและเขามามีสวน
รวมอยางสําคัญในการดํ าเนินงานวัฒนธรรมรวมกัน