บทเรียนการดำเนินงานสภาวัฒนธรรม - page 52

๓๑
๕) การดําเนินงานวั ฒนธรรมที่เปนกิจกรรมที่จัดขึ้ นเพื่อแกปญหา และพัฒนาวิถี
ชีวิตของคนในท องถิ่น ควรเนนการดําเนินงานวัฒนธรรมที่ มุงพัฒนาคน โดยใชภูมิ ปญญา ค านิยม และ
แบบแผนอันดีงามของทองถิ่นนั้ นเพื่อเปนพื้นฐานในการดําเนินกิจกรรมทางวัฒนธรร มที่ มุงเพื่อ
แกปญหาและพัฒนาวิถีชีวิตจริง เพื่ อใหงานวัฒนธรรมเป นงานที่ทุกฝายทุกคนเขาใจไดงาย เพราะ
เกี่ยวข องกับวิถีชีวิตของทองถิ่นโดยตรง ทองถิ่นสามารถดําเนินงานวัฒนธรรมได ดวยตนเอง
๖) การมีสวนรวมอยางสําคัญของ เครือขายภาคีสมาชิกและประชาชน ควรเน น
การดําเนินงานวัฒนธรรมที่เกิ ดจากการมีสวนรวมของ เครือขาย ภาคี สมาชิกและประชาชนอยาง
กวางขวางและทั่วถึง ควรใหประชาชนมีสวนรวมอยางสําคัญในการคิ ดและรวมกันดําเนินการตาม
วิถีทางประชาธิปไตย โดยเน นงานวัฒนธรรมที่ใกลตัวประชาชนที่สุดก อนที่จะขยายวงออกไปยังเรื่อง
อื่นๆ
๗) การมีกองทุนสงเสริมงานวัฒนธรรมจังหวัด ควรจั ดตั้งกองทุ นสงเสริม งาน
วัฒนธรรมจั งหวัดขึ ้นเพื่อเปนแหลงกลางในการระดมทรัพยากรจากภาครัฐและเอกชนมาใชในการ
ดําเนินงานวั ฒนธรรม
๗.๓.๒ ปจจัยภายนอก
หนวยงานของรัฐ องคกรปกครองส วนทองถิ่น และองคกรเอกชน ควรสงเสริมและ
สนับสนุนในลั กษณะตางๆทั้ งในเรื่องของนโยบาย การพัฒนาบุคลากร การสรางความรูความเขาใจใน
วิธี การดําเนินงานวั ฒนธรรม การเปนสื่อกลางในการแลกเปลี่ยนเรียนรูในการดําเนินงานวั ฒนธรรมซึ่ง
กันและกัน โดยการจัดประชุมสั มมนา การจัดสรรเงินทรัพยากรไปสนับสนุน การดําเนินงานวั ฒนธรรม
รวมทั้งการติดตอประสานงานกั บหนวยงานที่เกี่ยวของ เพื่อใหเกิดการ “ถักทอ” และ “เชื่อมโยง” กัน
ดําเนินงานวั ฒนธรรมไดอยางเกิดพลั ง
ประชาสังคม
๑. ความสําคั ญของประชาสังคม
ประเวศ วะสี (๒๕๓๘, หนา ๓๖-๓๗) ไดกล าวถึงความสําคัญของชุมชน ความเข มแข็ง
ของชุมชนไวว า
“กระแสใหญในโลกจะมี แต globalization อยางเดียวก็หาไม แตจะมี กระแสของ
localization หรือ communitization (ศัพทบัญญัติขึ้นเอง ) หรื อความเปนชุมชนเกิดขึ้ นใน
ขณะเดียวกันดวยความเขมแข็งของชุมชนจะแกปญหาทุกชนิดและพัฒนาทุ กอยางพรอม กันไปอยาง
เปนบูรณาการ กลาวคือ แกความยากจนไดโดยเร็ว อนุรักษสิ่งแวดล อมและ ทรัพยากรธรรมชาติ แก
และปองกันปญหาสังคม เชน อาชญากรรม ยาเสพติด โสเภณี โรคเอดส อนุรักษและพัฒนา
วัฒนธรรม ชุมชนคือผูปฏิบัติ วัฒนธรรม และความเขมแข็งของชุมชนคือรากฐานของสังคมอารย ะ
(civil society) หรือรากฐานของประชาธิปไตย ยุทธศาสตรชุมชนจึ งเปนยุทธศาสตรใหญเมื่อเกิด
ชุมชนขึ้น สมาชิกจะมีความสุขเปนลนพนและมีความสรางสรรคสู งยิ่ง มี ศักยภาพที่จะทําอะไร ๆ ให
สําเร็จทุกอยางเปนศักยภาพอยางไมมี ขอจํากัด (limitless potential)”
นอกจากนั้ น ประเวศ วะสี (๒๕๓๘) ไดอางถึงงานวิจัยของ Robert Putnam เรื่อง
Making DemocracyWork : Civic Traditions inModern Italy (๑๙๙๓) ซึ่งพบวาในจํานวน ๑๕
แควนของอิตาลี นั้น ถ าแควนใดมีความเปนประชาคม (civic tradition หรือ civility) มาก สิ่ งตาง ๆ ก็