๒๐
ส
งผลต
อเนื่
องไปถึ
งการที่
จะทํ
าให
เกิ
ดการกิ
นดี
อยู
ดี
และมี
ความสุ
ขได
อย
างมี
ศั
กดิ์
ศรี
ดั
งนั้
น ประชาชน
จึ
งเป
นแกนกลางของการดํ
าเนิ
นงานวั
ฒนธรรมของตนเองในฐานะ “เจ
าของวั
ฒนธรรม”
๕. “อํ
านาจ” และ “หน
าที่
” ขององค
กรปกครองส
วนท
องถิ่
นในการดํ
าเนิ
นงานวั
ฒนธรรม
การปล
อยให
ประชาชนดํ
าเนิ
นงานวั
ฒธรรมของตนเองในฐานะ “เจ
าของวั
ฒนธรรม ”
ตามลํ
าพั
งนั้
นจะเป
นการปล
อยให
เป
น “ภาระ” ของประชาชนเท
านั้
น ซึ่
งจะทํ
าให
เกิ
ดความยากลํ
าบาก
ในการทํ
างาน ดั
งนั้
น รั
ฐธรรมนู
ญแห
งราชอาณาจั
กรไทย พุ
ทธศั
กราช ๒๕๕๐ จึ
งได
กํ
าหนดไว
ในหมวด
๑๔ การปกครองส
วนท
องถิ่
น มาตรา ๒๙๐ ว
า
“องค
การปกครองส
วนท
องถิ่
นย
อมมี
อํ
านาจหน
าที่
บํ
ารุ
งรั
กษาศิ
ลปะ จารี
ตประเพณี
ภู
มิ
ป
ญญาท
องถิ่
น และวั
ฒนธรรมอั
นดี
ของท
องถิ่
น องค
การปกครอง
ส
วนท
องถิ่
นย
อมมี
สิ
ทธิ
จะจั
ดการศึ
กษาอบรม และการฝ
กอาชี
พตามความเหมาะสม และตามความ
ต
องการภายในท
องถิ่
นนั้
น และเข
าไปมี
ส
วนร
วมในการจั
ดการศึ
กษาอบรมของรั
ฐ โดยคํ
านึ
งถึ
งความ
สอดคล
องกั
บมาตรฐานและระบบการศึ
กษาของชาติ
การจั
ดการศึ
กษาอบรมภายในท
องถิ่
นตามวรรค
สอง องค
การปกครองส
วนท
องถิ่
นต
องคํ
านึ
งถึ
งการบํ
ารุ
งรั
กษาศิ
ลปะ จารี
ตประเพณี
ภู
มิ
ป
ญญาท
องถิ่
น
และวั
ฒนธรรมอั
นดี
ของท
องถิ่
นด
วย”
และในพระราชบั
ญญั
ติ
สภาตํ
าบลและองค
การบริ
หารส
วนตํ
าบล พ .ศ. ๒๕๓๗ (และที่
แก
ไขเพิ่
มเติ
ม) มาตรา ๖๗ ได
กํ
าหนดให
งานวั
ฒนธรรมเป
นอํ
านาจและหน
าที่
ขององค
ก ารบริ
หารส
วน
ตํ
าบล กล
าวคื
อ ให
องค
การบริ
หารส
วนตํ
าบลมี
อํ
านาจหน
าที่
โดยเฉพาะใน
(๕) ส
งเสริ
มการศึ
กษา
ศาสนา และวั
ฒนธรรม
และ
(๘) บํ
ารุ
งรั
กษาศิ
ลปะ จารี
ต ประเพณี
ภู
มิ
ป
ญญาท
องถิ่
น และวั
ฒนธรรม
อั
นดี
ของท
องถิ่
น
และในพระราชบั
ญญั
ติ
เทศบาล (ฉบั
บที่
๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๑๐ และ ๑๑ ได
กํ
าหนดให
งานวั
ฒนธรรมเป
นอํ
านาจและหน
าที่
ของเทศบาล กล
าวคื
อ ได
กํ
าหนดให
เทศบาล มี
หน
าที่
โดยเฉพาะใน
(๘) บํ
ารุ
งรั
กษาศิ
ลปะ จารี
ต ประเพณี
ภู
มิ
ป
ญญาท
องถิ่
น และวั
ฒนธรรมอั
นดี
ของ
ท
องถิ่
น
และ
(๑๘) การส
งเสริ
มการกี
ฬา จารี
ต ประเพณี
อั
นดี
งามของท
องถิ่
น
ซึ
่
งแสดงให
เห็
นว
า สั
งคมไทยได
“ออกแบบ” โดยกํ
าหนดให
องค
กรปกครองส
วนท
องถิ่
น
(ทั้
งองค
การบริ
หารส
วนตํ
าบล เทศบาล องค
การบริ
หารส
วนจั
งหวั
ด กรุ
งเทพมหานคร และอื่
นๆ ) ได
ทํ
า
หน
าที่
เป
น “พี่
เลี้
ยง” ที่
ทํ
าหน
าที่
โอบอุ
มดู
แลให
ประชาชนสามารถดํ
าเนิ
นงานวั
ฒนธรรมของตนเองได
จนประสบความสํ
าเร็
จได
อย
างมี
ประสิ
ทธิ
ภาพ โดยการทํ
าหน
าที่
ในการสร
างโอกาส ส
งเสริ
ม สนั
บสนุ
น
กระตุ
น และอํ
านวยความสะดวกให
ประชาชนได
ดํ
าเนิ
นงานวั
ฒนธรรมในฐานะ “เจ
าของวั
ฒนธรรม”
ได
โดยการจั
ดทํ
าแผนงาน โครงการ และจั
ดสรรงบประมาณ