บทเรียนการดำเนินงานสภาวัฒนธรรม - page 50

๒๙
ความเขาใจในคุณคา สาระ และความสําคัญของวัฒนธรรมของกันและกัน ในขณะเดี ยวกันก็จัดใหมี
การศึกษาวัฒนธรรมที่ไหลบามาตามกระแสโลกาภิวัตน เพื่อใหรูเทาทันการเปลี่ยนแปลงตางๆ แลว
เลือกสรรกลั่นกรองมาใชใหเหมาะสมกับพื้นฐานภูมิธรรมภูมิปญญาของวัฒนธรรมทองถิ่นดวย
๓) กระบวนการปรั บปรนทางวัฒนธรรม ควรสรางให เครือข ายภาคีสมาชิกมี
ความสามารถในการปรับปรนทางวัฒนธรรม โดยการเลือกสรร กลั่นกรองวั ฒนธรรมตางๆ ทั้ งที่เปนภูมิ
ธรรม ภูมิ ปญญาดั้งเดิ ม และวัฒนธรรมใหมๆ ที่หลั่งไหลมากับกระแสโลกาภิวั ตนด วยเหตุและผลอยาง
รอบคอบรอบดานใหสามารถประสานเชื่อมโยงและเอื้อประโยชนซึ่งกันและกันใหมากที่สุด จน
สามารถนํามาใช ในการดําเนินงานวัฒนธรรมได อยางมีประสิทธิภาพ
๗.๒.๒ กระบวนการเรียนรู
๑) การจั ดกิจกรรมทางวัฒนธรรมอยางตอเนื่อง ควรได สงเสริมและสนับสนุนให
มีการจั ดกิจกรรมทางวัฒนธรรมอยางสม่ําเสมอ ทั้งที่เปนกิจกรรมทางวัฒนธรรมของ เครือข ายภาคี
สมาชิกและกิจกรรมของสภาวัฒนธรรม ทั้งกิจกรรมตามประเพณีและเทศกาลตางๆ และกิ จกรรมที่จัด
ดําเนินการตามแผนงานและโครงการ เพื่อให เครือขายภาคีสมาชิกไดเกิดการเรียนรูในการดําเนินงาน
วัฒนธรรม จากการจัดกิ จกรรมทางวัฒนธรรมร วมกัน
๒) การประชุม สัมมนา เสวนา และพบปะพูดคุย ควรจัดให เครือขายภาคี
สมาชิก และประชาชนไดมีโอกาสมาแลกเปลี่ยนเรียนรูรวมกัน ทั้งในรู ปแบบที่เปนทางการ และไมเปน
ทางการ คือ การเสวนา พบปะพูดคุ ยกันตามโอกาสที่เหมาะสม
๓) การศึกษาดู งาน ควรให เครือข ายภาคีสมาชิกไดมีโอกาสแลกเปลี่ยนเรียนรู
รวมกัน โดยการศึกษาดูงานการดําเนินงานวั ฒนธรรมของสภาวัฒนธรรมตางๆ และศึกษาดู งานการ
ดําเนินงานวั ฒนธรรมภายในทองถิ่นและจั งหวัดเดียวกัน
๔) การใชสื่อและสื่อสารมวลชน ควรจัดทําสื่อของสภาวั ฒนธรรม และใช
สื่อสารมวลชนของทองถิ่น โดยเฉพาะอยางยิ่งวิทยุทองถิ่น หนังสือพิมพทองถิ่น และสื่อมวลชนทองถิ่น
รวมทั้งสื่อขององค กรปกครองสวนทองถิ่น เปนสื่อในการ สรางความรู ความเข าใจในการ ดําเนินงาน
วัฒนธรรม รวมทั ้งการสรางความรูความเขาใจในคุณคา สาระ และความสําคัญของวัฒนธรรมตางๆ
๗.๒.๓ กระบวนการจัดการ
ตองเปดโอกาสใหเครือขายภาคีสมาชิกและประชาชนทั่วไปสามารถเขามามีสวน
รวมอยางสําคัญในการดํ าเนินงานวั ฒนธรรมร วมกันอยางกว างขวางและทั่วถึง โดย
๑) การสรางแรงจูงใจใหดํ าเนินงานวัฒนธรรมตามภาระหนาที่ โดยควรสร างความรู
ความเขาใจและตระหนั กในคุณคาและความสําคั ญของวัฒนธรรมและงานวัฒนธรรม ใหเข าใจถึงผลดี
ของการดําเนินงานวั ฒนธรรมตามบทบาทหนาที่ความรับผิดชอบและผ ลเสียของการไมดําเนินงาน
วัฒนธรรมตามบทบาทหนาที่ความรับผิดชอบ ซึ่งสามารถก อใหเกิ ดความรูความเข าใจ ความสํานึก
ตระหนัก จนเกิดแรงจูงใจที่จะรวมกันดําเนินงานวัฒนธรรมได
๒) การสรางแรงจูงใจใหรวมตัวกันเปนสภาวัฒนธรรม โดยควรสรางความรู
ความเขาใจ และสํานึกตระหนักในคุณคา ความสําคั ญและพลังของการรวมตัวกันเปนประชาสังคมเพื่อ
การดําเนินงานวัฒนธรรมในระดับตางๆ รวมทั้งการรวมตั วกันดําเนินงานวัฒนธรรมตามความถนัดและ
ความสนใจ แลวเข าเปนเครือขายภาคีสมาชิกของสภาวัฒนธรรมเพื่อดําเนินงานวัฒนธรรมร วมกันและ