ne191 - page 215

ทิพวรรณพ่อขันชาย บทสรุ ปแบบสมบูรณ์ภาษาไทย / 190
ปัญหาดังกล่าวนี้ เกิดขึ้ นแทบจะทุกพื ้นที่ในสังคม โดยเฉพาะในสั งคมของกลุ่มชาติ
พันธุ์ ชนกลุ่มน้อยต่างๆ ในประเทศไทย “บรู ” เป็ นกลุ่มชาติพันธุ์หนึ่ งที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในประเทศไทย
ชาวบรูมีถิ่นกําเนิดดั้งเดิมอยู่ในแถบฝั่งซ้ายของลุ่มแม่นํ้ าโขงตอนล่างมี วัฒนธรรมที่ เป็ นเอกลักษณ์
โดยเฉพาะด้านภาษาภาษาบรู จัดอยู่ในตระกูล “ออสโตรอาเซี ยติค” (Austroasiatic)สาขามอญ-เขมร
จากการศึกษางานวิจัยของสมใจศรี หล้า (วารสารสังคมลุ่ มนํ้าโขง 2550) พบว่ า กลุ่มชาติพันธุ์บรู มี
ภาษาและอัตลักษณ์เป็ นของตัวเอง แต่ปั จจุบันชาวบรู กําลังประสบกับปัญหาภาวะวิกฤตทางชาติ
พันธุ์ กล่าวคือประชากรชาวบรู มีจํานวนลดน้อยลงมาก เนื่ องจากการอพยพโยกย้าย การออกไป
รับจ้างทํางานที่อื่น การแต่งงานกับกลุ่มชาติ พันธุ์อื่น การปิ ดบังซ่อนเร้นตัวเองเนื่ องจากอายความ
เป็ นบรู และไม่กล้าพูดภาษาบรู ดังที่กลุ่ มชาวบรู อาวุโสกล่าวว่า “ทุกวันนี้ภาษาและวัฒนธรรมของบ
รูเสื่ อมและจะหายไปในที่สุด เพราะชาวบรูที่ มีความรู้ อายความเป็ นบรู ไม่ กล้าพูดภาษาตน ไม่ กล้า
แสดงตัวตนความเป็ นบรู กลัวคนอื่นรู้ ” และมีชาวบรู อาวุโสรายหนึ่ งเล่าว่า “ลู กๆ เขาไม่ให้ พูด
ภาษาบรู เขาอายคน ไม่อยากให้ คนอื่นรู้ ว่าเป็ นข่ าพ่ อแม่เลยไม่ พูด” ส่งผลให้ภาษาบรู ซึ่ งเป็ นมรดก
ตกทอดทางวัฒนธรรมของชาวบรู อันทรงคุณค่ ากําลังจะสู ญหายไปตลอดจนการเปลี่ ยนแปลงของ
สังคมภายนอกในกระแสโลกาภิ วัตน์ ทําให้ชาวบรู จําเป็ นต้องมีการปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมของตน
เพื่อให้สามารถดํารงชี วิ ตอยู่ได้อย่างสอดคล้องเหมาะสมกับสภาวการณ์ต่ าง ๆที่เปลี่ ยนแปลงไป
วัฒนธรรมดั้ งเดิมของชาวบรู ก็เริ่ มเสื่อมสลายถูกกลืนกลายและวัฒนธรรมบางอย่างก็ได้สู ญหายไป
แล้วจากสังคมชาวบรูในปัจจุ บัน
นอกจากนี้ จากการสัมภาษณ์ชาวบรู ในหมู่บ้านท่าล้งก็ ได้ทราบว่าชาวบรูมีทางเลือกใน
การดําเนินชี วิตของตนเองน้ อยมาก ในแง่ของการตั้งถิ่นฐานก็ ไม่มี กรรมสิทธิ์ ในที่ดินของตนเอง
เนื่องจากรั ฐบาลประกาศเป็ นเขตอุทยานแห่งชาติ และการประกอบอาชี พการเกษตรก็ไม่สามารถทํา
สวนทําไร่ ทํานาได้มากเพราะสภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็ นหินภูเขา จากการที่ถูกไล่ที่ จากทางการทําให้
พื้นที่ทํามาหากินยิ่งลดน้อยลงส่ วนอาชีพประมงก็ทําได้น้อยเนื่องจากชาวบรู ขาดความรู้และอุปกรณ์
ที่ทันสมัยในการหาปลา อาชีพหลักของชาวบรูก็คือการสานกระติบข้าวและหวดซึ่ งสร้ างรายได้
ให้กับครอบครัวได้ไม่มากนักส่งผลให้ชาวบรูมีฐานะที่ ค่อนข้างยากจนคุณภาพชี วิตไม่ดีเท่าที่ควร
เด็กส่ วนใหญ่จบการศึ กษาระดับประถมศึกษามัธยมศึกษาตอนต้นก็ต้องออกมาหางานทําเพื่ อ
ช่วยเหลื อครอบครัว บางครอบครัวที่สามารถส่ งบุตรหลานเรี ยนต่ อได้ก็ส่งตามกําลังที่มี โอกาส
ทางการศึกษาของเด็กชาวบรู จึ งถือว่ายังมีอยู่ น้อยมากและความรู้ ที่ได้รับจากการศึกษาในโรงเรี ยนก็
ยังไม่เพียงพอต่อการสร้างทางเลือกในการดําเนิ นชีวิตให้กับตนเอง
จากที่กล่าวมาข้างต้นผู ้วิจัยจึ งเลือกศึกษากระบวนการเรี ยนรู ้ของเด็กนักเรี ยนกลุ่มชาติ
พันธุ์บรู ในพื้นที่ หมู่บ้านท่าล้งซึ่ งตั้งอยู่ที่ หมู ่ที่ 5ตําบลห้วยไผ่ อําเภอโขงเจียมจังหวัดอุบลราชธานี
ให้ข้อคิดเห็น [O1]: อธิ ยายชาวบรู สั้นๆว่าอยู่ในตระกูลภาษาอะไร
ยังไง ให้คนรู้จัก