ne191 - page 222

197
อํานาจในการจัดการศึกษาในระบบโรงเรี ยน โดยรั ฐเป็ นผู้ มี อํานาจในการกําหนด
นโยบายแนวทางและโครงสร้างทางการศึกษาเพื่อการพัฒนาประเทศ จากนั้ นผู้อํานวยการโรงเรี ยน
จะเป็ นผู้นําแนวนโยบายของภาครั ฐมากําหนดวิ สั ยทัศน์ เป้ าหมาย จัดหลักสู ตร และสั ดส่วน
การศึกษาของโรงเรียนตามความเหมาะสมแล้วจึ งถ่ายทอดแนวทางการจัดการเรี ยนการสอนดังกล่าว
ไปสู่ ครูผู ้ สอนในโรงเรี ยน เพื่อให้เป็ นแนวทางเดียวกันจากนั้ นครูจึงจะเป็ นผู ้ นํารูปแบบการเรี ยนการ
สอนไปผลิตซํ้ าหรื อถ่ายทอดความรู ้สู่เด็กนักเรี ยนต่อไป จึงกล่าวได้ว่า ผู้มีอํานาจในการจัดความรู้ ใน
การศึกษาในระบบโรงเรียนได้แก่ ภาครัฐ ผู้อํานวยการโรงเรียนและครู ในโรงเรี ยน
วิธี การผลิตซํ้ าหรื อถ่ายทอดความรู ้ของการศึกษาในระบบโรงเรี ยนนั้ นมีหลายวิธี ได้แก่
สอนทํา พาทํา อนุญาตให้ทํา และสั่งให้ทํา พบว่าวิธี การผลิตซํ้ าหรือถ่ายทอดความรู ้ที่ทําให้เด็ก
นักเรี ยนมีพัฒนาการการเรี ยนรู้ที่ดีที่สุ ดคือการทําให้ดูและการพาทํา โดยเด็กนักเรี ยนจะได้เรี ยนรู้ ทั้ง
จากการสั งเกต และลงมือทํา โดยในขณะที่ครู พานักเรี ยนทํากิ จกรรมนั้ น เมื่อเกิดข้อสงสัยเด็กก็จะ
สามารถถามครู ได้ทันที และครู ก็สามารถให้ คําแนะนําที่ถูกต้องกับเด็กได้ทันทีด้วยเช่นกันการสอน
โดยวิธี ทําให้ดู และพาทําจึ งทําให้ เด็กนักเรี ยนจดจําได้เร็ วและจําได้นาน อี กทั้ งยังเป็ นการสร้ าง
ความสัมพันธ์อันดีระหว่างครู กับนักเรี ยน เพราะระหว่างทํากิจกรรมก็ได้มีโอกาสปฏิ สัมพันธ์กันมาก
ขึ้ นด้วย
2) การศึกษาของท้ องถิ่น
การศึกษาของท้องถิ่นชาวบรูส่ วนใหญ่เป็ นความรู ้เพื่อการดํารงชีวิตองค์ความรู้ภูมิ
ปัญญาในการทํามาหากิน เช่นการทํานาหาปลาหาของป่ า ล่าสัตว์ จักสาน เป็ นต้นรวมถึงความรู ้
ด้านภาษาศิลปวัฒนธรรมประเพณี พิธี กรรมและความเชื่อของชาวบรู ที่มีการสืบทอดกันมาจากรุ่น
สู่รุ่นอันเป็ นรากฐานสําคัญที่ ทําให้ชาวบรูสามารถดํารงไว้ซึ่งความเป็ นบรู ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของ
ตนเองและอยู่ร่วมกันอย่างเป็ นปกติสุ ข
อํานาจในการจัดการศึ กษาของท้องถิ่นโดยผู ้ มีอํานาจในการจัดการศึกษาของท้องถิ่น
ได้แก่ ภาครัฐ ผู้นําหมู่บ้าน ผู้ อาวุโสในหมู่บ้าน เยียง/ปู่ ตา พระสงฆ์ ชาวบ้าน และสื่อต่างๆ เช่น
โทรทัศน์ วิทยุ โทรศัพท์ หนังสือสิ่งพิมพ์ คอมพิวเตอร์ เป็ นต้น ความรู ้ท้องถิ ่นส่วนใหญ่จะ
เกี่ ยวข้องกับวิถีชีวิตของชาวบรู โดยเป็ นองค์ความรู้ ที่มีการสั่งสมภูมิปัญญาและสื บทอดกันมาตั้งแต่
บรรพบุรุษการผลิตซํ้ าหรื อถ่ายทอดความรู ้ท้องถิ่นส่ วนใหญ่จะเป็นคนในชุมชนโดยมีวิธี การที่
หลากหลายได้แก่ ทําให้ดู พาทํา พาไปด้วยช่วยกันทํา ปล่อยให้ทําเองและต้องทํา