ne191 - page 157

ทิ พวรรณ พ่อขันชาย บทวิเคราะห์ / 148
อดทนสู งในการทํา จึงทําให้กลุ่มเด็กและเยาวชนมองดูการทํางานเหล่านี้ ว่าเป็ นงานที่ยากกอปรกับ
ไม่ มีการฝึ กสอนและกระบวนการสร้ างแรงจูงใจในการทํา เด็กและเยาวชนชาวบรู เลือกที่จะทํางาน
อย่างอื่นแทนการจักสานหรื อทอผ้า
การอนุ รักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ เนื่องจากวิ ถีการดํารงชีวิตของชาวบรู ต้องพึ่ งพาอาศัย
ธรรมชาติ จึงมี การผลิตซํ้ าการอนุ รักษ์ทรั พยากรธรรมชาติในรูปแบบต่ าง ๆ เช่ น การทํามาหากิน
แบบพออยู่พอกินตามฤดูกาลการจับปลาด้วยวิธี พื้นบ้านการร่ วมมือกันระหว่างชุมชนและโรงเรี ยน
ในการปลู กไผ่เพื่ อทดแทนไม้ไผ่ ที่ตัดมาทําเครื่ องจักสาน เจ้าหน้าที่ป่ าไม้ร่ วมส่ งเสริ มกิจกรรมการ
ปลู กไผ่ ในบริ เวณหมู่ บ้านท่ าล้ง และให้ความรู ้ เกี่ ยวกับการอนุรั กษ์ ทรั พยากรธรรมชาติ ให้กับ
ชาวบ้ าน ทํ าให้ เด็ กได้ เรี ยนรู้ วิ ธี การดํ ารงชี วิ ตอยู่ ร่ วมกั บธรรมชาติ และการอนุ รั กษ์
ทรั พยากรธรรมชาติ
การทํายาสมุนไพร เป็ นทุ นทางวัฒนธรรมที่ชาวบรู มี การผลิตซํ้ าโดยใช้ยาสมุ นไพร
รั กษาคนที่เจ็ บป่ วยในหมู่บ้านและมีการนํ ายาสมุนไพรมาจัดแสดงสาธิตวิ ธีการต้มยาสมุนไพรการ
ใช้ยาสมุนไพรรักษาโรคในงานสําคัญต่ างๆของหมู่บ้าน เช่ น เทศกาลปี ใหม่ หรื องานที่หน่วยงาน
ภาครัฐ/เอกชนเชิ ญไปร่วม เป็ นต้น
นอกจากนี้ ยังมีทุ นทางวัฒนธรรมทางจิตใจที่ ช่วยให้ชาวบรูมีขวัญกําลังใจในการทํางาน
และการดํารงชีวิตประจําวัน ได้แก่ พิ ธีบวงสรวงเยี ยงหรื อปู่ ตาซึ่ งเป็ นสิ่งศักดิ์ สิ ทธิ์ ประจําหมู่ บ้านที่
ชาวบรู ให้ความเคารพนับถือการทําบุญ เข้าวัดฟั งธรรมตามแนวทางพระพุทธศาสนา เป็ นต้น โดย
เด็กชาวบรู ก็ ได้ถูกผลิตซํ้ าพิธีกรรมความเชื่ อต่างๆ เหล่ านี้ ผ่านการสังเกตและมี ส่ วนร่วม
ทุ นทางวัฒนธรรมที่ สําคัญอี กอย่างหนึ่ งของชาวบรู คื อ ภาษาบรู ซึ่ งเป็ นเอกลักษณ์
เฉพาะและแสดงถึ งตัวตนของชาวบรู ชาวบรู บ้านท่ าล้งมีการผลิตซํ้ าภาษาบรู โดยการพูดคุยสนทนา
กันในกลุ่มชาวบรู ด้วยกันเองทั้งชาวบรู ที่อยู่ในท้องถิ่นหมู่บ้านและชาวบรู ที่อยู่นอกหมู่บ้านรวมถึง
การใช้ภาษาบรูในโรงเรี ยนที่ เด็กนักเรี ยนชาวบรู สนทนากันในชี วิตประจําวันและโรงเรี ยนให้การ
สนับสนุ นการใช้ภาษาบรู ภายในโรงเรี ยน เช่ นการอนุญาตให้ ใช้ภาษาบรู ในโรงเรี ยนการให้เด็ ก
นักเรี ยนแสดงความเคารพก่อนและหลังเข้าเรี ยนด้วยภาษาไทยภาษาอังกฤษและภาษาบรู และการ
สอนภาษาบรู วันละคําจากสื่ อเสียงตามสายทุกวันในช่วงพักกลางวัน เป็ นต้นนอกจากนี้ ยังมีการผลิต
ซํ้ าภาษาบรู ผ่านการวิ จัยเพื่ อฟื้ นฟูและอนุ รักษ์ ภาษาบรู จากโครงการวิจัยของภาครั ฐ โดยให้เด็ ก
เยาวชนและชาวบ้านได้มีส่ วนร่ วมในงานวิจัยตลอดจนนโยบายภาครั ฐที่ให้ความสําคัญกับภาษา
และวัฒนธรรมของกลุ่ มชาติ พันธุ ์ ในประเทศไทย ทําให้ เด็กชาวบรู มีการใช้ ภาษาบรู อยู่ใน
ชี วิตประจําวัน จึ งไม่รู ้สึ กเขินอายหรื อกลัวที่จะพู ดภาษาบรู นอกจากนี้ การได้มีส่ วนร่ วมในการทํา