ne191 - page 155

ทิ พวรรณ พ่อขันชาย บทวิเคราะห์ / 146
นอกจากนี้ การจัดกิจกรรมชุ มนุมต่าง ๆ โดยให้ นักเรี ยนเลือกทํากิ จกรรมตามความ
สนใจ ได้แก่ การปลูกผักปลูกกล้วย การเลี้ ยงปลาดุก การเลี้ ยงหมู การเพาะเห็ดนางฟ้ า การเลี้ ยง
กบ การทําปุ๋ ยหมักชีวภาพ การทําปลาร้า เป็ นต้น หลักสู ตรแฝงที่ เกิดขึ้ นจากกิจกรรมเหล่ านี้ มี
หลายประการ เช่นการมี ทักษะในการหาเลี้ยงชี พการเรียนรู ้วิธีการทํางานร่ วมกับผู้ อื่ นความสามัคคี
ปรองดองความอดทน เสี ยสละความมีระเบียบวิ นัยความภาคภูมิใจในตนเอง เป็ นต้น
สําหรับหลักสูตรแฝงที่ช่ วยอนุ รักษ์ภาษาวัฒนธรรมและสื บสานภูมิปั ญญาของชาวบรู ทํา
ให้ชาวบรู มีความภาคภูมิใจในตนเองและกล้าแสดงออกถึ งความเป็ นบรู เกิ ดจากการทํากิจกรรมต่ าง
ๆ ในโรงเรี ยน เช่นการอ่ านนิ ทาน เกร็ ดความรู้ ต่างๆ รวมทั้ งการสอนภาษาบรู และภาษาไทยวันละ
คําพร้อมความหมายผ่านเสี ยงตามสาย การเล่าเรื่ องจากภาพ เล่านิทาน เขียนเรี ยงความ การกล่าวคํา
ทักทายและขอบคุ ณในห้องเรี ยนเป็ นภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และภาษาบรู การเรี ยนรู้ วิชาท้องถิ่น
โดยวิทยากรจากท้องถิ่นเป็ นผู ้ สอน เช่ นการจักสานการเป่ าแคนการดีดพิ ณการฟ้ อนรําและร้ อง
เพลงแบบชาวบรู เป็ นต้น
นอกจากนี้ ยังมี หลักสู ตรแฝงที่เกิ ดขึ้ นจากการเรี ยนการสอนในห้ องเรี ยนระหว่าง
ครู ผู ้ สอนกับเด็กนั กเรี ยนพบว่าปฏิสั มพันธ์ระหว่างครู และนั กเรี ยนในโรงเรี ยนบ้านท่าล้ง โดยใน
ระดั บชั้ นอนุ บาล ครู ผู ้สอนขาดความใส่ ใจดู แลเด็ กนักเรี ยน และบางครั้ งก็ใช้ คําพูด ตลอดจน
พฤติ กรรมที่รุ นแรงกับเด็กหลักสูตรแฝงที่เกิดขึ้ นก็คื อการสร้างความรู ้สึ กหวาดกลัว ไม่กล้าคิดหรื อ
ทําสิ่งที่ อยู่นอกเหนือจากกรอบกฎเกณฑ์ ที่ครู วางไว้ ขาดความคิดสร้างสรรค์ เชื่ อฟั งและปฏิบัติตาม
คําสั่ งของครู สําหรั บในระดับช่ วงชั้ นที่ 1 (ป.1 –ป.3) ครู ผู ้ สอนมี ความสนใจและเอาใจใส่ เด็ ก
นักเรี ยนมีการวางแผนและเตรี ยมการสอนล่วงหน้า ระหว่ างการเรี ยนการสอนก็มีการพูดคุยกับเด็ก
นักเรียนอยู่บ่อยๆครู จะตอบคําถามของเด็กนักเรียนอยู่เสมอด้วยเหตุผลและยินดีรับฟั งความคิดเห็ น
ของนั กเรียนรวมทั้ งการใช้คําสรรพนามเรี ยกนักเรี ยนว่า “ลูก” รวมทั้ งท่าทางการแสดงออกที่ยิ้มแย้ม
แจ่มใสทําให้หลักสู ตรแฝงที่ เกิดขึ้ นคือการที่เด็กนักเรี ยนมีความกล้าแสดงออกกล้าพูดกล้าคิดและ
กล้าทําในสิ่ งใหม่ ๆที่สร้ างสรรค์ตามจินตนาการของตนเอง ในขณะเดียวกั นเด็กนักเรี ยนก็มีความ
เคารพและเชื่ อฟั งครู เนื่องจากครู จะมีการลงโทษเด็กนักเรี ยนที่ไม่ เชื่อฟั งและประพฤติตนไม่ถู กต้อง
เหมาะสมส่ วนในระดับช่วงชั้ นที่ 2 (ป.4 –ป.6) ครู ผู ้สอนไม่ค่ อยเอาใจใส่ เด็กนักเรี ยนเท่าที่ ควรนัก
และมักจะขาดการเตรี ยมการสอน โดยก่อนเรี ยนมักจะให้ เด็กนักเรียนท่ องบทกลอนและสู ตรคูณซึ่ ง
ไม่ เคยอธิบายความหมายหรื อบอกเหตุผลของการท่ องจําเหล่ านี้ ให้เด็ กฟั งแต่เด็กนักเรี ยนก็ท่องตาม
คําสั่งของครู ถ้าใครไม่ เชื่อฟั งหรื อไม่ทําตามคําสั่งครู ก็จะถูกลงโทษนอกจากนี้ ครู มักจะไม่ค่ อย
สนใจในคําพูดของเด็กนักเรียนและมักไม่มีการตอบสนองต่ อคําพูดหรื อการกระทําของเด็ก เมื่อเด็ก
ตั้ งคําถามสงสัย ครู ก็ มักจะไม่ ตอบในข้อสงสัยของเด็ กหลักสู ตรแฝงที่เกิ ดขึ้ นคื อ การลดทอน