๙๖
ข้
อมู
ลจากตาราง ๑๖พบว่
า ภายหลั
งการทดลองนั
กเรี
ยนชั้
นป. ๔ – ๖ของโรงเรี
ยนทดลอง
และโรงเรี
ยนควบคุ
มรั
บรู้
บรรยากาศพหุ
วั
ฒนธรรมในโรงเรี
ยนด้
านการบริ
หารจั
ดการอยู่
ในระดั
บสู
ง
(ค่
าเฉลี่
ย ๔.๕๘ และ๔.๕๑) ขณะที่
การรั
บรู้
บรรยากาศความเป็
นพหุ
วั
ฒนธรรม ด้
านการเรี
ยนการ
สอนกลุ่
มเพื่
อนกิ
จกรรมเสริ
มหลั
กสู
ตร ความสั
มพั
นธ์
กั
บชุ
มชนและการรั
บรู้
โดยรวมอยู่
ในระดั
บ
ค่
อนข้
างสู
ง (ค่
าเฉลี่
ยตั้
งแต่
๓.๕๖ถึ
ง๔.๔๕)
ผลการเปรี
ยบเที
ยบการรั
บรู้
บรรยากาศความเป็
นพหุ
วั
ฒนธรรมด้
วยการทดสอบค่
าที
พบว่
า
นั
กเรี
ยนชั้
นป. ๔ – ๖ ของโรงเรี
ยนทดลองและโรงเรี
ยนควบคุ
มมี
คะแนนการรั
บรู้
บรรยากาศความ
เป็
นพหุ
วั
ฒนธรรมทั้
งรายด้
าน และโดยรวมไม่
แตกต่
างกั
น
๔.๓ ความภาคภู
มิ
ใจในวั
ฒนธรรมของนั
กเรี
ยนชั้
นป. ๔ –๖
ความภาคภู
มิ
ใจในวั
ฒนธรรมของนั
กเรี
ยนชั้
นป. ๔ – ๖ดาเนิ
นการวั
ดภายหลั
งกระบวนการ
ทดลองรู
ปแบบการจั
ดการศึ
กษาพหุ
วั
ฒนธรรมในโรงเรี
ยนทดลองเสร็
จสิ้
นแล้
ว โดยแบบวั
ดความ
ภาคภู
มิ
ใจในวั
ฒนธรรมฉบั
บนี้
เป็
นแบบมาตราส่
วนประมาณค่
า ๕ ระดั
บ คื
อ ภาคภู
มิ
ใจที่
สุ
ด
ภาคภู
มิ
ใจ เฉยๆ ไม่
ภาคภู
มิ
ใจและรู้
สึ
กอาย รวมข้
อคาถาม จานวน ๑๐ข้
อ ในการกาหนดระดั
บความ
ภาคภู
มิ
ใจในวั
ฒนธรรมของตนเองจะใช้
เกณฑ์
สั
มบู
รณ์
(AbsoluteCriteria) (วั
น เดชพิ
ชั
ย, ๒๕๓๕)
ดั
งนี้
คะแนนเฉลี่
ย ๔.๕๑ –๕.๐๐หมายถึ
งภาคภู
มิ
ใจในวั
ฒนธรรม ระดั
บสู
ง
คะแนนเฉลี่
ย ๓.๕๑ –๔.๕๐หมายถึ
งภาคภู
มิ
ใจในวั
ฒนธรรม ระดั
บค่
อนข้
างสู
ง
คะแนนเฉลี่
ย ๒.๕๑ –๓.๕๐หมายถึ
งภาคภู
มิ
ใจในวั
ฒนธรรม ระดั
บปานกลาง
คะแนนเฉลี่
ย ๑.๕๑ –๒.๕๐หมายถึ
งภาคภู
มิ
ใจในวั
ฒนธรรม ระดั
บค่
อนข้
างต่
า
คะแนนเฉลี่
ย ๑.๐๐ –๑.๕๐หมายถึ
งภาคภู
มิ
ใจในวั
ฒนธรรม ระดั
บต่
า
ผลการวิ
เคราะห์
ระดั
บความภาคภู
มิ
ใจในวั
ฒนธรรมของตนของนั
กเรี
ยนชั้
นป. ๔ – ๖
โรงเรี
ยนทดลอง และโรงเรี
ยนควบคุ
ม และผลการเปรี
ยบเที
ยบโดยการทดสอบค่
าที
(t-test) ที่
กลุ่
ม
ตั
วอย่
างเป็
นอิ
สระจากกั
นดั
งนาเสนอในตาราง ๑๗
ตาราง ๑๗
ค่
าเฉลี่
ย ค่
าเบี่
ยงเบนมาตรฐาน และผลการเปรี
ยบเที
ยบคะแนน ความภาคภู
มิ
ใจใน
วั
ฒนธรรมของนั
กเรี
ยนชั้
นป. ๔–๖โรงเรี
ยนทดลอง (๙๕คน) และโรงเรี
ยนควบคุ
ม (๙๐คน)
ความภาคภู
มิ
ใจในวั
ฒนธรรม
โรงเรี
ยน
t
ทดลอง
ควบคุ
ม
X
SD
X
SD
๔.๕๓
๐.๔๑
๔.๕๑
๐.๔๐
๐.๓๐
