ct154 - page 51

43
ตารางที่ 1 : การเปรียบเทียบภาษาชองกับภาษาไทย
ประเภทคา ภาษาไทย ภาษาชอง
คานาม พ่อ เอาะ,อูญ
แม่ แมะ,เม่
คาสรรพนาม เธอ,ฉั น พู่
กู,มึง พั่ย
คากิริยา รู้ คั ฮ
เดิน กาว
คุ ณศัพท์ ดา
จั้ง
เตี้ย,ต่า เกิ้ด
คาบุพบท ที่นี่ ปะอัน
ใน เรอะ
ประโยค ฉันหิวข้ าวแล้ว ชัน ฮิว ปล็อง เฮย
แกมากับใคร แก เจ้น ม็อง กะมิฮ
ที่ มา: เฉิน ผันผาย.โครงสร้ างไวยากรณ์ ชอง คาภาษาชองและภาษาไทย.ศูนย์ บูรณาการ
วั ฒนธรรมไทยสายใยชุมชนตาบลคลองพลู. 2547
หากภาษาและวั ฒนธรรมเป็ นฐานรากของระบบวิธี คิด และเป็ นอัตลักษณ์ หรือความเป็นตั วตน
ของกลุ่ มชนต่างๆ (สุวิไล เปรมศรี รัตน์ . 2548) ในปัจจุบันอาจกล่าวว่า ภาษาพู ดชองกาลังประสบภาวะ
วิ กฤตการสูญเสี ยอัตลักษณ์ หรือความเป็ นตั วตนของกลุ่มคนชองที่บ้ านคลองพลู ด้วยเหตุ ผลที่ ว่า
ภายใต้ ห่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ ความสัมพันธ์ ระหว่างรั ฐกับท้องถิ่ นที่ผ่านมา ภาษาชองไม่ ได้ ถูกให้
ความสาคั ญในฐานะภาษาพูดในชีวิ ตประจาวันของคนท้องถิ่น และการใช้ ภาษาพูดชองกลับถูกมองว่ า
เป็ นกลุ่มคนที่ยั งไม่พัฒนา ทาให้ ไม่สามารถสื่อสารกับรัฐหรื อคนนอกภายนอกได้ นอกจากนี้ความ
หลากหลายของผู้ คนในท้องถิ่น ทั้งไทย จี น ลาว เขมร ที่ เข้ามาตั้งถิ่นฐาน ทาให้ ภาษาไทยเป็นสิ่งที่
จาเป็นในการสื่อสารระหว่างกัน