ct154 - page 50

42
เสี ยง และสระประสม 6 เสียง หน่วยเสียงพยัญชนะในภาษาชองมีเสี ยงพยัญชนะเดี่ยว 21 หน่วยเสี ยง
และเสียงพยัญชนะควบกล้ า 11 เสียง (สุเรขา สุพรรณไพบูลย์. 2525 :105)
ภาษาชอง เขตตะเคียนทอง คลองพลู และน้าขุ่น มีลักษณะที่ใกล้เคียงกันในเรื่องโครงสร้างเสียง
แต่ มีลักษณะของน้าเสียงหรือสาเนียงพูดที่แตกต่างกัน ดังที่ สุวิชั ย โกศัยยะวัฒน์ (2543 :106) กล่าวว่า
สาหรับภาษาชองที่พูดกัน มีความแตกต่างกั นในแต่ละท้องถิ่น ไม่ได้ เป็นสาเนี ยงเดียวกันทั้งหมด ดั งนั้น
ชองในจั งหวั ดระยอง จันทบุรี ตราด และประเทศสาธารณรั ฐกัมพูชาประชาธิปไตย จึงมีคาศัพท์ และ
สาเนียงภาษาพูดต่ างกันไปตามภูมิ ลาเนา ซึ่งคนชองด้วยกันเองจะทราบเวลาพู ดกันว่ า สาเนียงนี้เป็นคน
ชองจากที่ไหน นอกจากคาศั พท์และสาเนียงแล้วยังมี ระดับของเสียงในการออกเสียงสู ง กลาง ต่า หรือ
น้าเสียงขึ้นลงไม่เหมือนกันอีกด้วย คนชองด้วยกันฟังระดับเสียงกันออกว่าเป็นชองในพื้ นที่ใด
จากความแตกต่างของภาษาชอง ทาให้มี การจัดแบ่ งภาษาชองตามถิ่นต่างๆ มาร์ ติน (Marie
Martin.1975) ได้แบ่งภาษาชองออกเป็ น 2 ถิ่น โดยเรียกภาษาชองที่อาเภอคิชฌกูฏว่ า “ชองลอ” และ
เรี ยกภาษาชองที่อาเภอโป่งน้าร้ อนว่า “ชองเฮิบ” ต่อมา อิสระ ชูศรี (2002) ได้ ศึกษาภูมิ ศาสตร์ภาษถิ่น
ของภาษาชองในจังหวั ดจันทบุรี พบว่าภาษาชองมีลั กษณะที่ต่ างกัน ซึ่งสามารถแบ่ งออกเป็น 3 ถิ่นย่อย
ตามที่ตั้งทางภู มิ ศาสตร์ ได้ แก่ 1) ภาษาชองถิ่ นทางเหนือของอาเภอเขาคิ ชฌกูฏ(Norther Chong) อยู่
บริเวณตาบลตะเคียนทอง-คลองพลู 2) ภาษาชองถิ่นทางใต้ของอาเภอเขาคิชฌกูฏ(Southern Chong)
อยู่บริเวณตาบลพลวง และ 3) ภาษาชองถิ่นตะวันออก (Eastern Chong) อยู่ บริเวณอาเภอโป่งน้าร้อน
ภาคตะวั นออกของเขาสอยดาว(ศิริเพ็ญ อึ้ งสิทธิพู นพร.2547)
ส่วนความแตกต่างระหว่างภาษาชองกับภาษาไทยกล่าวคือภาษาไทยอยู่ในตระกูลไทส่วนภาษา
ชองอยู่ในตระกูลออสโตรเอเชียติ ก ยกตัวอย่างตารางเปรียบเทียบภาษาชองกับภาษาไทย พอสังเขป ดังนี้