ct154 - page 49

41
ชองได้ปรับตัวไปตามสภาพบริบททางสังคมที่ ความทันสมัยและโลกาภิวั ตน์ได้เข้ ามาสู่ชุ มชนชอง เฉกเช่น
ผู้คนส่ วนอื่ นๆ ของสังคมไทย และปั จจุบันก็คนชองส่วนหนึ่งได้ลุ กขึ้นมาบอกกับคนอื่ นว่า พวกเขาเป็น
คนชองสมั ยใหม่ที่แตกต่างจากอดีต
3. วัฒนธรรมกลุ่ มชาติพันธุ์ชอง
ความเป็นกลุ่มชาติ พันธุ์ชอง คือกลุ่มชาติ พันธุ์ที่มี วัฒนธรรมแตกต่างจากกลุ่มอื่นในสังคมไม่ว่ า
จะเป็นเรื่องภาษา ประเพณีการเคารพผีเจ้ าที่ และวัฒนธรรมที่วิถีชี วิตอิ งอยู่กับระบบเครือญาติ ซึ่ งใน
อดี ตคนชองร่ วมปฏิบัติสื บกันมาจนถึงปัจจุบัน ถึงแม้ว่าจะมีการปรับเปลี่ยนไป เพราะบริ บทของสังคม
เปลี่ ยนแปลงไปก็ตาม แต่ ก็ยังพบว่ามีความเชื่อและพิ ธีกรรมหลายสิ่งที่ยังคงสะท้ อนความเป็นคนชอง
อธิบายได้ดังนี้
3.1 ภาษาชอง
ภาษาพูดชอง นับเป็นสั ญลักษณ์ทางวั ฒนธรรมที่บ่งบอกถึ งความเป็นคนชองได้ชัดเจนที่สุด ซึ่ ง
พบว่าช่วง 50 ปี ที่ผ่านมานั้ นการศึกษากลุ่มชาติพั นธุ์ชองมุ่งเน้นความแตกต่ างทางชาติพั นธุ์ในเรื่ องของ
ความแตกต่ างทางภาษา นอกจากนี้ยังพบว่ามีงานวิจัยที่ ศึ กษากลุ่มชาติ พันธุ์ ชองในทางภาษาศาสตร์
แถบเขาคิ ชฌกูฏ เช่น งานวิจัยของสุเรขา สุพรรณไพบูลย์ (2525) สิริกาญจน์ เจริญธรรม(2530) สายฝน
เหลื่ อมคั้น(2534) อิสระ ชู ศรี(2546) และศิริเพ็ ญ อึ้ งสิทธิพู นพร(2547) งานเหล่านี้ต่างสนั บสนุนว่า
“ภาษา” เป็นสิ่ งบ่งบอกความแตกต่างทางชาติพันธุ์ สาหรับกลุ่มชาติ พันธุ์ ชอง จัดอยู่ในกลุ่ มตระกูล
ภาษาออสโตรเอเชี ยติก (Austroasiatic language family) มีผู้ให้ความเห็นเกี่ ยวกับการกาเนิดของ
ภาษาพูดชองไว้ หลายกระแส ทั้งจากการเปรียบเทียบความแตกต่ างของน้าเสียง การบอกเล่ าผ่านนิทาน
และประวั ติศาสตร์ ลั กษณะของภาษาชอง วันวิสา อุ่ นขจร กล่าวว่า ภาษาพูดชอง เป็ นการนา
ภาษาไทยและเขมรมาผสมกันจนกลายเป็นภาษาพู ดที่มี เอกลักษณ์ของตนเอง(วันวิสา อุ่ นขจร. 2549)
ส่วนคาในภาษาชองมี คาไทย และคาเขมรปะปนกัน แต่หากพูดกั นด้วยภาษาของตนเอง ทั้งคนไทย เขมร
และชอง จะพูดและฟังกันไม่รู้เรื่องเลย แม้ว่าภาษาชองกับภาษาเขมรจะมี ลักษณะคล้ายคลึงกัน อย่างที่
Erik Seidenfaden (1967) กล่ าวว่า ภาษาชองใกล้ เคียงกับภาษาเขมร
สิริ กาญจน์ เจริญธรรม กล่าวว่า ภาษาชองมีลักษณะเสี ยงพูดรัว คาศัพท์บางตัวออกเสียงหนั ก
และเป็ นเสียงสั้ น คาตาย จึงฟังแล้ วเหมือนพูดติดๆ ขัดๆ(สิริกาญจน์ เจริญธรรม. 2530) และจากงาน
ของ สุเรขา สุพรรณไพบูลย์ ที่ศึกษาที่ หมู่ บ้านตะเคียนทอง พบว่า ลักษณะโครงสร้างของพยางค์ใน
ภาษาชองมีอยู่ ทั้งหมด 10 ลักษณะ ลักษณะน้าเสียงในภาษาชองมี 4 ลั กษณะ น้าเสียงปกติ ลักษณะ
น้าเสียงปกติ ตามด้วยลักษณะน้าเสี ยงแบบช่องเส้นเสี ยงปิด ลักษณะน้าเสียงต่าทุ้ม และลั กษณะน้าเสียง
ต่ าทุ้มตามด้วยการกักของเส้นเสี ยง หน่วยเสี ยงสระในภาษาชองมีทั้ งหมด 24 เสียง เป็นสระเดี่ยว 18