ct154 - page 61

53
(สุเรขา สุพรรณไพบูลย์. 2542 :1790) คนทรงส่วนมากจะใช้ผู้หญิงนุ่ งขาวห่มขาว บนศรีษะจะมีด้ายพัน
แซมด้ วยดอกไม้ ในอดีตจะนิยมใช้ดอกหมาก ในมื อถือกรวยและดอกไม้ และนั่ งพับเพียบพนมมือ จับ
สายสิ ญจน์ที่ต่ อลงมาจากหิ้งแล้ วก็มี หมอเชิญหรือกากั บ พร้อมทั้ งเพลงเชิญร้องเป็นจังหวะพร้อมกรั บ
ฉาบ ฉิ่ ง โทน (ธรรมสรคุณ. ม.ป.ป :3)
เมื่อสังเกตที่ร่างประทั บทรงว่ามีผีตายาย หรือบรรพบุรุษคนใดมาเข้าคนทรง คนเชิญผีก็จะหยุด
ร้องเพลง แล้วไต่ถามเรื่องราวเกี่ ยวกับความทุกข์ ความเดื อดร้อน หรือความเจ็บป่วยของคนในบ้ านที่มี
ปัญหา ถามเกี่ยวกับสาเหตุ ที่มา และแนวทางแก้ไข เพื่ อให้คนในบ้ านได้ทาตัวให้ถู กต้องตามที่ ร่างทรง
บอก จะได้มี โชคดีเกิดขึ้ นแก่คนในบ้านนั้นในขณะที่วิ ญญาณเข้าสิงร่างตัวแทน ผู้ ที่ร่วมกิจกรรมจะมี การ
ราดาบ และตี กลอง เคาะกรับไม้เป็ นจังหวะ เป็นการกระตุ้นเสริมให้ พิธี มีความศั กดิ์สิทธิ์และครึกครื้น
สนุกสนาน (รุ่งเพชร ผันผาย. 2539:2)
เมื่อผีเข้าแล้วจะลุ กขึ้นเต้นหรือราช้าๆ ไปก่ อน ถ้าผี ไหนชอบกินเหล้าก็ จะตรงหยิบเหล้ากิ นก่อน
พร้ อมทั้งกับแกล้ ม กินอิ่มแล้วก็ล้มนอนเอาศรีษะหนุ นตักของหมอเชิ ญ แล้วหมอว่ าคาถาเอาไพลใส่ปาก
คนที่ ผีเข้าก็ลุ กขึ้นมานั่งคุ ย พี่น้องทุ กคนจะถามว่าชื่ออย่างไร ในขณะเดียวกันเมื่อผี อยู่ในร่ างนั้นพูด
หรือแสดงอาการของผู้ตาย เคยเป็นนักเลงโหวกเหวก ก็แสดงออกอย่างนั้น นิสัยเคยชอบดื่มเหล้า ก็ดื่ม
เอาเป็นขวดๆ แล้วญาติ พี่น้องจะถามถึงความทุ กข์สุขว่า ตายแล้วไปอยู่ที่ไหน ลาบากแค่ไหน และมีการ
เล่าความหลั งเมื่ อยั งไม่ตายได้ด้ วย รวมทั้งถ้าลูกหลานคนใดทาไม่ดี วิ ญญาณจะร้องไห้ และว่ากล่ าว
ตั กเตือน (ธรรมสรคุ ณ. ม.ม.ป :3) เมื่อวิญญาณออกจากร่าง หมอทาพิ ธีจะให้ ร่างทรงกินเปราะหอมหนึ่ง
อันแล้วร้องเชิญดวงวิญญาณดวงอื่นต่อไป และเมื่อเชิญดวงวิญญาณครบ 10 ดวงแล้ว จะส่ งวิญญาณไป
โดยหมอทาพิ ธีจะปักธูป 4 ดอก บนศรีษะคนทรงแล้วพ่นน้ามนต์ที่ศรีษะ 3 ครั้ง เก็บธูปไปปักที่ลานบ้าน
คนอื่นๆ ก็จะเปิดเป็นช่องทางให้ดวงวิญญาณเดินออกไป ร่ างทรงจะอวยพรให้ญาติพี่น้องที่มาชุมนุมกันมี
ความสุข ความเจริ ญ ด้านนอกบ้านจะมีคนร้อง กา กา กา 3 ครั้ ง หมายความว่า เสร็จสิ้ นพิธีกรรมแล้ ว
(สุเรขา สุพรรณไพบูลย์. 2542 :1790)
สาหรั บการเล่นผีโรงนั้ น จะมี เพิงเล็กๆ อยู่ห่างจากตั วบ้ านประมาณ 4-5 เมตร ใช้ใบไม้ทา
หลังคาและฝา และมี เครื่องประกอบพิธี เช่น เสาไม้ 2 เสา เล็กต้ นหนึ่ ง ใหญ่ต้ นหนึ่ง เรียกว่า “เตว็ด” มี
ด้ ายสายสิญจน์โยงจากเตว็จไปสู่ บายศรี ซึ่ งเตว็ดนี้ถือว่าเป็ นทางเดินของวิญญาณที่จะมาเข้าร่ างทรง มี
บายศรี ปากชาม ผ้าขาว กระบุงใส่ข้าวเปลือก ไก่ต้ม เหล้ า ขนมหวาน เป็นต้น (สุเรขา สุพรรณไพบูลย์ .
2542 :1790) กระบวนการพิธี กรรมผีโรงเหมื อนกับเล่นผีหิ้ง แต่ไม่ มีการราดาบ เมื่อวิญญาณที่เข้ าสิงร่าง
ตั วแทนออกไปแล้ว (รุ่งเพชร ผันผาย. 2539:3) เริ่มแรกหมอพิธีจะเป็นผู้ กล่าวเชิญผี บรรพบุรุ ษมาเข้าร่ าง
ทรง มี คนจุดธูปคอยส่ งให้ร่างทรงไหว้ และมีคนร้องเพลงเพื่ อเชิญผี หมอพิธี จะใช้ด้ายสายสิญจน์พันรอบ
ศรี ษะร่างทรงหลั งจากกล่าวคาเชิญผี และคนทรงกราบที่ผ้าขาว เสร็จแล้ วหมอพิธี จะปักธูปไว้ที่ศี รษะร่าง
ทรง ขณะเดียวกันก็ มีคนร้ องเชิญผี พร้อมทั้งตีกลอง และไม้กรับไปด้ วย และหากผี บรรพบุรุ ษเข้าร่ าง