ct154 - page 59

51
แดงมาผู กที่ข้อมือคู่ บ่าวสาว และกล่ าวคาให้พร เมื่อครบทุกคนแล้วก็ถือว่าเสร็จพิธีแต่ งงาน หลังจากนั้น
คู่ บ่าวสาวจะไหว้ เถ้าแก่ของทั้ งสองฝ่าย ด้ วยเครื่องไหว้ เสร็จแล้ วส่งคู่ บ่าวสาวเข้าหอ (สุวิ ชั ย โกศัย
ยะวัฒน์ . 2543:71)โดยให้เด็กชายหญิ งจูงมื อบ่าวสาวเข้าห้องหอ และเมื่อแต่งงานแล้ว เจ้ าบ่าวจะพักอยู่
บ้านเจ้าสาว 3 วันก่อนแล้วจะพาเจ้ าสาวไปกราบไหว้ญาติของตนเอง (สุเรขา สุพรรณไพบูลย์. 2530:74)
ภาพประกอบ 8 : ภาพแสดงการประกอบพิธีกรรมการแต่งงานชอง
ประเด็นเรื่องการให้ความสาคัญกับเพศหญิงมากกว่าเพศชายในสังคมชองนั้ น ดังจะสังเกต
จากคาเรียกญาติ ซึ่ง สุ เรขา สุพรรณไพบูลย์ (2530: 55-56) กล่าวว่า คาเรี ยกสถานภาพญาติของคนชอง
ไม่มี คาเรียก “ปู่-ย่า” ใช้ คาว่า “ตา” แทน “ตา-ปู่” ส่ วนคาว่า “ย่าย” ใช้แทน “ย่ า-ยาย” คาว่า “ทอม”
ใช้เรี ยก “ลุง-ป้า” คาว่า “กะมลา” ใช้แทน “น้ า-อา” และการนับถือผีบรรพบุรุษจะโน้ มเอียงมาหาทาง
ฝ่ายหญิ งมากกว่าฝ่ายชาย นอกจากนี้ ความสาคัญของเพศหญิงในท้องถิ่นนั้ น ก็เนื่ องจากผู้หญิงเป็ นเพศ
ที่ต้ องใช้ชีวิ ตอยู่ภายในท้องถิ่น ไม่ได้ ออกไปภายนอกท้องถิ่ น ดังนั้นการติดต่อสื่อสารกั บคนภายนอกก็
ต่ อเมื่อคนเหล่านี้เดินทางเข้ามาสู่ ท้องถิ่น ขณะเดียวกับการสมรสกันก็เกิดจากผู้ชายเข้ามาภายในท้องถิ่น
ของผู้ หญิง และการที่ผู้หญิงสื่อสารกับคนภายนอกน้อยกว่ าผู้ชายก็ทาให้หลายคนสามารถพูดภาษาชอง
ได้อย่างคล่ องแคล่วและยังใช้ภาษาชองผสมกับภาษาไทยในชีวิ ตประจาวัน