ct154 - page 38

30
กลุ่มชาติ พั นธุ์ชอง เป็ นกลุ่มคนส่ วนหนึ่งที่ อาศั ยกระจัดกระจายทางภาคตะวั นออกตั้ งแต่
จังหวัดระยอง จันทบุ รี ตราด (ม ศรีบุษรา. 2521) แต่จะพบกลุ่มคนชองอาศัยรวมกันเป็นหมู่ บ้านท้องถิ่ น
(Village) แถบจั งหวัดจันทบุ รี บริเวณสายน้าเล็ กๆของแม่น้าจั นทบุรี เช่น บริเวณคลองตารอง คลอง
จันทบุรี คลองตะเคี ยนทอง และคลองน้าเป็น ฯลฯ การสารวจคนชอง โดยวั ดจากผู้ที่พูดภาษาชองใน
ภาคตะวั นออกพบว่า จังหวัดจันทบุ รี ในพื้นที่ตาบลตะเคียนทอง มี ผู้พูดภาษาชองประมาณ 500 หลังคา
เรื อน จานวนประชากรประมาณ 4,000 คน ตาบลพลวง ประมาณ 800 หลังคาเรือน จานวนประชากร
ประมาณ 4,000 คน นอกจากนี้ยังพบคนชองอาศัยอยู่ ในท้องที่ ตาบลวังแซ้ม ตาบลมะขาม ตาบลปัถวี
ตาบลท่าหลวง (กรรณิการ์ เกนิกานนท์ และคณะ. 2522:43) และเขตตาบลทับไทร อาเภอโป่งน้าร้อน
ซึ่งในการจั ดแบ่งกลุ่ มคนชองตามการกระจายทางภูมิ ศาสตร์ภาษาชอง แบ่ งคนชองออกเป็น 3 ถิ่น คือ
(1) ถิ่นตะเคี ยนทอง ในตาบลตะเคียนทอง-คลองพลู เรียกว่า “ชองถิ่นเหนือ” (2) ถิ่ นกระทิง ในตาบล
พลวง เรียกว่า “ชองถิ่นใต้” ทั้งสองถิ่นอยู่ในอาเภอเขาคิชฌกูฎ และ(3) ถิ่ นบ้านวั งกระแพร ในตาบลทับ
ไทร อาเภอโป่ งน้าร้อน เรียกว่า “ชองถิ่นตะวันออก” (ศิริเพ็ ญ อึ้งสิทธิพูนพร. 2547)
กลุ่ มชาติพันธุ์ ชอง (Chong) จั ดอยู่ในกลุ่ มภาษาศาสตร์ ออสโตรเอเชียติ ด (Austro Asiatic)
กลุ่ มภาษาย่อย มอญ-เขมร(Mon-Khmer) มีภาษาพูดชอง แต่ไม่ มีภาษาเขียน (สุ เรขา สุพรรณไพบูรณ์ .
2524:341) จากหลักฐานเชื่ อกันว่าในอดีต คนชองเป็ นชนเผ่าที่ อพยพเร่ร่ อนอยู่ในป่ า โดยมีหั วหน้า
ปกครอง ต่อมาได้ ปรั บเปลี่ ยนแบบแผนการดาเนิ นชีวิ ต โดยตั้ งถิ่นฐานอยู่ ในดินแดนภาคตะวันออก
ดารงชี วิตด้วยการเก็บของป่า ล่าสั ตว์ ตั ดหวาย ทาน้ามันยาง หาน้ าผึ้ง และปลูกข้ าวไร่อยู่ ในป่า เมื่ อ
เวลาว่างจะจับสัตว์น้า เช่ น ปลา ปู หอย ตามแหล่ งน้าต่ างๆ และมักมีการรวมกลุ่มดื่มเหล้าเป็นประจา
คนชองจะปลู กบ้านเรือนกันอย่างง่ายๆ เช่น ใช้โครงไม้ไผ่ทาโครงบ้ าน ใช้เถาวัลย์ ผูกโครงบ้าน มุงหลังคา
และตัวบ้านด้วยใบไม้ เช่ น ไม้ระกา หญ้ าคา เป็นต้น (บุ ญเดิม พันรอบและภารดี มหาขันธ์ . 2522) โดย
คนชองจะอาศัยพื้ นที่ราบเชิงเขาปลู กบ้านเรือน ซึ่งพบอาศัยรวมกลุ่มกันเป็นหมู่ บ้านท้องถิ่น ในแถบลุ่ม
น้าจันทบุรี บริเวณเขตตาบลตะเคียนทอง และตาบลคลองพลู อาเภอเขาคิชฌกูฎ จั งหวัดจันทบุรี ซึ่งได้
สารวจคนชองที่ ตาบลตะเคียนทอง เมื่อ ปี พ.ศ.2501 พบว่ า คนที่ตาบลตะเคียนทองราว 80 เปอร์เซ็นต์
พูดภาษาชอง อีก 20 เปอร์เซ็ นต์พูดภาษาไทย (สมศักดิ์ รัตนกุลและคณะ. 2529)
คนชองจะอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม ประมาณ 20 –30 ครอบครัว ตั้ งถิ่นฐานอยู่ในละแวกใกล้เคียงกัน
คนชองในหมู่บ้ านจะเป็นญาติพี่ น้องกัน หากจะมีคนอื่นที่ ไม่ใช่ญาติ เข้ามาอาศัยอยู่ ก็มั กเกิดจากการ
แต่ งงาน เช่น ฝ่ ายชายเป็นคนต่างบ้านเข้ ามาแต่งงานกับสาวบ้านชอง หรืออพยพโยกย้ายครอบครัวมา
จากหมู่บ้านอื่ น ซึ่งสังคมในหมู่บ้านชองจะมีลั กษณะเด่น คือ เป็นลักษณะสั งคมไมตรีสัมพันธ์ (สุเรขา
สุพรรณไพบูรณ์ .2524) คือมี ความสัมพันธ์กันเป็นอย่างดี กิจกรรมการงานจะช่ วยเหลือกัน เช่น การทา
นา ตั้งแต่การไถนา การดานา การเกี่ ยวข้าว การนวดข้าว เป็นต้น นอกจากนี้ กิจกรรมเกี่ยวกับประเพณี