ct154 - page 37

29
จันทบุรี ซึ่งนักโบราณคดีและนั กมานุษยวิ ทยาสันนิษฐานว่าเป็น พวกกวย-กุย-ชอง เหล่านี้ (จิตร ภูมิ ศักดิ์ .
2524 :448-452)
กรรณิการณ์ เกนิกานนท์ (2522:5) กล่าวว่า คาว่า “ชอง” แปลเป็นภาษาไทยว่า “เดินงุ่มง่าม
อย่างหมี ” อธิบายว่าเวลาหมีเดินจะมีแต่ความอุ้ยอ้ าย งุ่มง่าม แต่หากว่ ามีสิ่ งผิดปกติ มั นจะเปลี่ยนจาก
อาการงุ่มง่ามเป็นความระแวดระวั ง พร้อมที่ จะเผชิญหน้ากับสิ่งที่ผิดปกตินั้น ความหมายของคาว่ าชอง ก็
น่าจะหมายถึง “ผู้เดินงุ่มง่ามอย่างหมี” เนื่องจากคนชองใช้ชี วิตอยู่ในป่า จึ งต้องระมัดระวังอันตรายขณะที่
อยู่ในป่าตลอดเวลา ซึ ่งบุญเดิมพันรอบ และภารวดี มหาขั นธ์ (2522 :29) กล่ าวถึงลักษณะทั่ วไปของคน
ชองว่า คนชองจะมีขนาดค่อนข้างเล็กกว่ าคนไทยเล็กน้อย คือ ผู้ ชายสูง เฉลี่ย 1.50-1.63 เมตร ผู้หญิง สู ง
เฉลี่ ย 1.37-1.58 เมตร สีผิ วค่อนข้างดา เป็นดาปนแดง ไม่ดาสนิ ทหรือดานิลอย่ างคนเขมร กระโหลก
ศี รษะจะยาว เส้นผมมักจะหยิ กและขอด ศีรษะด้ านบนตัด ใบหน้ ารูปสี่ เหลี่ยม หน้าผากกว้างเถิก คง
เหลี่ ยม ขากรรไกรกว้าง จมูกแบนไม่โด่ง ปากหนา ตาโปนใหญ่ และมี ลักษณะการเดินที่แตกต่างจากคน
ไทยทั่วไป คือ คนชองจะเดินแบบยกขาสูงเหมือนคนเดินป่ า
สาหรับการแต่ งกายของคนชองนั้น จะเหมือนกับคนไทยในชนบททั่วไป ไม่มีชุดประจาเผ่า ผู้
เฒ่าที่เป็นหญิงจะนุ่งผ้าโจงกระเบนและสวมเสื้อไม่มี แขน ลาตัวรั ดพอดีตัว คอกลม ผ่าหน้า หรื อสวมเสื้อ
คอกระเช้า ผู้เฒ่าที่เป็นชายมั กจะนุ่งกางเกงจีนขายาว มีผ้าขาวม้าคาดเอวหรื อพาดบ่า แต่มักไม่ สวมเสื้อ
แต่ ถ้าเป็นชายหนุ่มหรืออายุ ยังไม่มากนัก มักจะนุ่ งกางเกงจีนขาสามส่ วน หรือกางเกงธรรมดา ใส่ เสื้อ
แขนยาวสีดา มี ผ้าขาวม้าคาดเอว หรือโพกศี รษะ ส่วนผู้หญิงจะนุ่งผ้าถุงและใส่ เสื้อผ้าธรรมดา และชอบ
ทาปากสีแดง มักชอบใส่พวกลูกปัดและกาไล (กรรณิ การณ์ เกนิกานนท์. 2522:26)
ภาพประกอบ 1 : ภาพแสดงคนชองในอดีต