bk129 - page 69

61
ผู ้จัดโปรแกรมต้องเลื อกและตัดสิ นใจระหว่างการประเมินเป็ นทางการและเป็ นระบบซึ่ งอาจ
สิ้ นเปลืองทั้งเวลาและแรงงานกับการประเมิ นไม่เป็ นทางการที่อาจมี ปัญหาเรื่องความไม่น่ าเชื่ อถือ
15. การประชาสั มพันธ์ และรายงานผลโปรแกรม (Communicating theValue of the
Program toAppropriateDecisionMakers) เมื่อเสร็ จสิ้ นการดําเนิ นงานต้องมีการรายงานผลสํ าเร็ จ
ของโปรแกรมให้ ผู ้ สนั บสนุนโปรแกรมทราบ การรายงานควรแสดงให้เห็ นถึงความสํ าคัญของ
ผลสําเร็ จ รวมทั้ งความเข้าใจในอุปสรรคและข้อจํากัดของโปรแกรม วิธี การรายงานมีหลากหลาย
ตั้งแต่ชนิ ดอย่างไม่เป็ นทางการจนถึงลักษณะเป็ นทางการในรู ปผลการประเมินหรือวิจัยเต็มรู ปแบบ
ผู ้ วิจัยได้ทําการศึ กษาแนวคิดในการพัฒนาโปรแกรมศึกษานอกระบบโรงเรี ยนของ Boyle
(1981) Boone (1992) Friere (1970) Caffarella (2002) และTyler (1986) รายละเอียดดังนี้
ตารางที่ 2 สรุปแนวคิดของโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรี ยน
โปรแกรม เป้ าหมายหลัก แหล่งที่มา
ของการกําหนด
วัตถุ ประสงค์
วิธีใช้ ความรู้ ผลลัพธ์
Boyle
(เชิงพัฒนา)
การกําหนดความ
ต้องการและปัญหา
ของบุคคลกลุ่มหรื อ
ชุมชน
พัฒนามาจากความ
ต้องการหรื อปั ญหา
ของผู้รับบริการ
ความรู ้ เนื ้อหาสาระ
เป็ นวิธีการหรื อ
เครื่ องมือเพื่อนําไปสู่
เป้ าหมายที่พึ ง
ประสงค์
มีคุณภาพในการ
แก้ปั ญหาและระดับ
ของการแก้ปัญหาเป็ น
ของบุคคลกลุ่มและ
ชุมชน
Boone การร่ วมกันแก้ไข
ปั ญหา ระหว่างองค์ กร
บุ คคลและชุมชน
มุ่งหวังที่ ต้องการให้
เกิดการเปลี่ยนแปลง
ความต้องการของ
ชุมชนที่ จะ
เปลี่ยนแปลงสภาพที่
เป็ นอยู่ให้ดี ขึ้ น
กระตุ้นให้เกิดความ
ร่ วมมื อในการพัฒนา
การเรียนรู ้ทุ กขั้ นตอน
เกิดการเปลี่ ยนแปลง
ในตัวผู้ เรี ยนด้าน
ความรู ้ ทัศนคติและ
การปฏิบัติที่ถูกต้อง
Friere ให้เกิดจิตสํานึ กในตัว
ผู้เรี ยน
มาจากสถานการณ์
จริ งที่มีผลกระทบกับ
ผู้ เรี ยน
การใช้ความคิด
วิ พากษ์ วิ จารณ์ และ
การเสวนา (Dialogue)
โดยใช้ภาษาง่ายๆ
การเกิดมโนธรรม
สํานึกที่จะแสดงออก
ด้วยการ
วิพากษ์วิจารณ์ หรื อ
การปฏิบัติในระหว่าง
การเรียนรู ้ หรื อ
หลังจากนั้ น
Caffarella เตรี ยมบุคคลสําหรับ
โอกาสในการทํางาน
พัฒนาจาก
ประสบการณ์จริ งของ
นําความรู้ เนื้ อหา
สาระมาปฏิสัมพันธ์
มีความพร้ อม
ความสามารถในการ