bk129 - page 66

58
กิจกรรมที่ มีเป้ าหมายให้ประชาชนเกิ ดการเรี ยนรู้ กระบวนการเรี ยนรู้ควรเน้นที่ ผู ้ เรี ยนในสภาพชี วิต
จริ งและผู้ เรี ยนเป็ นผู ้ กระทํา เพื่อให้ เกิดการเรี ยนรู้ และรับผิดชอบในการเรี ยนรู้ ของตนเอง ดังนั้ น
นักการศึกษานอกระบบต้องให้ความสําคัญในประเด็ นความแตกต่ างระหว่างบุคคลดังนั้ นผู้จัด
โปรแกรม จึงควรให้ความสําคัญกับความแตกต่างระหว่างบุคคลของกลุ่มคนที่ จะเข้ามามีส่ วนร่ วม
ในกระบวนการจัดทําโปรแกรมความแตกต่างระหว่างบุคคลอาจเป็ นทั้ งปัจจั ยในเชิงบวก และ
ปั จจัยเชิ งลบได้ทั้ งสิ้ น ผู ้ จั ดทําโปรแกรมจึ งต้องพิ จารณาอย่างถี่ ถ้วนในการตัดสิ นใจเลื อกอย่าง
เหมาะสมที่สุ ด
5. แหล่งข้อมูลเพื่อการพิจารณากําหนดวัตถุประสงค์ (Sources to Investigate andAnalyze
inDetermining ProgramObjectives) ผู้จัดโปรแกรมควรพยายามใช้ประโยชน์ ให้มากที่ สุ ด จาก
แหล่งข้อมู ลที่ หลากหลาย จํานวนแหล่ งข้ อมูลมากและหลากหลายเท่ าไรยิ่งช่ วยให้การกําหนด
วัตถุประสงค์ ได้ตรงกับสภาพปัญหาและความต้องการมีความเป็ นไปได้สู งมากเท่านั้นแหล่ งข้อมูล
ที่นิ ยมคือผู ้ เรี ยนหรื อประชาชนที่ร่ วมโปรแกรมนั่นเองชุ มชนสภาพเศรษฐกิจและสิ่ งแวดล้อมของ
ผู ้ เรี ยนและความรู้ ที่เกี่ยวข้องกับสภาพปั ญหา ผู ้ จัดโปรแกรมควรพยายามใช้ประโยชน์ให้มากที่ สุ ด
จากแหล่ งข้อมูลที่ หลากหลาย ยิ่งจํานวนแหล่งข้อมู ลมากและหลากหลายเท่าไร ก็ยิ่งช่วยให้การ
กําหนดวัตถุ ประสงค์ได้ตรงกับสภาพปั ญหาและความต้องการมี ความเป็ นไปได้สู งมากเท่ านั้ น
แหล่ งข้อมู ลที่นิ ยมคือผู้ เรี ยนหรื อประชาชนที่เข้าร่ วมโปรแกรมต้องมี การเปลี่ยนทิ ศทางตามไป
ด้วยตามที่กล่าวมาแล้วที่ว่าโปรแกรมเชิงพัฒนามักเริ่ มสภาพการณ์ ที่คลุมเครื อดังนั้ นในการศึกษา
แหล่งข้อมูลเบื ้องต้นอาจกําหนดวัตถุประสงค์ไว้ระดับหนึ่ ง แต่เมื่ อการการศึ กษาแหล่งข้อมูลและ
การดําเนิ นงานของกลุ่ มเป้ าหมายคืบหน้าไป ระดับความต้องการอาจพัฒนาลึกซึ้ งมากเพิ่มขึ้ นอาจ
ทําให้ต้องเปลี่ยนแปลงแหล่ งข้อมูลในภายหลัง
6. ข้อจํากัดในด้านบุ คคลและสถาบัน (Recognitionof Institution and IndividualConstrains)
การวางโปรแกรมการศึกษาผู้ใหญ่ควรตระหนักในข้อจํากัดทั้งด้านบุคคลและด้านสถาบันข้อจํากัด
เหล่านี้ อาจปรากฏให้ เห็นชั ดเจนบ้างมี อยู่แต่อาจไม่เห็นชั ดเจนบ้าง ข้อจํากัดเหล่านี้ ประกอบด้วย
1)ปรัชญาเกี่ ยวกับการวางโปรแกรมของสถาบันที่ อาจเกี่ยวข้องกับความขัดแย้งด้านประเด็นเนื้ อหา
กับกลุ่มเป้ าหมายบางกลุ่ ม 2) ทรัพยากรเงินและวัสดุที่อาจไม่เพียงพอสํ าหรับกลุ่มที่ มีระดับสั งคม
เศรษฐกิ จตํ่าบางกลุ่ ม 3) ความเชื่อบางชนิ ดของบุคคลภายนอก ผู ้สนั บสนุนทรั พยากรในการ
จัดลําดับความสํ าคัญของปั ญหา 4) ความเชื่อเกี่ ยวกับการจัดลําดับความสําคัญของปั ญหาของ
ผู ้ บริ หารโปรแกรม 5) ความเชื่อของบุ คคลเป้ าหมายและของชุมชน6) ความเชื่ อของผู้ รั บผิดชอบการ
วางโปรแกรมในการจัดลําดับความสําคัญของปัญหาข้อจํากัด เหล่านี้ อาจหลีกเลี่ ยงได้ถ้ามี การจัดการ