274
ถู
กต
องหรื
อความจริ
งแท
เกี่
ยวกั
บสิ่
งแวดล
อมทางกายภาพรอบตั
วเราการติ
ดต
อกั
นในสั
งคมและโลก
ส
วนตั
วของเราเช
น ความรู
สึ
ก ความตั้
งใจ เราต
องแก
ประเด็
นต
างๆ ก
อนที่
เราจะเรี
ยนรู
ต
อไป
สอดคล
องกั
บKnowles; Cole and Presswood (1994) ที่
กล
าวว
า การปรั
บเปลี่
ยนกรอบแนวคิ
ดเป
น
การใช
กระบวนการพิ
นิ
จพิ
เคราะห
ตั้
งคํ
าถามย
อนหลั
งกลั
บมายั
งสถานที่
เป
นอยู
อย
างครอบคลุ
มทุ
ก
ด
าน แยกให
เห็
นป
ญหาที่
เป
นเหตุ
ผลในการปฏิ
บั
ติ
ขณะนั้
นทํ
าให
เกิ
ดความเข
าใจอย
างถ
องแท
และ
ส
งผลต
อการแก
ป
ญหาที่
เหมาะสมและColloen (1996) ที่
เห็
นว
า การปรั
บเปลี่
ยนแนวความคิ
ดเป
น
ปฏิ
กิ
ริ
ยาของสมองที
่
สะท
อนความคิ
ดสิ่
งที่
บุ
คคลนั้
นคํ
านึ
งถึ
งอย
างใคร
ครวญละเอี
ยดถี่
ถ
วนเพื่
อถ
าย
โอนความรู
สึ
กต
าง ๆของตนเองก
อนที่
จะสื่
อสารกั
บผู
อื่
นด
วยการพู
ดการเขี
ยนหรื
อพฤติ
กรรมที่
แสดงออกมา
1.2.3.3
การตั้
งสมมติ
ฐาน (Hypothesis) การที่
ผู
เรี
ยนเกิ
ด
สมมติ
ฐานหรื
อข
อคํ
าถาม ต
างๆในการดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตหรื
อการทํ
างานของสื่
อมวลชน ในด
านความ
รั
บผิ
ดชอบต
อสั
งคมหรื
อจรรยาบรรณสื่
อมวลชน และพยายามจะหาคํ
าตอบในสมมติ
ฐานนั้
นซึ่
ง
สอดคล
องกั
บMezirow 1991 กล
าวว
า กระบวนการที่
บุ
คคลเริ่
มตระหนั
กว
าเงื่
อนไขที่
ถู
กกํ
าหนดไว
แล
วมี
ผลต
อวิ
ธี
คิ
ด วิ
ธี
การรั
บรู
ความเข
าในความรู
สึ
กของเราต
อโลกรอบๆตั
วอย
างไร แล
วทํ
าไมจึ
ง
เป
นเช
นนั้
น เมื่
อรู
สึ
กเช
นนั้
นได
แล
วคนจะเริ่
มพั
ฒนาสมมุ
ติ
ฐานใหม
ขึ้
น เพื่
อให
ตนเองเกิ
ดมโนทั
ศน
ใหม
ที่
เป
ดกว
าง ชั
ดเจนมี
ความเป
นไปได
และสามารถหล
อหลอมเข
ากั
บประสบการณ
เก
า จากนั้
น
บุ
คคลจะสามรถตั
ดสิ
นใจหรื
อปฏิ
บั
ติ
ตามมโนทั
ศน
ใหม
ได
1.2.3.4 ความคิ
ด (Idea) ในขั้
นตอนกระบวนการเรี
ยนรู
การคิ
ดหา
คํ
าตอบของผู
เรี
ยนจากคํ
าถามหรื
อสมมติ
ฐานต
างๆที่
มี
ในข
างต
น ในเรื่
องความรั
บผิ
ดชอบต
อสั
งคม
เพื่
อหาข
อสรุ
ปในสิ่
งต
างๆ ที่
เกิ
ดขึ้
น เพื่
อให
ถู
กต
องตามหลั
กจรรยาบรรณของสื่
อมวลชน ซึ่
ง
สอดคล
องBrookfield, 1987กล
าวว
า การคิ
ดอย
างวิ
เคราะห
วิ
จารณ
นั้
นจะเกี่
ยวข
องกั
บการที่
บุ
คคล
ตระหนั
กถึ
งสมมติ
ฐานที่
อยู
เบื้
องหลั
ง ความเชื่
อหรื
อพฤติ
กรรมของตนเองหมายความว
า สามารถ
อธิ
บายความชอบธรรมของแนวคิ
ดและการปฏิ
บั
ติ
ของตนเองได
และที่
สํ
าคั
ญบุ
คคลพยายามที่
จะ
ประเมิ
นเหตุ
ผลที่
ไปสนั
บสนุ
นความชอบธรรมนั้
นและสอดคล
องกั
บRoger, 1977กล
าวว
าบุ
คคลที่
สามารถปฏิ
บั
ติ
บทบาทตามศั
กยภาพของตนอย
างสมบู
รณ
ว
าเป
นบุ
คคลที่
มี
Ideal Personality หรื
อ
บุ
คลิ
กภาพอุ
ดมคติ
ถื
อเป
นเป
าหมายหรื
อทิ
ศทางของการพั
ฒนาคน ในทางกลั
บกั
นบุ
คคลที่
มี
ความ
บกพร
องในการปรั
บตนเอง (Maladjuste
Person) จะมี
บุ
คลิ
กภาพตรงข
ามและเป
นสิ่
งที่
ไม
พึ
ง
ปรารถนาในบุ
คคล