bk128 - page 210

273
ภายในตัวบุคคลและใหความสําคั ญตอความสามารถในการสื่อสารประสบการณ เฉพาะตนใหกับ
ผูอื่ นสามารถรั บรู และเขาใจได จะเปนแนวทางหนึ่งที่จะนํ าไปสูการเข าใจตนเองของบุคคล
สอดคลองกับCooperrider (2003) ได นําเสนอรูปแบบทางเลือกในการเรียนรู เพื่อการเปลี่ยนแปลง
ในระดับบุคคลและองค กร โดยใช กระบวนการในการสืบสวนทางบวกซึ่ งเปนเครื่องมือในการ
เปลี่ ยนแปลงทางจิตวิ ทยาเชิงบวกและการเปลี่ยนแปลงองคกรที่เรี ยกวา กระบวนการสื บสวนดาน
บวก (Appreciative Inquiry) เพื่อนํามาใชในการเรียนรู เพื่อการเปลี่ยนแปลงพบวา การให ผูเรียนได
เลาถึ งสถานการณ หรื อประสบการณของตนเองในการเรียนรู (Discovery) ถื อเปนหั วใจของ
กระบวนการเปลี่ยนแปลงนี้และสอดคลองกับKnowles (1972) ที่ วาองคประกอบที่สําคั ญมากใน
ดานการเรียนรูของผูใหญ คื อการมีประสบการณ ที่มีคุ ณคาอยางยิ่งของผูใหญ ซึ่งจะชวยให ผูใหญ
นําเอาคุ ณคาเหลานี้มาใชให เปนประโยชนในการเรียนรู
1.2.3.2 การปรับเปลี่ ยนกรอบความคิด (Transformation) การ
ปรับเปลี่ยนมโนทัศนทั้งหมดของบุ คคลซึ่งใหหลุดพนจากความเชื่อและคานิยมเกาๆที่มีผลตอชีวิต
และการปฏิบั ติงาน ในเรื่องความรับผิ ดชอบตอสั งคมของสื่อมวลชนการวิพากษอดีตเปนกิจกรรมที่
เป นหั วใจของการเรียนรูเพื่อปรั บเปลี่ยนมโนทั ศน การวิ พากษอย างมี เหตุผลหรือการสะทอน
ความคิดอย างใครครวญ เปนการวิเคราะหโดยใชเหตุผลตางๆมาประกอบกิจกรรมการวิพากษอยาง
มีเหตุผลเปนการตั้ งคําถามที่ทําใหบุคคลตระหนักได วา ความรูและประสบการณ ที่ เคยใชอยูเดิมไม
สามารถใช ไดหรื อปฏิ บั ติ ได อี กต อไป การใครครวญอย างลึ กซึ้ ง การเสนอความเห็ นการ
วิพากษวิจารณ อดีต การจิ นตนาการ และผลของการตีความหรือแปลความหมายที่ นํ าไปสูการ
เปลี่ยนแปลง โดยเริ่มจากความสงสัยใครรูในเรื่ องที่เกี่ ยวกับความคิ ดความเชื่อหรือองคความรูที่
ยึดถือกั นอยู และใชความพยายามในการค นหาคําตอบ โดยอาศัยเหตุ ผลและข อมู ลอางอิง การ
วิพากษสมมติฐาน ความเชื่อที่ เคยยึดถื อหรือเนื้ อหาความรูที่ เคยใชปรับปรุงการปฏิ บั ติ และการ
วิพากษตนเอง โดยพิ จารณาในเชิงจิ ตวิ ทยาที่ทําใหบุ คคลมีมุมมองต อโลกรอบๆ ตัวเรา เป นการ
กระทําที่อยูบนฐานการตัดสิ นใจซึ่งเปนผลจากการวิพากษวิจารณอดีต เริ่มตนดวยการกําหนดปญหา
และจบลงที่การปฏิบั ติ หลักใหญของกระบวนการคือการพินิ จพิเคราะห การเสนอความเห็นการ
วิพากษวิจารณ อดีต การจิ นตนาการ และผลของการตีความหรือแปลความหมายที่ นํ าไปสูการ
เปลี่ยนแปลงซึ่งเป นการปรับเปลี่ยนมโนทั ศนในระบบคิดที่บุ คคลใชสรางความหมายหรื อในกรณี
ของการวิพากษวิจารณ อดีตเพื่อการทํ าความเขาใจและการพิจารณา นําไปสู การปรับเปลี่ ยนมโน
ทัศนหรือแนวความคิดของบุคคลซึ่งตองใชความทรงจําในการตีความหรือแปลความหมายเพื่ อเปน
แนวทางในการปฏิบัติ การทําใหเกิ ดความถูกตองสมเหตุสมผลกั บสิ่งเรียนรูที่ผานมาหรือการเข าสู
ดุลยพิ นิจในความเชื่ อของเรา เมื่อใดที่เรามีเหตุผลใหเกิดความสงสัยในสิ่งที่มายืนยันความจริงความ